Κουκ είπε..

Λοιπόν... καλώς την την ΓΕΝΟΠ και ας άργησε... μόλις εξαφανίστηκε ο κατάπτυστος προδότης  από το κάδρο, σήκωσε το τομαχόουκ του πολέμου ο Φωτόπουλος . Το ποιο δυνατό και αξιόπιστο όπλο του ΠΑΣΟΚ με την μεγαλύτερη διείσδυση στην ελληνική κοινωνία, η ΓΕΝΟΠ  , έπιασε δουλειά για να υποστηρίξει  τις θέσεις του και όχι φυσικά τους άνεργους που δεν μπορούν να πληρώσουν το χαράτσι, γιατί αν ήταν αυτό θα μπορούσε να είχε κηρύξει μία (1) έστω μέρας απεργία στα δυο χρόνια του κατάπτυστου , γιατί το ξέρετε ότι όταν στις απεργίες σκοτώνονταν κόσμος ( MARFIN , ο διαδηλωτής στις 20/10) η ΓΕΝΟΠ  δε απεργούσε? Φανταστείτε λοιπόν να έρθει στα πράγματα καμιά δεξιά -ακροδεξιά κυβέρνηση ( όταν με το καλό μετά από 2-3 χρόνια δώσει άδεια για εκλογές το ευρωπαϊκό ιερατείο) τι θα συμβει΄ και δεν συζητάμε βέβαια για το ενδεχόμενο να έρθει κανένα κεντροαριστερό μόρφωμα ( ΣΥΝ  Κουβελης Δημαράς & ΣΙΑ) τι πόλεμο θα δούνε τα ματάκια μας . Πράγμα που είναι πιθανό αν κρίνουμε από τις προθέσεις των περήφανων ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ που όλοι δηλώνουν ότι θα ψηφίσουν την αριστερίζουσα πλευρά του κοινοβουλευτισμού. Τώρα πως αυτοί η περήφανοι μπορούν την μία να ψηφίζουν τον εκπρόσωπο του άκρατου νεοφιλελευθερισμού στην Ελλάδα, ο οποίος είναι υπεύθυνος για απίστευτα δεινά σε πολλούς λαούς σε όλο τον κόσμο(Χιλή, Πολωνία, Ρωσία , νοτιοανατολική Ασία) και την άλλη λένε ότι θα ψηφίσουν αριστερίζοντα κόμματα,ή πάλι ΠΑΣΟΚ θα μα κάτσουν ή ιδεολογική διάσπαση έχουνε και χρήζουν υποστήριξης  
Πάντως επειδή είμαι δίκαιος και θέλω να αποδίδω τα του Καίσαρος,τελικα δεν ηταν ο καταπτυστος αυτος που ειχε ευευρει και εκτελουσε τους εκβιασμους προς τους Έλληνες, οπως τοτε στις Δημοτικες , στο μνημονιο ,στο μεσοπροθεσμο ή οπως αλλιως θελουν να ονομαζουν αυτα που μας φορανε . Οι εκβιασμοι συνεχιζουν και μετα κατάπτυστου και είναι επιβαλλόμενοι απο το ιερατείο της Ε.Ε. το οποίο φυσικά δεν το εκλέγει κανείς (όπως όλα τα ιερατεία) . Ο  οποίος κατάπτυστος πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις άκουσον άκουσον τι δήλωσε στις Ευρώπες :"Αν κάθε κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης απλώς προβεί σε δημοσιονομικές περικοπές και εκλείψουν τα κίνητρα για την ανάπτυξη, θα βυθιστούμε όλοι μαζί σε μία όλο και βαθύτερη ύφεση - και φαίνεται ότι βαδίζουμε προς μία τέτοια κατεύθυνση."

Τελικά όλοι αυτοί ψηφοφόροι,ψηφισθέντες και ιερατείο θα με κάνουν να ενστερνιστώ την ρήση του μεγάλου δάσκαλου ο οποίος μετά από βαθύ στοχασμό και πάλη το πίστευε μάλλον αρχίζω να μην φοβάμαι τίποτα και σίγουρα δεν ελπίζω τίποτα 
Υ.Γ. Για να μην εκφραζόμαστε μόνο με λόγια άλλων..

συνέχεια »

ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΗΜΟΥ!

  

Γνωρίζονται τυχαία σε ένα πάρτυ και ο Γιάννης ζητά από την Ελένη να πάνε σινεμά.
Αυτή δέχεται και τα περνάνε καλά.
Μερικές μέρες αργότερα βγαίνουν για φαγητό και πάλι περνούν καλά.
Αρχίζουν λοιπόν να βλέπονται τακτικά και μετά από λίγο γίνονται ένα ωραίο ζευγάρι.

Και ένα βράδυ, ενώ ο Γιάννης την πηγαίνει η σπίτι της,
μια σκέψη περνά από το μυαλό της
και χωρίς να το πολυσκεφτεί την εκφράζει φωναχτά:

- Έχεις καταλάβει ότι σήμερα κλείνουμε 6 μήνες;
Και κατόπιν, πέφτει σιγή στο αυτοκίνητο!
Τόσο πυκνή σιγή που μπορείς να την κόψεις με το μαχαίρι!

Η Ελένη σκέφτεται:
‘Θεέ μου! Μήπως τον πείραξε που το είπα αυτό;

Μήπως νιώθει περιορισμένος από τη σχέση μας;
Μήπως νομίζει ότι προσπαθώ να τον πιέσω σε κάποιο είδος υποχρέωσης που δεν θέλει;
Ή δεν είναι σίγουρος;’

Ο Γιάννης σκέφτεται: ‘Πω-πω! Έξι μήνες!’

Και η Ελένη σκέφτεται:
‘Αλλά εδώ που τα λέμε, ούτε κι εγώ είμαι σίγουρη ότι θέλω ένα τέτοιο είδος σχέσης.
Μερικές φορές θα ήθελα περισσότερο χώρο.
Να μπορώ να σκεφτώ αν με ικανοποιεί η σχέση μας καθώς πηγαίνουμε σταθερά προς….
Αλήθεια, που πηγαίνουμε;
Θα συνεχίζουμε να βλεπόμαστε με αυτόν τον τρόπο;
Μήπως εμφανίζεται η προοπτική του γάμου μπροστά;
Με παιδιά;
Μια ολόκληρη ζωή μαζί;
Είμαι έτοιμη γι αυτό το επίπεδο δέσμευσης;
Τι ξέρω πραγματικά γι’ αυτόν τον άνθρωπο;’

Ο Γιάννης σκέφτεται:
‘Αυτό σημαίνει ότι ήτανννν…. χμμμ… Φεβρουάριος όταν αρχίσαμε να βγαίνουμε…
Τότε που μόλις είχα πάρει το αυτοκίνητο από σέρβις…
Που σημαίνει…
Για στάσου να δω τα χιλιόμετρα…
Φτου! Γαμώτο! Ξέχασα την αλλαγή λαδιών!’

Η Ελένη σκέφτεται:
‘Γιατί δε μιλάει; Είναι ταραγμένος!
Φαίνεται στο πρόσωπό του.
Για ποιόν λόγο όμως ταράχτηκε;
Μήπως τα βλέπω όλα λάθος;
Μήπως θέλει περισσότερο δέσιμο η σχέση μας;
Μήπως κατάλαβε πριν από εμένα ότι εγώ έχω επιφυλάξεις;
Να δεις που αυτό είναι!
Γι αυτό δεν λέει τίποτε.
Φοβάται ότι θα τον απορρίψω.’

Εν τω μεταξύ, ο Γιάννης σκέφτεται:
‘Αλλά αυτήν την φορά θα το κοιτάξουν το σασμάν!
Όχι σαν την άλλη φορά…
Δήθεν το κρύο και μαλακίες!
Τι κρύο; Με 25 βαθμούς;
Πλήρωσα μια περιουσία και μου βγαίνει το χέρι να βάλω μια ταχύτητα!’

Η Ελένη σκέφτεται:
‘Έχει θυμώσει!
Και δεν τον κατηγορώ…
Στη θέση του κι εγώ θα ήμουν θυμωμένη…
Νιώθω τόσο ένοχη, αλλά δε φταίω που νιώθω έτσι….
Απλά δεν είμαι σίγουρη…’

Ο Γιάννης συνεχίζει:
‘Καλά, έτσι και μου πουν τίποτε ότι δεν καλύπτεται από την εγγύηση θα γίνει χαμός!
Αυτό θα πουν τα καθίκια, το ξέρω!’

Και η Ελένη:
‘Ίσως είμαι τελειομανής…
Να περιμένω τον ιππότη με το άσπρο άλογο,
τη στιγμή που είμαι δίπλα σε αυτόν τον άνθρωπο που με φροντίζει
και νοιάζεται για μένα
και που χαίρομαι κάθε στιγμή που είμαι μαζί του;
Και τώρα υποφέρει επειδή είμαι εγωίστρια!
Επειδή κάνω σαν κοριτσάκι που έχει διαβάσει ένα σωρό ρομάντζα..’

Ο Γιάννης:
‘Εγγύηση!
Θα τους πω να πάρουν την εγγύηση και να την χώσουν εκεί που ξέρουν!’

- Αγάπη μου, λέει η Ελένη

- Τι είναι; Απαντά ο Γιάννης

- Σε παρακαλώ… Μην βασανίζεις τον εαυτό σου, λέει με μάτια γεμάτα δάκρυα. Ίσως δεν θα έπρεπε… Νιώθω τόσο…’ (και την παίρνουν τα κλάματα…)

- Μα τι έπαθες;

- Είμαι τόσο χαζή! Το ξέρω ότι δεν υπάρχει ούτε ιππότης, ούτε άλογο!

- Δεν υπάρχει άλογο;

- Νομίζεις ότι είμαι χαζή έτσι;

- Όχι βέβαια!

- Να μωρέ! Απλά… ξέρεις… χρειάζομαι λίγο περισσότερο χρόνο…

(Κατόπιν, ακολουθεί μια σιγή 15 δευτερολέπτων που ο Γιάννης προσπαθεί να βρει κάτι ‘ασφαλές’ να πει)

Και τελικά λέει:’…ΟΚ!’

Η γυναίκα, πολύ συγκινημένη του πιάνει το χέρι και λέει:
‘Αγάπη μου… Πραγματικά νιώθεις έτσι;’

- Πώς έτσι;

- Έτσι, σχετικά με τον χρόνο.

- Μα ναι, φυσικά!

Η Ελένη γυρνά και τον κοιτά βαθιά στα μάτια,
προκαλώντας την ανησυχία του Γιάννη για το τι μπορεί τώρα να ξεστομίσει,
ιδιαίτερα αν έχει σχέση με άλογο.
Στο τέλος λέει:

- Σε ευχαριστώ αγάπη μου!

- Κι εγώ σε ευχαριστώ αγάπη μου, λέει ο Γιάννης με ιδιαίτερη σιγουριά.

Στο τέλος την αφήνει στο σπίτι της και εκείνη ξαπλώνει στο κρεβάτι,
αισθανόμενη σαν μια μαρτυρική φιγούρα, εντελώς μπερδεμένη, κλαίει μέχρι το πρωί.

Ο Γιάννης γυρνά σπίτι του και παίρνοντας μια πίτσα,
βλέπει στην τηλεόραση μια ταινία που έτυχε να δείχνει.
Μια μικρή φωνούλα όμως μέσα του
λέει ότι κάτι σημαντικό παίχτηκε στο αυτοκίνητο
αλλά είναι σίγουρος ότι δεν μπορεί να καταλάβει τι,
οπότε και σταματά την προσπάθεια.

Την άλλη μέρα, η Ελένη βγαίνει με τις φίλες της και κουβεντιάζουν υπόθεση περίπου για έξι ώρες.
Με αφάνταστη ακρίβεια,
θα αναλύσουν όλα όσα ειπώθηκαν,
μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια,
από όλες τις πιθανές οπτικές γωνίες.
Θα συνεχίσουν να το συζητούν ξανά και ξανά,
χωρίς ποτέ να φτάσουν σε οριστικά συμπεράσματα
αλλά ταυτόχρονα και χωρίς να το βαριούνται.

Από την άλλη μεριά, ο Γιάννης,
καθώς την άλλη μέρα παίζει μπιλιάρδο με τον κολλητό του,
μια στιγμή, πριν να κάνει το σπάσιμο,
θα σταματήσει και θα του πει:

- Να σε ρωτήσω κάτι ρε μαλ@κα ; .Είχε ποτέ η Ελένη άλογο;

συνέχεια »

Γιατί η Γερμανία (εναντίον όλων!) "δεν θέλει" να κοπεί χρήμα...

 

Είναι εντυπωσιακό ότι τόσες πηγές "ενημερωσης" και τόσοι αναλυτές στα επίσημα ΜΜΕ μιλούν για την άρνηση-μουλάρωμα της Γερμανίας στο θέμα του ευρωομολόγου και της ανάγκης τυπωσης χρήματος, χωρίς κανένας να αγγίζει τον πραγματικό λόγο που οι Γερμανοί μένουν μόνιμα στο ΟΧΙ.

Υπάρχει άραγε αμφιβολία σε οποιονδήποτε από τους ηγέτες της Ευρωζώνης οτι πρεπει να κοπεί χρημα και μάλιστα άφθονο; Φυσικά και όχι. Τότε γιατί όλη αυτή η αντίδραση;

Ακούω όλες της Γερμανικές δικαιολογίες όπως ο φόβος πληθωρισμού, η "ανάγκη να δοθούν εγγυήσεις από τα κράτη που θα ευνοηθούν", το ότι δεν...

είναι δυνατόν να μοιρασθούν εξ ίσου τα βαρη των χρεών κλπ.

Η βασική αιτία όμως είναι η παρακάτω.

Η Γερμανία και η κ. Μέρκελ φυσικά ξέρει ότι πρέπει να τυπωθεί χρήμα για να κλείσουν οι τρύπες κι ότι όσο περνάει ο καιρός τόσο χειροτερεύει η κατάσταση. Κι αν ακόμη δεν το ήξεραν τους το φωνάζουν όλοι. Ευρωπαίοι και Αμερικανοί.

Το τύπωμα όμως απαιτεί έκδοση ομολόγου από την ΕΕ που να εγγυηθεί η ΕΚΤ. Ενα τόσο ισχυρό ομόλογο όμως θα ήταν μια σπουδαία εναλακτική επενδυτική λύση ,ενα "επενδυτικό καταφύγιο" δηλαδή, για τους επενδυτές ομολόγων, που τώρα πουλάνε όλα τα άλλα ομόλογα Ευρωπαικών κρατών και αγοράζουν Γερμανικά ή το πολύ Αμερικανικά αφού και όλες οι άλλες λύσεις(νομίσματα, προιόντα, μετοχες) έχουν μεγάλες αβεβαιότητες.

Αυτός είναι και ο λόγος που το επιτόκιο δανεισμού της Γερμανίας είναι στα καλύτερά του (1,8%), τη στιγμή που όλοι οι άλλοι εταίροι κυριολεκτικά βουλιάζουν. Αυτό λοιπόν που τρομαζει όλη την Ευρώπη -η κριση στην αγορά ομολόγων - βραχυπρόθεσμα βολεύει τη Γερμανία που από σπόντα βρίσκει φθηνο χρήμα για να συντηρεί το χρεος της, που δεν είναι καθόλου μικρό στο 88-90% του ΑΕΠ της(περίπου 2,5 τρις Ευρώ).

Αν εκδοθεί ένα αξιόπιστο Ευρωομόλογο τότε τα ομόλογα της Γερμανιας θα βρεθούν στη θέση αυτών της Γαλλιας και η Γερμανία θα μπεί κι αυτή στην αλυσίδα των "υπό μόλυνση" κρατών που "πέφτουν" αυτές τις μέρες ένα-ένα σαν κίτρινα φύλλα στο πρώτο φύσημα καποιας αρνητικής είδησης ή φημολογίας. Φυσικά κάτι τετοιο ουτε αρεσει στην κ.Μερκελ αλλα και ούτε θα είχε τρόπο να το δικαιολογήσει στους Γερμανούς εργαζομενους που έχουν γαλουχηθεί με την προπαγάνδα "εμείς οι αξιότεροι όλων" μετά την συμπίεση μισθών μάλιστα στην οποία έχουν υποβληθεί.

Ετσι προτιμούν να επιβιώνουν προσωρινά στέλνοντας στον Καιάδα όλους τους άλλους, και μαζί βεβαια την ευρωπαική τους πελατεία, τους καταναλωτές που αγοράζουν Γερμανικά προιόντα. Κατι τετοιο δεν είναι δυνατόν να συνεχίσει να γίνεται δεκτό από τους άλλους Ευρωπαίους κι αυτό δεν χρειάζεται εξηγήσεις. Ειναι βέβαια εντυπωσιακό το πως αντιλαμβάνονται οι Ευρωπαίοι την λεγόμενη Ενωσή τους όταν πια καθε κρατος(και ο καπιταλισμός του) προσπαθεί να επιβιώσει εξαθλιώνοντας όλους τους άλλους εταίρους του. Ηταν για γέλια χτες η κ.Μέρκελ που τολμούσε να διαβεβαιώνει "ξεκάθαρα" πως "η Ευρώπη θα παραμείνει ενωμένη", με τον Κάμερον δίπλα της να ακούει με σφιγμένα δόντια. 

Αυτό που θα επιχειρηθεί λοιπόν είναι οτι με διαδικασίες εξπρές θα προσπαθήσουν να αρπάξουν ότι μπορούν από τις περιφερειακές χώρες προκειμενου να "παραχωρήσουν" το ευρωομόλογο-και να πείσουν το Γερμανικό λαό-, και την δια τύπωσης χρήματος χρηματοδότηση του χρεους των χωρών της ΕΕ που χτυπάει κόκκινο.

Κυρίως όμως θα απαιτήσουν με άγριο τρόπο τον έλεγχο των οικονομιών της Ευρώπης κι όταν λέμε έλεγχο οικονομιών μιλάμε απ' ευθείας για το Ταμείο.

Θα επιχειρήσουν εκβιαστικά δηλαδή την πανισχυροποίηση της Γερμανιας έναντι των άλλων και την απόλυτη Γερμανοποίηση της Ευρώπης πετώντας και μερικά ξεροκόματα σς επιλεγμένους εταίρους ανάλογα με τη δύναμή τους ή τον ρόλο που μπορούν να παίξουν μεσα στα πλαίσια των Γερμανικων σχεδίων.

Ειναι μια διαδικασία στα πλαίσια του εκτός ορίων καπιταλιστικού ανταγωνισμού όπου η κ. Μερκελ και οι γύρω της δεν μπορούν να κανουν πίσω από την υποστήριξη των συμφερόντων των Γερμανικών κεφαλαίων που τους έφεραν και τους συντηρουν στην εξουσία. Ανάλογες "υποχρεωσεις" όμως έχουν και οι άλλοι Ευρωπαίοι ηγετες.

Ενας οικονομικός πόλεμος λοιπόν είναι επι θύραις ή μάλλον έχει ηδη ξεκινήσει. Η διέξοδος που φαίνεται για το μεγάλο Ευρωπαικό κεφάλαιο είναι η συμμαχία εναντίον των λαών και η προώθηση λύσης αναθεώρησης των συνθηκών στα πλαίσια μιας "οικονομικής ενοποίησης" που σημαίνει για μας ρίξιμο και των τελευταίων φύλων συκής και ολοκληρωτική παραχώρηση όχι μόνον γενικά της Εθνικης Ανεξαρτησίας αλλά και των κλειδιών του Ταμειου του κράτους.

Σε κάτι τέτοιο βεβαια δεν είναι δυνατόν να υπάρχει το παραμικρό θετικό στοιχείο.

Μιλάμε για μόνιμη και δια νόμου υποδούλωση στην οποία μάλιστα απαιτουν τη συναινεσή μας!

συνέχεια »

Η κρίση του ευρώ οφείλεται στο γερμανικό μισθολογικό ντόμπινγκ, το οποίο καθιστά τα γερμανικά αγαθά φτηνότερα, αυξάνοντας τον τζίρο στο εξωτερικό. Ετσι η Γερμανία καταγράφει από το 2000 πλεονασματικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών που υπερβαίνει το ένα τρισεκατομμύριο ευρώ. Η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία και η Ελλάδα συσσώρευσαν στο ίδιο διάστημα ελλείμματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών που ανέρχονται συνολικά σε ένα τρισεκατομμύριο ευρώ.

Τις ανισορροπίες στην ευρωζώνη απέδωσε στον υπερβολικά βραδύ -συγκριτικά με την παραγωγικότητά της- ρυθμό ανάπτυξης των μισθών στη Γερμανία. Ο ρυθμός αυτός εκφράζεται από το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος, το οποίο στη Γερμανία έχει αυξηθεί μόλις κατά 6% και στην υπόλοιπη Ευρώπη έκτοτε κατά 27%. Ετσι η σχετική ανταγωνιστικότητα της γερμανικής βιομηχανίας ως προς τις άλλες χώρες της ευρωζώνης αυξανόταν σταθερά, χωρίς οι τελευταίες να μπορούν να αντιδράσουν με υποτίμηση των νομισμάτων τους.Ο βουλευτής του Die Linke συμπεραίνει ότι το γερμανικό ντάμπινγκ των μισθών επηρεάζει έμμεσα την ανταγωνιστικότητα των άλλων μελών της ευρωζώνης. Το γερμανικό πλεόνασμα εμπορικών συναλλαγών αυξάνει τη συναλλαγματική ισοτιμία του ευρώ έναντι των άλλων νομισμάτων και κυρίως έναντι του δολαρίου. Διά μέσου αυτής της οδού το γερμανικό ντάμπινγκ στους μισθούς επιδρά εμμέσως αρνητικά και επί της ελληνικής ανταγωνιστικότητας.

Ενδεικτικά ανέφερε ότι στο διάστημα 2000-2008, το γερμανικό πλεόνασμα από τις εξαγωγές προς τις χώρες εκτός ευρωζώνης αυξήθηκε μεγαλοπρεπώς κατά 265%. Το μεγαλύτερο τμήμα της εμπορίας αγαθών εκτός ευρωζώνης συνεχίζει να διεκπεραιώνεται σε δολάρια. Τα πλεονάσματα οδηγούν σε άνοδο της συναλλαγματικής ισοτιμίας ευρώ-δολαρίου διότι οι γερμανικές επιχειρήσεις μετατρέπουν τα δολαριακά έσοδα, προερχόμενα από τις εξαγωγές, σε ευρώ. Θέλουν δηλαδή να πουλήσουν δολάρια και ν' αγοράσουν ευρώ.

Οσο πιο ακριβό γινόταν το ευρώ έναντι του δολαρίου τόσο πιο ακριβά γίνονταν και τα ελληνικά προϊόντα για τους αγοραστές εκτός ευρωπαϊκού χώρου. Αυτό στην περίπτωση της Ελλάδας απέβη μοιραίο, επειδή η χώρα εξάγει απλά προϊόντα των οποίων η ζήτηση είναι ιδιαίτερα ευάλωτη στις αλλαγές των τιμών. Με αποτέλεσμα η εξωτερική ισοτιμία του ευρώ να αποβεί υπερβολικά φτηνή για τη Γερμανία και υπερβολικά ακριβή για την Ελλάδα.Ο Γερμανός βουλευτής καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «η ελληνική εθνική κυριαρχία συρρικνώνεται και πάλι δραματικά», προσθέτοντας ότι η πώληση δημόσιας περιουσίας υπό συνθήκες έκτακτης ανάγκης και υπό πίεση χρόνου δεν εξασφαλίζει δίκαιο αντίτιμο. Το ιδιωτικό κεφάλαιο θα μπορέσει έτσι να καρπωθεί βασικούς τομείς της ελληνικής οικονομίας σε εξευτελιστικές τιμές.
Στην ομιλία του πρόσθεσε ότι «όταν οι άνθρωποι είναι χρεωμένοι μέχρι το λαιμό, δεν ρίχνουν χρήμα στην αγορά. Οι επιχειρήσεις, με τη σειρά τους, σταματούν τις επενδύσεις, εάν κλείσει και το κράτος τις στρόφιγγες, η οικονομία επισπεύδει την ελεύθερη πτώση της. Τα φορολογικά έσοδα του Δημοσίου μειώνονται, οι δαπάνες για την ανεργία αυξάνονται».

Υπενθύμισε ότι μέσα σε διάστημα μόλις ενός έτους, το επίσημο ποσοστό των ανέργων αυξήθηκε από 11% σε πάνω από 16% (Απρίλιος 2011) λόγω των υφιστάμενων μέτρων λιτότητας. Ενας στους τρεις νέους δεν έχει δουλειά, τη στιγμή που 65.000 επιχειρήσεις έχουν ήδη χρεοκοπήσει: «Κι όμως, η χώρα καλείται υπό αυτές τις συνθήκες να εξοικονομήσει 28 δισ. ευρώ επιπλέον ώς το 2015. Σειρά έχουν οι εκτεταμένες περικοπές θέσεων εργασίας στο δημόσιο τομέα. Στο πνεύμα αυτό, 83.000 δημόσιοι υπάλληλοι απολύθηκαν ήδη τους τελευταίους μήνες. Οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα μειώθηκαν ώς και 20% και 75 δημόσιοι φορείς θα συγχωνευτούν ή θα κλείσουν».

Επισήμανε δε ότι, ήδη πριν ξεσπάσει η κρίση, η Ελλάδα ήταν η χώρα με τη μεγαλύτερη μισθολογική ανισότητα στην Ευρώπη των 25. Γιατί το μισθολογικό επίπεδο της χώρας αντιστοιχούσε μόλις στο 73% του μέσου όρου της ευρωζώνης και το ένα τέταρτο των απασχολουμένων αμειβόταν με λιγότερα από 750 ευρώ το μήνα. Ο Ελληνας δάσκαλος με 15ετή υπηρεσία αμειβόταν 40% λιγότερο από τον Γερμανό συνάδελφό του και «οι μισθοί στο δημόσιο τομέα θα περισταλούν το 2011 κατά 800 εκατομμύρια ευρώ και κατά 660 εκατομμύρια το 2012. Ο μέσος μισθός θα μειωθεί κατά 17%».

συνέχεια »

Εσύ που ήσουν;...

Εσύ που ήσουν;

Έχω  βουλιάξει κι εγώ μές τη συλλογική κατήφεια, μες την  κατάθλιψη...
Φοβάμαι, ανησυχώ, θλίβομαι, αναρωτιέμαι για το μέλλον  των παιδιών μου,
για το γκρέμισμα των ονείρων μου και των  μακρυχρόνιων προσπαθειών μου...

Αλλά ακόμα και αυτά καλύπτονται  από την βαθιά μου οργή...
Πού ήμουν όλα αυτά τα χρόνια εγώ;
Πού  ήσουν όλα αυτά τα χρόνια εσύ, εαυτέ μου;

Πού ήσουν όταν μας  κοροϊδευαν, μας ξεπουλούσαν,
μας πέταγαν τα πλαστικά όνειρα στη μούρη  κι εσύ τα κυνηγούσες;

Πού ήσουν όταν ο γιατρός σού ζητούσε το  φακελλάκι για να σε κάνει καλά και αντί να τον καταγγείλεις τον  πούστη, τον πλήρωνες αποκαλώντας τον "γιατρέ μου"

Πού ήσουν όταν  έβλεπες τους μεγαλοδικηγόρους να γίνονται μοντελάκια ζωής στην  τηλεόραση
και να κόπτονται για το κοινό καλό και το δίκαιο,  δηλώνοντας 10,000 ευρώ εισόδημα...
"Πόσο καλά τα λέει ο πούστης..."  έλεγες

Πού ήσουν όταν έδινες το μπαξίσι στην πολεοδομία αντί να  του δώσεις γροθιά στη μούρη του καργιόλη
αλλά μετά δεν θα έβγαινε η  άδεια της πολυπόθητης οικοδομής μικρό λαμόγιο ελληνάρα...
Το σάλιο  σου γαργάρα και έδινες τη μιζούλα στον πολεοδόμο, στον ικατζή που σου  έκανε τον έλεγχο στην επιχειρησούλα σου,
στον εφοριακό που ανακάλυψε  τις δικές σου λαμογιές... Κάλλιο να πληρώσεις 10 σε αυτόν παρά 50 στο  κράτος.Πού ήσουν όταν έτρεχες στα γραφεία των βουλευτών για να  τους παρακαλέσεις να βολέψουν το σπλάχνο σου,
το άχρηστο σπλάχνο σου,  που δεν κατάφερε να κάνει τίποτα περισσότερο στη ζωούλα του από το να  γλύφει κατουρημένες ποδιές και βρώμικους κώλους...

Πού ήσουν όταν  ανταγωνιζόσουν στις συγκεντρώσεις των προβάτων (ωπ! κομμάτων ήθελα να  πω),
με τους λοιπούς "συντρόφους" για το ποιος θα σηκώσει τη  μεγαλύτερη σημαία...

Πού ήσουν όταν ξελαρυγγιαζόσουν λαμόγιο για  το δίκαιο του λαού, πηδώντας πάνω κάτω μόλις έβλεπες φακό
για να  σιγουρευτείς ότι θα σε δει ο πολιτευτής που θα σε βάλει εποχιακό, συμβασιούχο στο δήμο...
άλλος ένας στην πλάτη των υπολοίπων που θα  καθαρίζει φασόλια στο οκτάωρό του
(όχι ρε!!! πλέον μπαίνεις στο  φέισμπουκ, έχεις εξελιχθεί)

Πού ήσουν μικρομεγαλεπιχειρηματία  όταν μαγείρευες τα δικά σου βιβλία για να πληρώσεις λιγότερα,
για να  πάρεις το τέρας SUV που θα κάλυπτε τη μικροτσούτσουνη ύπαρξή σου με το  μέγεθός του...

Πού ήσουν μαντάμ σουσού όταν γελούσες σαν ηλιθία  στη δασκάλα του παιδιού σου, που μαλακίες έμαθε,
μαλακίες το μαθαίνει,  όταν αναγνώριζες τις μαλακίες που κάνουν στο παιδί, αλλά πού να τρέχεις  τώρα έχεις κι άλλες δουλειές...
Αλλωστε το παιδί θα το στείλουμε στο  Λονδίνο να σπουδάσει...
εκεί θα καλυφθούν όλες οι ανεπάρκειες του  δικού μας εκπαιδευτικού συστήματος...

Πού ήσουν συνδικαλιστή της  πλάκας και του ελέους
όταν με τη δύναμη που σου δίνει το ότι  βολεύτηκες σε μια γαμημένη δημόσια επιχείρηση,
κατέβαζες τους  διακόπτες μιας ολόκληρης χώρας,
δημιουργώντας τόσα προβλήματα,
ίσα  για να διαμαρτυρηθείς/εκβιάσεις για τα δικά σου  μικροσυμφέροντα...

Πού ήσουν όταν το ελληνικό όνειρο έσκασε  μύτη;
αγόραζες πορτοκαλιές εφημερίδες λαμόγιο και έπαιζες  χρηματιστήριο λες και είναι λοτταρία...
Πού ήσουν όταν εταιρείες  ανύπαρκτες, με ένα γραφειάκι 2χ3 και 1 άτομο προσωπικό,
χτύπαγαν  λίμιτ απ κάθε μέρα...Πού ήσουν όταν έπαιρνες μετοχοδάνεια και  υποθήκευες τα χωραφάκια του παππού,
πιστεύοντας ότι θα γίνεις  πλούσιος σε ένα μήνα (και πολύ λέω)...

Πού ήσουν όταν το χέρι σου  πετάει τα σκουπίδια, δεξιά και αριστερά μέσα στο δάσος,
όταν γεμίζεις  τις παραλίες αποτσίγαρα και πλαστικά ποτήρια φραπέ (όχι φραπέ ρε πια,  φρέντο έλεος, πού ζεις;)Πού ήσουν όταν το παιδί σου ουρλιάζει στο  αυτί του διπλανού,
αδιαφορώντας για την ύπαρξή του (όλοι να καούν ρε,  εγώ θα φάω τα κεφτεδάκια μου και είμαι μια χαρά...  γκρααααααου)

Πού ήσουν όταν έβλεπες τα σκάνδαλα να σκάνε το ένα  μετά το άλλο...
όταν οι θρησκευτικοί "άρχοντες"
αποδεικνύονταν  κοσμικότεροι των κοσμικών απατεώνων...
σταμάτησες να παντρεύεσαι, να  βαφτίζεις, να συμμετέχεις στα κοινά της εκκλησίας επρος ένδειξιν της  αηδίας σου;
σιγά ρε.. όπου γάμος και χαρά η Βασίλω  πρώτη...

Πού ήσουν όταν η χώρα σου καιγόταν απ' άκρη σε  άκρη...
πού ήσουν όταν λίγο έλειψε να χαθεί η Ολυμπία,
πήρες το  τριχίλιαρο πρόβατο και έσκασες...
τουμπεκί ψιλοκομμένο... και ναι!  τους ξαναψήφισες.. ξανά και ξανά και ξανά...

Πού ήσουν όταν τα  ροζ πλημμύρισαν τη ζωή σου...έσκυψες κι εσύ στην κλειδαρότρυπα αυτό έκανες..
τι είπε, τι έκανε, πήρε καλά την πίπα;
και για το πάπλωμα  κουβέντα κανείς... για την ταμπακέρα σιωπή...
Όλοι βολεμένοι στον  μικρόκοσμό τους.. .ποιος θα έχει την πιο μεγάλη τζιπούκλα,
την πιο  γαμάτη γκόμενα, την πιο σικ γυναίκα, τα πιο όμορφα παιδιά...
τις πιο  καλές σπουδές, το πιο γαμάτο σπίτι, το πιο μεγάλο τζάκι, το πιο άνετο  σαλόνι,
το πιο βαθύ καναπέ, την πιο μεγάλη πλασμα(τική) τηλεόραση, το  πιο σύγχρονο ηχοσύστημα...
τις πιο σικάτες διακοπές, τις πιο χλιδάτες  αποδράσεις, τις πιο
γκλαμουράτες εξόδους...

Και δανειζόσουν  λαμόγιο, δανειζόσουν...
όχι χρήμα... χρόνο δανειζόσουν...
Και  απλά ο χρόνος τέλειωσε...
Κάποτε θα ερχόταν η ώρα... νομοτελειακό  είναι....

Τώρα μη φωνάζεις λαμόγιο, απατεωνίσκε...
Αποδέξου  και μη φωνάζεις...
Γιατί ΦΤΑΙΣ για ΟΛΑ...
ΕΣΥ  ΦΤΑΙΣ...
ΕΓΩ ΦΤΑΙΩ...

Καιρός είναι να κάνουμε μια καλή  αυτοκριτική...
να πούμε εγώ φταίω και να δούμε πώς θα  καθαρίσουμε
τα σκατά που ΕΜΕΙΣ  ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΜΕ...
τα σκατά που ΕΜΕΙΣ ΨΗΦΙΣΑΜΕ & ΜΑΛΛΟΝ ΘΑ  ΞΑΝΑΨΗΦΙΣΟΥΜΕ γιατί είμαστε και(ΠΟΛΥ!) 
λίγο  ΜΑΛΑΚΕΣ...που εμείς ΑΦΗΣΑΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΠΝΙΞΟΥΝ...

Σταμάτα  λοιπόν τις κορώνες,
κατέβασε τους τόνους της "δίκαιης αγανάκτησής"  σου
& σκέψου τη δική σου συμμετοχή, τα δικά σου λάθη...

συνέχεια »

Χαρὰ Νικοπούλου: Ἑλλάδα εἶμαι δημιούργημά σου Μια "διαφορετική" Ελληνίδα! (κορυφαίο κείμενο, της αξιόλογης Χαράς Νικοπούλου)

Χαρὰ Νικοπούλου: Ἑλλάδα εἶμαι δημιούργημά σου

Μια "διαφορετική" Ελληνίδα!
 (κορυφαίο κείμενο, της αξιόλογης Χαράς Νικοπούλου)

Ἑλλάδα εἶμαι δημιούργημά σου. Μοῦ εἶπες πὼς εἶμαι τυχερή, γιατί δὲν γνώρισα τὴ Xούντα... Μὰ μὲ ὑποχρέωσες νὰ ζῶ σὲ μία δημοκρατία ποὺ τὴ χούντα τῆς κρατοῦσαν καλὰ οἱ δημοκράτες πολιτικοί της. Μοῦ ἔμαθες τὰ πρῶτα Ἑλληνικά, με ..
δασεῖες-περισπωμένες,... μὰ πρὶν καλὰ-καλὰ τὰ μάθω τὰ κατήργησες. Ενῶ ἤμουν Δευτέρα δημοτικοῦ... Μὲ ἕντυσες μὲ μπλὲ ποδιά... αὐτὴ γιὰ τὸ σχολεῖο μὲ τ' ἄσπρο γιακαδάκι... κι ὅταν ἄρχισε νὰ μοῦ ἀρέσει τὴν κατήργησες. Πάντα γιὰ τὸ καλό μου, χωρὶς νὰ μὲ ρωτήσεις... Μὲ ἔμαθες νὰ λέω τὸν ἐθνικὸ ὕμνο καὶ πλήρωνες δασκάλους γιὰ νὰ μὲ μάθουν πὼς τιμιότερον ἁπάντων ἐστι ἡ πατρίς. Μὰ σὰν μεγάλωσα....
....ἄφησες τὴ σημαία νὰ χαθεῖ στὸν βράχο τῶν Ἰμίων...
Μὲ ἔβαλες νὰ μάθω ἱστορία γιὰ νὰ μπῶ στὸ πανεπιστήμιο καὶ ἀρχαία ἑλληνικά. Μὰ σήμερά μου λὲς πὼς ἡ Μακεδονία εἶναι τὰ Σκόπια καὶ ἡ Θράκη μᾶς Τουρκία... Σὰν ἔγινα ἔφηβη μὲ ἔβαλες νὰ δῶ τὸν Λάλα ἁλυσοδεμένο νὰ χάνει τὴ ζωή του γιὰ ἐσένα... Καὶ σήμερα ἐσὺ δίνεις ἰθαγένεια στὸν κάθε ἀλλοδαπὸ μὰ ὄχι στὸν Ἕλληνα τὸν σταυρό... γιὰ φαντάσου...
Μοῦ δίδαξες σὰν ἥρωα καὶ ἐθνάρχη τὸν Βενιζέλο... μὰ σὰν ἔγινα δασκάλα τὸν βρῆκα νὰ προδίδει ἐσένα Ἕλληνα ...θυμᾶσαι τὸν Γενάρη τοῦ 34...ἐκεῖ στὴ Σουηδία... προτείνει γιὰ τὸ Νόμπελ τῆς Εἰρήνης τὸν σφαγέα τῶν προγονῶν μου Κεμάλ...!!!
Μοῦ ζήτησες νὰ ἔχω κριτικὴ σκέψη... μὰ ἔκοψες τὴν ἔκθεση ὡς μάθημα καὶ λογοκρίνεις τὴ σκέψη μου... Βλέπεις ἐγὼ γιὰ ἐσένα εἶμαι ἀκραία...
Μοῦ ἔμαθες στὸ σχολεῖο πὼς πρέπει νὰ ὑπάρχει ἀξιοκρατία κι ὅταν σου ζήτησα νὰ μὲ ἀφήσεις στοῦ χάρτη τὴν πινέζα... ἐκεῖ στὸ Δέρειο... κι ὄχι στὸ Κολωνάκι... μὲ ἀνάγκασες νὰ βάλω μέσο τὸν πατέρα μου γιὰ νὰ μὴ μὲ διώξεις ἀπὸ ἐκεῖ...
Μοῦ ἔμαθες προσευχή... μὰ τώρα πιὰ μόνο γιὰ Χριστὸ δὲ θὲς νὰ μοῦ μιλήσεις.. Σοὺ ζήτησα νὰ πάω στὴν πρώτη τὴ γραμμὴ καὶ μ' ἄφησες μονάχη... Μοῦ ἔμαθες ὅμως καλὰ πὼς...

 τὸ Προξενεῖο κι ὄχι ἐσὺ εἶναι ἐκεῖ καὶ ἔχει ὄνομα... ἐ;. Ἰλμή. ἐ;. Ἀπτουραχήμ..ἐ;... Ἀλή..ἐ;. Μουαρέμ. ἐ;...
Μοῦ ζήτησες νὰ ἐργάζομαι σκληρά... γιὰ ἐθελοντισμὸ μιλοῦσες... μὰ ὅταν τὸ 'κανα κι αὐτὸ ἔστειλες τοὺς ''δραγουμάνους'' νὰ μοῦ ποῦν πὼς δὲ θέλουν νὰ κάνω ἐπιπλέον μαθήματα στὰ πομακόπουλα γιατί σὲ ἐνοχλεῖ... τὰ παίρνω βλέπεις ἀπὸ τὴν ἀγκαλιὰ τοῦ Προξενείου... Καὶ ἐγώ... ἐγὼ μεγάλωνα μέσα σὲ μία ἀντίφαση... στὸ μαῦρο καὶ τὸ ἄσπρο... Μὰ χθὲς βρέθηκα κάτω στὸ ὑπόγειο τοῦ σχολείου... σὲ εἶδα ἐκεῖ κάτω Ἑλλάδα... ἤσουν ἐκεῖ... πίσω ἀπ' τὶς κουτές. σκονισμένη... κοιτῶ τὸ ἄγαλμα τοῦ Ἀλέξανδρου ἀραχνιασμένο... μόνο ἐγὼ καὶ ἐσύ...ἡ προτομὴ τοῦ μέγα Ἀλέξανδρου...

Δάκρυσα... πόνεσα...μὰ σὲ ἄκουσα Ἑλλάδα ἀπ' τὴ φωνή του... ''Ποιὸς εἶναι ἐθνάρχης'' μὲ ρωτᾶ...''ὁ Βενιζέλος;.. ποιὸς ἀγωνίζεται σκληρά... ὁ Γιῶργος ἀπ' τὰ ξένα;

Γιὰ σκέψου ἐσὺ δασκάλα... μὲ ξαναρωτᾶ... ἂν τώρα ἐδῶ μέσα, ἀπὸ τὴν πόρτα ἔμπαινε καὶ ἐρχόταν κι ὁ Κολοκοτρώνης... καὶ μᾶς ρωτοῦσες καὶ τοὺς δύο ποιὸ μέρος τῆς Ἑλλάδας θὰ θυσιάζαμε στὸ χθὲς γιὰ χάρη τῆς εἰρήνης... Μακεδονία ἢ Ἤπειρο... Θράκη ἢ τὸ Αἰγαῖο...


Ἀναλογίσου ἐσὺ δασκάλα... θὰ τὸ σκεφτόμασταν πολύ; Τί νὰ διαπραγματευτῶ... τὴ γῆ μου ἢ τὸ νερό μου;... μὰ ἐσὺ δασκάλα δίδαξες ἐκεῖνον ὡς ἐθνάρχη... καὶ ὄχι ἐμᾶς ...ἐμᾶς κλειδώνεις στὰ ''μπουντρούμια''...
Ἑλλάδα μὲς στὶς ἀντιφάσεις σου... ξεχνᾶς τὰ σύνορά σου καὶ τὸν ἐχθρὸ ποτίζεις ἐδῶ μέσα... προδότες ἑλληνόφωνοι... διαλέξτε ἐπιτέλους τὸν Λεωνίδα ἀρχηγό...ἢ μήπως ἐφιάλτη;... κι ἱστορία θὰ φερθεῖ ἀνάλογα εἰς τὸν καθένα...

Γέμισαν τάφοι μὲ κορμιὰ πιλότων... γιατί ἔχουμε εἰρήνη!!! Γέμισε καὶ ἡ βουλὴ ἑλληνόφωνους ἀπ' τὴν ἑλληνοτουρκικὴ φιλία...

Φτάνει, δὲ θέλω πιὰ νὰ ἀκούω τὴ φωνή σας ...γιατί πιστεύω στὸ ἔθνος μου κι ὄχι στὸ ''nation'' ποὺ θὰ 'λεγε καὶ ὁ ''μέγας'' ὁ Γιωργάκης... τὸ ἔθνος εἶναι ἑλληνικό, εἶναι ἦθος καὶ ἔθος ρωμιοσύνης... τὸ ''nation'' εἶναι ἡ ''φύση'' του... ἐκ γενετῆς προδότης...

Κι' ἂν ὅλα αὐτὰ δὲ σ' ἄρεσαν ''λόγιε'', ''πολιτικὲ'' δημοκρατίας, νὰ τὸ θυμᾶσαι ...
εἶμαι δημιούργημα τῆς πιὸ παράλογης... δικῆς σου ἀναρχίας..

συνέχεια »

παρατήρησα κάποια …. περίεργα πράγματα αυτές τις μέρες και είπα να τα μοιραστώ μαζί σου, μήπως εσύ ξέρεις κάτι περισότερο.

παρατήρησα κάποια …. περίεργα πράγματα αυτές τις μέρες και είπα να τα μοιραστώ μαζί σου, μήπως εσύ ξέρεις κάτι περισότερο.
1. Τις τελευταίες 2-3 μέρες έχει εξαφανιστεί από τον Real FM ο ιδιοκτήτης του Νίκος Χατζηνικολάου, δεν κάνει την εκπομπή του 10-12, και στη θέση του κάνουν εκπομπή ο Παυλόπουλος με κάποιον άλλον. Ο Παυλόπουλος είπε ότι ο Χατζηνικολάου είναι …άρρωστος για λίγες μέρες.
2. Εδώ και καιρό, επίσης στον Real FM και στις ώρες 8-10 πμ είχε μόνιμα εκπομπή ο Γιώργος Τράγκας με τρομερή ακροαματικότητα και σε πλήρη αντίθεση με το μνημόνιο, και την νέα Γερμανική κατοχή. Ο Τράγκας κυριολεκτικά ξεσήκωνε τον κόσμο κάθε πρωί δημιουργώντας τρομέρο κλίμα σε βάρος των … δοσίλογων, και κατακεραυνώνοντας και τον Σαμαρά από την στιγμή που αυτός άρχισε τις κωλοτούμπες. Ο Τράγκας τις τελευταίες μέρες έλεγε στα πεταχτά “…για όσο ακόμα με
αφήσουν να έχω αυτό το βήμα…”.
Ε, λοιπόν σήμερα το πρωί, το Τράγκας κόπηκε !!!!!!!!! Στην θέση του υπήρχαν 2 άλλοι δημοσιογράφοι άχρωμοι. άοσμοι και άγευστοι σε εκπομπή χαμηλών τόνων…..
3. Ο Τράγκας τις τελευταίες 2 εβδομάδες, ίσως συναισθανόμενος ότι ο Χατζηνικολάου δεν έχει τα κότσια να αντέξει τις πιέσεις του συστήματος αν αυτό απαιτήσει το κόψιμο του Τράγκα από τον Real FM, φρόντισε να στήσει και μία τηλεοπτική εκπομπή στο EXTRA3 κάθε βράδυ.
Ε, λοιπόν χτές βράδυ κόπηκε και αυτή η τηλεοπτική εκπομπή του Τράγκα από το Extra3, και στη θέση του έκανε εκπομπή ένας άλλος….
4. Κάθε πρωί, στο ALTER είχε εκπομπή ο Αυτιάς με καθαρά αντιμνημονιακή στάση. Καλούσε συνεχώς καθηγητές οι οποίοι κυριολεκτικά ξεβράκωναν την πολιτική απάτη που ζούμε εδώ και 2 χρόνια και φυσικά ήταν ενάντια σε αυτά που υφίσταται ο Ελληνικός λαός. Τις τελευταίες μέρες μάλιστα στην εκπομπή του Αυτιά ήταν και ο καθηγητής Κοτζιάς που με πλήρη επιστημονική τεκμηρίωση ήταν κυριολεκτικά καταπέλτης αποκαλύπτωντας το όργιο του ψεύδους, και του δοσιλογισμού του πολιτικού συστήματος.
Ε λοιπόν και η εκπομπή του Αυτιά κόπηκε !!! Εδώ και 1-2 μέρες στη θέση της το Alter δείχνει …κινούμενα σχέδια!!!
5. Εδώ και καιρό, ο Χατζηνικολάου βλέποντας ότι ο κόσμος έχει αγριέψει και θέλοντας να πουλάει φύλλα με την Real News, αλλά και τηλεθέαση στις ειδήσεις του στον ALTER, είχε κάνει κάποια στροφή στις ειδήσεις του ALTER σε αντιμνημονιακή κατεύθυνση. Κράτούσε τον μονίμως αντιμνημονιακό Τράγκα ως σχολιαστή, και ακόμα και η Μακρή και ο Κώνστας είχαν αρχίσει να το …στρίβουν… αντιμνημονιακά.
Και οι ειδήσεις του ALTER εδώ και μέρες κόπηκαν….
Το δικαίωμα να κάνουμε εκλογές μας το απαγόρευσαν.
Το δικαίωμα να κάνουμε δημοψήφισμα μας το απαγόρευσαν.
Το δικαίωμα να αποφασίζουμε από ποιούς θα δανειζόμαστε μας το απαγόρευσαν.
Το δικαίωμα να αποφασίζουμε τι και απο ποιους θα αγοράζουμε τα όπλα μας μας το απαγόρευσαν.
Το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια, εθνική και προσωπική μας το απαγόρευσαν.
Το δικαίωμα να διαδηλώνουμε μας το απαγόρευσαν.
Τώρα φιμώνονται οι αντιστασιακές φωνές, τροκρατούνται δημοσιογράφοι,
καταργούνται σε μια νύχτα εκπομπές που δεν τους συμφέρουν,
ποιος ξέρει με τι εκβιασμούς στο παρασκήνιο…
Αδέλφια, υπάρχει ακόμα κανείς σε αυτή την χώρα που αυτό “το πράγμα” το ονομάζει Δημοκρατία;;;;

συνέχεια »

Το πείραμα του Wörgl – Μια ιστορία σαν παραμύθι

Το πείραμα του Wörgl – Μια ιστορία σαν παραμύθι

Το Wörgl στην Αυστρία

Μια μεγάλη απόφαση
Το Wörgl (Βεργκλ) ήταν μια μικρή πόλη 4.500 κατοίκων στην Αυστρία όπου διεξήχθη ένα καινοτόμο οικονομικό πείραμα το 1932. Ήδη η Ευρώπη είχε χτυπηθεί από το κραχ του 1929, και το 1931 που εκλέχτηκε Δήμαρχος ο Michael Untergüggenberger (Μίκαελ Ούντεργκέγκενμπέργκερ) ήδη είχε έλθει η ύφεση με 30% ανεργία, και 10% άπορους. Ο νέος Δήμαρχος προερχόταν από φτωχή αγροτική οικογένεια,
ο ίδιος κατόρθωσε να μορφωθεί μόνος του και να γίνει μηχανικός στους σιδηροδρόμους. Αν και ο ίδιος δεν ήταν μαρξιστής, είχε συνδικαλιστική δράση και υποστήριζε τα συμφέροντα των εργαζομένων ενάντια των πλουσίων επενδυτών του σιδηροδρόμου, πράγμα που το πλήρωσε με την μη προσωπική του άνοδο στην ανώτερη ιεραρχία των σιδηροδρομικών υπαλλήλων. Ήταν ένας άνθρωπος ανοιχτόμυαλος, πρακτικός, εργατικός, δραστήριος που κέρδισε την καρδιά των συμπολιτών του, οι οποίοι τον εμπιστεύτηκαν στη θέση του Δημάρχου, γνωρίζοντας ότι δεν θα τους προδώσει.

Ο νέος δήμαρχος είχε έναν μακρύ κατάλογο έργων που ήθελε να εκτελέσει. Έργα απολύτως απαραίτητα όπως η ύδρευση της πόλης, η ασφαλτόστρωση των δρόμων, ο οδικός φωτισμός και η φύτευση δέντρων κατά μήκος των οδών. Αλλά τα δημοτικά ταμεία ήταν σχεδόν άδεια, και οι δημότες ήταν ήδη σε δεινή οικονομική κατάσταση, αντιμετωπίζοντας αρκετοί από αυτούς πρόβλημα επιβίωσης. Ο Δήμαρχος καταλάβαινε ότι μία αύξηση της φορολογίας τους, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν τα δημοτικά έργα, θα οδηγούσε σε περαιτέρω φτώχεια και ύφεση.

Ο Δήμαρχος όμως είχε μελετήσει το βιβλίο «Η Φυσική Τάξη» του οικονομολόγου Silvio Gesell (Σύλβιο Γκέσελ). Ο οποίος πίστευε ότι η αργή κυκλοφορία του χρήματος είναι η κύρια αιτία για την παραπαίουσα οικονομία. Το χρήμα ως μέσο συναλλαγής ολοένα εξαφανίζεται από τα χέρια των εργατών – παραγωγών και μαζεύεται στα χέρια των λίγων που το συσσωρεύουν, εκμεταλλεύονται τους τόκους, και δεν το επιστρέφουν πίσω στην αγορά. Κατ΄ αυτόν δηλαδή, όσο περισσότερο χρήμα είχαν, όσο περισσότεροι άνθρωποι, οι οποίοι το κυκλοφορούν συνεχώς, τότε η Κοινωνία θα έχει υγιή ανάπτυξη και ευημερία.

Ο Δήμαρχος βάζοντας σε εφαρμογή την παραπάνω θεωρία, ξεκίνησε το πρόγραμμα των Δημοτικών του έργων, δίνοντας δουλειά σε πολλούς εργαζόμενους και εργολάβους, ξεκαθαρίζοντας όμως ότι η πληρωμή τους θα γινόταν με σελίνια (το νόμισμα της Αυστρίας) όχι εκτυπωμένα από την Εθνική Τράπεζα της, αλλά από τον Δήμο του Wörgl. Όντως εκτυπώθηκαν και τέθηκαν σε κυκλοφορία 32.000 σελίνια ως "Γραμμάτια Πιστοποίησης Εργασίας", κάτι σαν ένα δωρεάν χρήμα, διότι δεν είχαν αντίκρισμα σε χρυσό, απλά αναγνώριζαν την παροχή έργου προς την Κοινότητα. Κόπηκαν χαρτονομίσματα ονομαστικής αξίας στα 1, 5 και 10 σελίνια.

Τα χρήματα του Wörgl

Στις 31 Ιουλίου 1932 δόθηκαν τα πρώτα 1.800 Σελίνια για να πληρωθούν οι μισθοί των εργαζομένων, και η αξία των υλικών που αναλώθηκαν τον πρώτο μήνα στα δημοτικά έργα. Οι άνθρωποι που πήραν αυτά τα νέα σελίνια, μπορούσαν να πληρώσουν τους δημοτικούς τους φόρους, αλλά και να αγοράσουν ψωμί. Ο αρτοποιός παίρνοντας αυτά τα σελίνια μπορούσε να αγοράζει αλεύρι από τον μυλωνά. Ο μυλωνάς αγόραζε σιτάρι από τον γεωργό. Ο γεωργός αγόραζε εργαλεία από τον σιδερά. Ο σιδεράς αγόραζε παπούτσια από τον τσαγκάρη. Ο τσαγκάρης πλήρωνε τον δάσκαλο που έκανε μάθημα στα παιδιά του. Ο δάσκαλος αγόραζε ψωμί στον αρτοποιό. Και ο κύκλος κυκλοφορίας του χρήματος επαναλαμβανότανε συνεχώς και καθημερινά, σε τέτοιο σημείο ώστε ήδη την τρίτη μέρα, ο κύκλος εργασιών ολόκληρης της πόλης να είναι παραπάνω από 10πλάσιος από τα 1.800 σελίνια που δόθηκαν στη κυκλοφορία σε σημείο το να υποπτεύονται κάποιοι ότι κάποια σελίνια είχαν πλαστογραφηθεί. Ο Δήμαρχος όμως είχε εφαρμόσει μία πρόσθετη μέθοδο για να κάνει το χρήμα να αλλάζει συνεχώς χέρια με μεγάλη ταχύτητα:

Τα χρήματα του Wörgl έχαναν το 1% της ονομαστικής τους αξίας κάθε μήνα. Για να αποφευχθεί αυτή η υποτίμηση ο ιδιοκτήτης του γραμματίου το δαπανούσε όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Ειδάλλως, την πρώτη μέρα του επόμενου μήνα, έπρεπε να αγοράσει ένα κουπόνι σαν γραμματόσημο, με αξία το 1% της ονομαστικής αξίας και να το κολλήσει στο χαρτονόμισμα. Υπήρχε δηλαδή μία λειτουργία αντίθετη από τον τοκισμό, που επέτρεπε στο

χρήμα να κυκλοφορεί συνεχώς.

Ο Δήμαρχος φυσικά δεν μπορούσε να προσλάβει όλους τους ανέργους της πόλης για τα δημοτικά έργα. Με την αύξηση του κύκλου εργασιών της πόλης όμως, ο αρτοποιός για παράδειγμα δεν προλάβαινε μόνος του να βγάζει τα ψωμιά που του ζητούσαν, υποχρεώθηκε λοιπόν να προσλάβει έναν βοηθό, τον οποίον πλήρωνε με τα σελίνια του Δήμου. Το ίδιο κάνανε και οι υπόλοιποι επαγγελματίες. Οι βοηθοί που προσλήφθηκαν όμως διευρύνανε την αγοραστική δύναμη της πόλης και έτσι οι επαγγελματίες είχαν να αντιμετωπίσουν μία περαιτέρω αύξηση της ζήτησης, σε σημείο που κανένας κάτοικος της πόλης να είναι άνεργος, αλλά αντίθετα να υπάρχουν παντού αγγελίες ζήτησης προσωπικού. Έτσι το σύστημα αρχίζει να αποκτάει μία δυναμική μορφή, και οι άνεργοι από τα γύρω χωριά έρχονται για να δουλέψουν στο Wörgl, επίσης οι παραγωγοί από τα γύρω χωριά που είχαν τα προϊόντα τους απούλητα (διότι μέχρι τώρα κανείς δεν είχε χρήματα για να τα αγοράσει) επιτέλους βρήκαν αγοραστές στο Wörgl, αλλά με τους νέους επισκέπτες διευρύνεται ακόμα περαιτέρω η αγοραστική δύναμη, ενώ ταυτόχρονα αυξάνεται και η παραγωγική δραστηριότητα. Οι ξένοι εργάτες παίρνοντας τα σελίνια του Wörgl, δυνάμωναν και τις δικές τους τοπικές οικονομίες, επεκτείνοντας την ανάπτυξη στα γύρω χωριά, αλλά το ίδιο το Wörgl έβγαινε αλώβητο, από αυτή την έξοδο του χρήματος. Ο Δήμαρχος είχε ένα στρατηγικό πλεονέκτημα: Ήταν αυτός που εκτύπωνε το χρήμα. Δεν ήταν ένας ιδιώτης τραπεζίτης με σκοτεινά συμφέροντα κυριαρχίας από πίσω του, αλλά ένας άνθρωπος στην υπηρεσία των πολιτών.

Η πίσω όψη κάθε γραμματίου περιείχε αυτολεξεί την ακόλουθη συγκινητική δήλωση, κάποια λόγια που φαίνονται σαν να γράφτηκαν σήμερα, και όμως γράφτηκαν το 1932:

«Προς όλους τους ενδιαφερόμενους: Ο αργός ρυθμός που κυκλοφορεί το χρήμα έχει προκαλέσει μια πρωτοφανή ύφεση του εμπορίου και βύθισε εκατομμύρια ανθρώπους σε απόλυτη εξαθλίωση. Από οικονομικής απόψεως, η καταστροφή του κόσμου άρχισε! -Είναι καιρός, με αποφασιστική

και έξυπνη δράση, να προσπαθήσουμε να συγκρατήσουμε την πτωτική βουτιά του εμπορίου και έτσι να σωθεί η ανθρωπότητα από αδελφοκτόνους πολέμους, χάος και διάλυση. Οι άνθρωποι ζουν μέσα από την ανταλλαγή υπηρεσιών τους. Η υποτονική κυκλοφορία έχει σταματήσει σε μεγάλο βαθμό αυτή την ανταλλαγή και έτσι ρίχνονται εκατομμύρια άνθρωποι που θέλουν να εργαστούν εκτός εργασίας -Πρέπει, συνεπώς, να αναβιώσουμε αυτή την ανταλλαγή υπηρεσιών και έτσι οι άνεργοι να επιστρέψουν στην παραγωγική τάξη. Αυτός είναι ο στόχος του πιστοποιητικού εργασίας που εκδίδεται από την αγορά της πόλης του Wörgl: Να μειώσει τα βάσανα και το φόβο, να προσφέρει δουλειά και ψωμί».

Η επιτυχία του Wörgl

Σε περίοδο 13 μηνών, ο Δήμαρχος εκτέλεσε όλα τα έργα που είχε σχεδιάσει: Ύδρευση, δρόμοι, φωτισμός. Επίσης κατασκευάστηκαν νέα δημόσια κτίρια, ένας ταμιευτήρας νερού, μία πίστα για σκι, και μια γέφυρα. Επίσης έγιναν αναδασώσεις, γιατί αντιλαμβάνονταν οι άνθρωποι του τότε, που ζούσαν πιο κοντά στη Φύση, το μελλοντικό κέρδος από την ύπαρξη των Δασών.

Σε έξι γειτονικά χωριά επεκτάθηκε το σύστημα με επιτυχία. Ο Γάλλος πρωθυπουργός, Eduard Dalladier, έκανε μια ειδική επίσκεψη για να δει το "θαύμα του Wörgl". Τον Ιανουάριο του 1933, το νέο οικονομικό σύστημα επεκτείνεται στη γειτονική πόλη της Kirchbühl, και τον Ιούνιο του 1933, ο Δήμαρχος του Wörgl συναντήθηκε με εκπροσώπους από 170 διαφορετικές πόλεις της Αυστρίας που ενδιαφέρονταν για την γενικευμένη εφαρμογή του συστήματος και στις πόλεις τους.

Η παρακάτω έκθεση συντάχθηκε από τον Claude Bourdet, έναν αυτόπτη μάρτυρα Καθηγητή του Πολυτεχνείου της Ζυρίχης:

«Επισκέφθηκα το Wörgl τον Αύγουστο του 1933, ακριβώς ένα χρόνο μετά την έναρξη του πειράματος. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι τα αποτελέσματα φτάνουν το θαύμα. Οι δρόμοι, περιβόητοι για την άθλια κατάσταση τους, συναγωνίζονται τώρα την ιταλική Autostrade (Ιταλική Εθνική Οδό). Το Συγκρότημα των Δημαρχιακών γραφείων έχει ανακαινιστεί όμορφα ως ένα γοητευτικό σαλέ με ανθισμένες γλαδιόλες. Μια νέα τσιμεντένια γέφυρα φέρει περήφανα την πλάκα: "Χτισμένο με δωρεάν χρήματα το έτος 1933". Παντού βλέπει κανείς νέους φανοστάτες στους δρόμους, καθώς και ένα δρόμο με το όνομά του Silvio Gesell. Οι εργαζόμενοι στα πολλά εργοτάξια είναι όλοι ένθερμοι υποστηρικτές του συστήματος του δωρεάν χρήματος. Στα καταστήματα τα γραμμάτια είναι αποδεκτά παντού, παράλληλα με τα επίσημα χρήματα. Οι τιμές δεν έχουν αυξηθεί. Κάποιοι υποστήριξαν ότι το σύστημα που πειραματίστηκε στο Wörgl εμποδίζει την φορολογική ισότητα, γιατί ενεργεί σαν μία μορφή εκμετάλλευσης του φορολογουμένου. Φαίνεται να υπάρχει ένα μικρό λάθος σε αυτό τον τρόπο σκέψης. Ποτέ στο παρελθόν δεν είδε κανείς τους φορολογούμενους να μη διαμαρτύρονται έντονα κατά την αφαίρεση των χρημάτων τους. Στο Wörgl κανείς δεν διαμαρτύρονταν. Αντίθετα, οι φόροι (σε μορφή γραμματίων) καταβάλλονται εκ των προτέρων στον Δήμο. Οι άνθρωποι είναι ενθουσιασμένοι με το πείραμα και διαμαρτύρονται στην Εθνική τους Τράπεζα η οποία αντιτίθεται στην έκδοση των νέων αυτών χαρτονομισμάτων (των τοπικών γραμματίων). Είναι αδύνατο να αποδώσει κανείς τη γενική βελτίωση του Wörgl μόνο στη «νέα μορφή των φόρων». Δεν μπορεί κανείς παρά να συμφωνήσει με το Δήμαρχο ότι το νέο νόμισμα εκτελεί τη λειτουργία του πολύ καλύτερα από το παλιό. Αφήνω στους ειδικούς για να διαπιστωθεί αν υπάρχει πληθωρισμός, παρά την κατά 100% κάλυψη των βασικών καταναλωτικών αγαθών. Παρεμπιπτόντως, αυξήσεις των τιμών, το πρώτο σημάδι του πληθωρισμού, δεν εμφανίζονται. Όσον αφορά την οικονομία, μπορούμε να πούμε ότι το νέο νόμισμα ευνοεί την εξοικονόμηση κατά κυριολεξία και όχι την αποθησαύριση του χρήματος. Δεδομένου ότι τα χρήματα χάνουν την αξία τους κρατώντας τα σπίτι, μπορεί κανείς να αποφύγει την υποτίμηση αυτή επενδύοντάς τα σε μία τράπεζα καταθέσεων. Το Wörgl έχει γίνει ένα είδος προσκυνήματος για τους μακρο-οικονομολόγους από διάφορες χώρες. Ο καθένας μπορεί να τους αναγνωρίσει αμέσως, από τις εκφράσεις τους, κατά τη

συζήτηση τους στους όμορφους δρόμους του Wörgl, ή ενώ κάθονται στα τραπέζια των εστιατορίων. Ο πληθυσμός του Wörgl με χαρά, περήφανος για τη φήμη τους, τους καλωσορίζει θερμά.»

Το τέλος

Η Κεντρική Τράπεζα της Αυστρίας πανικοβλήθηκε, στο ενδεχόμενο το πείραμα του Wörgl να επεκταθεί σε όλη την Αυστρία και αποφάσισε να διεκδικήσει τα μονοπωλιακά δικαιώματα της, απαγορεύοντας δωρεάν νομίσματα. Η υπόθεση έφτασε ενώπιον του Αυστριακού Ανώτατου Δικαστηρίου, το οποίο επικύρωσε το μονοπωλιακό δικαίωμα της Κεντρικής Τράπεζας για την έκδοση νομίσματος. Και έγινε ποινικό αδίκημα η έκδοση "νομίσματος έκτακτης ανάγκης". Το Wörgl γρήγορα επανήλθε στην ανεργία του 30%. Κοινωνική αναταραχή εξαπλώθηκε γρήγορα σε όλη την Αυστρία, διότι οι απλοί άνθρωποι δεν καταλαβαίνανε γιατί η Κυβέρνησή τους και η Δικαιοσύνη, που υποτίθεται ότι εξυπηρετούν τα συμφέροντα των πολιτών, δεν τους αφήνει να εξασκούν τη δοκιμασμένη λύση που βρήκανε στην αντιμετώπιση της ύφεσης, αλλά τους επιβάλει τα δικά της μέτρα που αποδεδειγμένα όπως και πριν τους ξαναβύθισε στη φτώχεια και την ανέχεια. Το 1938 ο Χίτλερ προχώρησε στην προσάρτηση της Αυστρίας (χωρίς να βρει την παραμικρή πολεμική αντίσταση) με έναν από τους λόγους για αυτό, το ότι πολλοί άνθρωποι τον είδαν ως τον οικονομικό και πολιτικό σωτήρα τους. Ακολούθησε ο Πόλεμος, και το πείραμα του Wörgl έμεινε στην Ιστορία.

συνέχεια »