Χούντα. Ες αεί...

χούντα < ισπανική, junta (ένωση)
 χούντα θηλυκό ομάδα στρατιωτικών που κυβερνούν δικτατορικά αφού ανήλθαν συνήθως με πραξικόπημα στην εξουσία

 Η δεκαετία του '60 του προηγούμενου αιώνα,  ήταν η δεκαετία της αμφισβήτησης. Ήταν η εποχή που οι baby-boomers αμφισβητούσαν και βγάζανε τη γλώσσα στην καθεστηκυία τάξη των γoνιών τους . Rock en roll , rock, hippies, αμφεταμίνες, μαζικές και δυναμικές αντιπολεμικές διαδηλώσεις , woodstock, Παρισινός Μάης.
 Όχι όμως και στην Ελλάδα. Εδώ στα πάτρια , μετά τα πολιτικά τερτίπια της Φρειδερίκης, του Καραμανλή , των Παπανδρέου (πάντα υπάρχει ένας Παπανδρέου πρόθυμος για το κακό)  , και του Μητσοτάκη, αφού παίξανε με ανένδοτους, με σχέδια Προμηθεύς, Περικλής, Ασπίδα, Ιέραξ 1 και 2, ήρθαν οι συνταγματάρχες. Στην Ελλάδα δεν είμαστε άξιοι ούτε μια χούντα ανώτατων αξιωματικών να εγκαθιδρύσουμε . Λίγο πιο πάνω από την (θεωρητικά) τριτοκοσμική Λιβύη που είχε δικτάτορα ταγματάρχη.Η Ελλάδα λοιπόν στο ψυγείο, μακριά και έξω από κάθε πολιτική , πολιτιστική και πνευματική δραστηριότητα του δυτικού κόσμου.
  Τα οικονομικά μεγέθη της επταετίας είναι λίγο θολά.Κατά γενική λαϊκή ομολογία, από οικονομικής άποψης ο κόσμος περνούσε καλά· τα επίσημα στοιχεία της εποχής μιλούσαν για 4% ανάπτυξη το χρόνο. Η οικονομία πήγαινε "τρένο" με τη φόρα που είχε από την προηγούμενη δεκαετία, με τα μεγάλα έργα σε υποδομές στην ενέργεια, στα ναυπηγεία , στα λιμάνια , στις μεταφορές· στην λαϊκή οικονομία  ατμομηχανή ήταν η αντιπαροχή. Κάποια σύγχρονα στοιχεία για τα σκάνδαλα του Μπαλόπουλου με τα κρέατα και τον τουρισμό( πταίσματα μπροστά σε εξοπλιστικά και siemens) και για τον υπερτριπλασιασμό του δημόσιου χρέους, προσπαθούν να αποδημήσουν αυτή την εικόνα. Βιβλιογραφία για το θέμα δεν έπεσε στην αντίληψη μου, οπότε μένουμε με την γνώμη που έχει ο καθένας.
 Σε πνευματικό επίπεδο, η επταετία   μας κράτησε φρεναρισμένους. Οι αμόρφωτοι  συνταγματάρχες, προσπάθησαν να επιβάλουν μια γλώσσα ανάμικτη με αρχαΐζουσα , καθαρευουσιάνικα και δημοτικίζοντα στοιχεία δικής τους έμπνευσης.Λογοκρισία σε κάθε μορφή έκφρασης , λόγου, τέχνης ή ιδεών που δεν άφηνε την Ελληνική κοινωνία να παντρέψει το διεθνές γίγνεσθαι με την Ελληνική πραγματικότητα.
 Οι διώξεις του πνευματικού και δημοσιογραφικού κόσμου φαινόμενο σύνηθες και  απηνές . Καταστέλλονταν με βάρβαρο τρόπο κάθε προσπάθεια ελεύθερης σκέψης· Μ΄αυτό τον τρόπο ο Ελληνικός λαός έμεινε χωρίς ηγέτες, αφού έτσι κι αλλιώς οι πολιτικοί άνδρες είχαν πηδήξει πρώτοι από την βάρκα και είχαν αυτοεξορισθεί σε Παρίσια και Γερμανίες.
 Βασανιστήρια, εξορίες,, διώξεις, αναιρέσεις Ελληνικών διαβατηρίων, δούναι και λαβείν με τους Αμερικάνους πρέσβεις για την απελευθέρωση πολιτικών κρατουμένων(βλ .Ανδρέα Παπανδρέου) σε καθημερινή βάση για όλους του αντιφρονούντες.
 Όμως η χούντα δεν στράφηκε ποτέ ενάντια στον Ελληνικό λαό με γενοκτονικές προθέσεις.Ευτυχώς ,δεν μπήκαμε στην διαδικασία να μετράμε τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα και αγνοούμενους που άφησαν πίσω τους οι αιμοσταγείς  λατινοαμερικάνικες χούντες της ίδιας εποχής.
 Η ευζωία(πλασματική ή πραγματική), η μη ηγεσία και το ότι δεν πειράχτηκε ο λαός στο μεγαλύτερο μέρος του, ήταν οι λόγοι που η πρώτη , μοναδική, μαζική και μεγάλη απόπειρα αντίδρασης κατά του καθεστώτος ήταν το Νοέμβριο του '73 με κέντρο και ορόσημο το πολυτεχνείο. Τα αιτήματα και τα συνθήματα  της προηγούμενης δεκαετίας της αμφισβήτησης, ήταν περισσότερο ιδεολογικοφιλοσοφικού χαρακτήρα.Imagin...,  no war, peace , κάντε έρωτα όχι πόλεμο, η φαντασία στην εξουσία.Στην Ελλάδα το κεντρικό σύνθημα -αίτημα είχε ζωτική σημασία για την καθημερινότητα των ανθρώπων. ΨΩΜΙ ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
  Δεν έδιωξε την χούντα το πολυτεχνείο, παρά τους νεκρούς του και την διεθνή κατακραυγή. Απλά ήταν ο καιρός για αλλαγή φρουράς στην ηγεσία της από τον σκληροπυρηνικό Παπαδόπουλο στον πιο ενδοτικό Ιωαννίδη. Όταν ο εν λόγω κύριος παρέδωσε την μισή Κύπρο στα διεθνή θέλω, τότε η δουλειά αυτής της χούντας είχε τελειώσει.
 Όπως μετά τον πόλεμο μας επιβλήθηκε ένας Παπανδρέου, από δεκαετίας εξαφανισμένος από την Ελληνική πραγματικότητα και τους αγώνες της  για να εκτελέσει κάποιου είδους υπηρεσία, έτσι και μετά το τέλος της χούντας των συνταγματαρχών, μας επέβαλαν  τον Καραμανλή, που τεχνηέντως ανακηρύχθηκε  και ως Εθνάρχης· ποιος; ο κύριος που δεν ξέρουμε πού ήταν και τί έκανε στον πόλεμο και που στα δύσκολα της χούντας στοχαζόταν στα Παρίσια.
Εκεί είναι η απαρχή των δεινών του σήμερα. Από τότε εγκαθιδρύθηκε το καθεστώς που με τους χειρισμούς του πλούτισε αφήνοντας τον λαό στη μιζέρια.
  Προσεταιρίστηκε και μπούκωσε τα στόματα  της πνευματικής και δημοσιογραφικής ελίτ αυτολογοκρίνοντας τες ,  και πέταξε ψιχία στο λαό για να μην φωνάζει.
 Καταρράκωσε παιδεία και γλώσσα και μας άφησε χωρίς ιδεολογικές βάσεις για να στηρίξουμε αιτήματα και λύσεις.
  Και να 'μαστε τώρα. με Δημοκρατία , χωρίς λογοκρισία και χωρίς διώξεις . Μ' ένα πουκάμισο αδειανό...
                                                                                                                                                          Κουκ
  

συνέχεια »

Ιστορίες για φωτογραφίες...

  Ξεσκαλίζοντας τα gigabit μου προχθές, ανακάλυψα το βιντεάκι που είχα φτιάξει με τις φωτογραφίες από τους περσινούς λουκμάδες· Η λογοκρισία όμως του Mark ένεκα συμμετοχής των Κατσιμιχαίων, κάτι ψέλλισε για πνευματικά δικαιώματα και έδωσε λαβή σε διάφορους σκώπτες της ομήγυρης για σχόλια και like . Δεν πειράζει όμως, το βιντεάκι βρήκε το δρόμο του προς τη δημοσιότητα από πιο βατούς και δημοκρατικούς  δρόμους όπως είναι του youtube.
  Η φωτογραφία είναι τέχνη. Τέχνη που δεν έχει να κάνει  με τις τεχνολογικές εξελίξεις που την  περιβάλουν και την κάνουν φτηνή και εύκολα προσβάσιμη από τις πλατιές μάζες. Η τέχνη της, έγκειται στο καλλιτεχνικό μάτι του δημιουργού της· η τεχνική της στην εκμάθηση. Η φαντασία και το καλό παράθυρο που θα δει ο δημιουργός - φωτογράφος  είναι ισάξιο τεχνούργημα με άλλες μορφές τέχνης.
 Όμως η γενεσιουργός αιτία και λόγος της ύπαρξης της, ήταν και είναι η αποτύπωση της στιγμής που σε βάθος χρόνου αποκτά μεγάλη ιστορική και συναισθηματική αξία. Οι φωτογραφίες  τον αιώνα που μας πέρασε, έπαιξαν τον ρόλο τους ως ιστορικός καταγραφέας, όπως οι αναπαραστάσεις πάνω στα κεραμικά αγγεία  άλλων εποχών. Μας δώσανε στιγμές από την καθημερινή ζωή που ίσως δεν κατέγραψε κανένα άλλο μέσο. Μέσα από τα φωτογραφικά στιγμιότυπα , βάζοντάς τα το ένα δίπλα στο άλλο  αναπλάθουμε έναν ολόκληρο κόσμο και τον  τρόπο ζωής των προηγούμενων γενεών.
 Προς αυτή την ιστορική καταγραφή είχε κινηθεί η προηγούμενη  άρχουσα αιρετή ομάδα του χωριού μας. Μέσα από προσπάθειες ετών,έφτασε να έχει ένα αξιόλογο και πλούσιο φωτογραφικό αρχείο της προπολεμικής και μεταπολεμικής Νέας Μαδύτου. Οι κάτοικοι του χωριού και όχι μόνο, συμμετείχαν αθρόα στις εκκλήσεις του δημάρχου, να προσκομίσουν τις οικογενειακές τους φωτογραφίες, που βγάζοντας τες από τα μπαούλα τους ( τα πραγματικά όχι αυτά τα των gigabit) και συνενώνοντας τες με των άλλων μέσω του δήμου, δημιούργησαν κάτι μεγάλο . Κάτι που ως ιστορική καταγραφή ,  δεν υπάρχει άλλη στο χωριό. Το αρχείο περιέγραφε στιγμιότυπο το στιγμιότυπο, όλη τη ζωή του χωριού. Το πως χτίστηκε, τα πρώτα σπίτια του, την εκκλησία , το σχολείο, τους ανθρώπους και την καθημερινή ζωή τους, τα γλέντια τους , τις δουλειές τους , τις ιδιωτικές και τις δημόσιες συνευρέσεις τους.  Έτυχα σε κάποιες από τις εκθέσεις (θεματικές ή γενικές αυτού του υλικού) που οι ηλικιωμένοι δακρύζανε  περιγράφοντας και εξηγώντας στους νεότερους το τι έλεγε η κάθε φωτογραφία .
  Στην εποχή της κοσμογονίας , στο πέρασμα από τον Καποδίστρια στον Καλλικράτη , ο καθ' ένας προσπαθούσε κάτι να σώσει ή να θάψει. Από το πόστο μου ως μέλος του Δ.Σ. του πολιτιστικού συλλόγου, το τάμα μου ήταν να σώσω αυτό το αρχείο. Να καταγραφεί ηλεκτρονικά, να ταξινομηθεί , να διευρυνθεί και να αποδοθεί ξανά στον κόσμο του χωριού είτε ως εκδοθέν λεύκωμα, είτε ηλεκτρονικά, είτε στήνοντας γραπτά την ιστορία του χωριού πάνω σ' αυτό. Καθ' οιονδήποτε τρόπο επεξεργαζόταν και αποδίδονταν , δεν έπαυε να είναι η ιστορική κληρονομιά  του χωριού. Μάταιη όμως η προσπάθειά μου αφού το αρχείο χάθηκε (θέλω να πιστεύω όχι στη λήθη του χρόνου) στα μονοπάτια της διοικητικής μετεξέλιξης.Κοινώς ήρθαν άλλοι στα πράγματα.
 'Όσο περνούσε ο καιρός και ενώ  είχα απευθυνθεί σε όποιον είχε σχέση μ' αυτό , είτε με την δημιουργία του , είτε με την αποθήκευση του , Καποδιστριακούς και Καλλικρατικούς , κανένας δεν ήξερε να μου πει τί είχε απογίνει . Όταν έγινα φορτικός με το θέμα, κάποιος υψηλά ιστάμενος στην αιρετή νέα τάξη πραγμάτων , με ανασηκωμένο το φρύδι και είκοσι κιλά καχυποψία με ρώτησε: και τί το θες το αρχείο εσύ ρε Κουκ;
  Είναι μερικές φορές που τα αυτονόητα δεν μπορείς να τα εξηγήσεις και σιωπάς. 
             
                                                                                                                                              Κουκ
  

συνέχεια »

Η μπάλα στις αλάνες της Μαδύτου!.

   Περίεργο θα σας φανεί, φαντάζομαι, που σε στιγμές οικονομικής κρίσης, κυβερνητικής ασυνεννοησίας και ''ελευθερίας του παραλόγου'' εμένα μ' απασχολεί η μπάλα.Είναι περίεργο στ' αλήθεια μα κι αν μ' απασχολήσουνε τ' άλλα θα βγει κάτι?Το πολύ-πολύ να με ''κόψουν'' σαν τον Αρβανίτη από τη ΝΕΤ ή να με ''μπαγλαρώσουν'' σαν το Βαξεβάνη για να μάθω να μιλάω ''χαμηλόφωνα''.
  Τη μπάλα σκέφτηκα λοιπόν, χαζεύοντας σήμερα το πρωί 3-4 πιτσιρίκια 7-8 χρονών, μες στη χαρά της εκδρομής, να την κλωτσάνε.Καθόλου δεν γουστάρω να βλέπω το ελληνικό κλοτσοσκούφι-απότοκο της κρίσης με ασχετούληδες πιτσιρίκους και αποτυχημένους μαυρούληδες-πωλητές cd.Και πριν την κρίση το ελληνικό πρωτάθλημα-παρωδία, μια αηδία μου προκαλούσε.Τώρα ένα παραπάνω.
   Ταλαιπωρημένο από Βαρδινογιάννηδες,Κοκκαλομαρινάκηδες και Πιλάβιους το δύσμοιρο ελληνικό ποδόσφαιρο ήθελε πάντα γερό στομάχι και Ιώβεια υπομονή για να το παρακολουθήσεις.Ειδικά στην εποχή της παγκοσμιοποίησης με τη διαστημική Μπαρτσελόνα και την απίστευτη Ρεάλ, με τι κολλύρια να δεις το δικό μας χάλι?
  Πάντα το ποδόσφαιρό μας ήταν αντίστοιχο της εικόνας μας ως κοινωνία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
  Γι αυτό λοιπόν κι εγώ  θα θυμηθώ τα παιδικά μας ματς, με τις μπάλες πλαστικές και τα εξωτερικά (οι δερμάτινες μπάλες λεγόταν εξωτερικά).Αυτά και μόνον αυτά.
  Στο παλιό δημοτικό, στο γηπεδάκι με τα πευκάκια ξεκινούσε η μύηση στο άθλημα.Στην Α' δημοτικού έπαιζες ήδη το πρώτο σου διπλό και μετείχες στη διαδικασία ντριπλαρίσματος του αντιπάλου αλλά και του δέντρου, όχι πάντα με επιτυχία.Τα τρακαρίσματα ήταν συχνότατα μιας και  τα πεύκα ήταν πυκνοφυτεμένα.Η τεχνική μ' αυτόν τον τρόπο αναπτύσσοταν ταχύτατα.Οι μπάλες πλαστικές κι ασπρόμαυρες συνήθως (προς μεγάλη μου στεναχώρια) δεν διαρκούσαν πάνω από 2-3 ματς.Καταλήγαν τρυπημένες και παρατημένες στον ήλιο μήπως και ''τουμπανιάσουν'' λιγάκι για να τις ξαναπαίξουμε.Οι συγκρούσεις κεφάλι με κεφάλι συχνές, μα σχεδόν ποτέ δεν κατέληγαν σε γιατρούς και φαρμακεία.ΑΝΟΞΕΙΔΩΤΟΙ!!!
  Μετά το πρώτο ''βάπτισμα'' στο δαιδαλώδες κατηφορικό πευκοφυτεμένο γήπεδο, κατεβαίναμε στις μηλιές για το ενδιάμεσο στάδιο πριν ολοκληρωθούμε ποδοσφαιρικά στο Γουέμπλει της κάτω πλευράς του παλιού Δημοτικού (προς Γυμνάσιο).Εκεί βγάζαμε όλο το ποδοσφαιρικό μας είναι.Βιαστικά στα διαλείμματα και στην ώρα της γυμναστικής, και πιο άνετα στα μαραθώνια αγωνιστικά απογεύματα.
   Δεν είχε πλούσιους και φτωχούς, εργαζόμενους και άνεργους εκεί.Δεν είχε καλούς και κακούς μαθητές.Όλοι ήμασταν τα παιδιά του ίδιου Θεού και μετρούσε το πόσο καλά κλοτσούσαμε το τόπι.
Χωρισμένοι τάξη-τάξη ή γειτονιά με γειτονιά τα δίναμε πραγματικά όλα.Ψυχή και σώμα.Λερώνοντας τα παντελόνια στα χορτάρια κι αναμένοντας βαρύ τον πέλεκυ, από τις αγανακτισμένες μανάδες μας.
  Εκείνα τα θρυλικά ''διπλά'' θα μου μείνουν αξέχαστα όσα χρόνια κι αν περάσουν.Με τα δοκάρια-μπουφάν και τους πονηρούς τερματοφύλακες που τα μίκραιναν σε ανύποπτο χρόνο.Με τα ματς που δεν τελείωναν ποτέ αν δεν έπεφτε βαθύ σκοτάδι, αφού συνεχώς παρατείναμε τη διάρκειά τους με δικαιολογίες.Με τις διαφωνίες, ήταν-δεν ήταν γκολ, φάουλ κ.λ.π., που κατέληγαν σε αψιμαχίες, ξυλοδαρμούς, συμφιλιώσεις και συνέχεια του παιχνιδιού.Απίστευτες στιγμές.
  Πανέμορφα γκολ, διαστημικές ντρίπλες και φαλτσαριστά σουτ.Όλα τα 'χε ο μπαξες.Μαστοράκια της μπάλας οι περισσότεροι, νομίζω πως θα καταλήγαμε στα γήπεδα της Α' εθνικής αν μας μαζεύανε τίποτε σκάουτερς.Αντ' αυτού μας μαζεύανε οι μπαμπάδες μας γιατί νύχτωνε ή ο δάσκαλος γιατί χαλούσαμε τον κήπο του σχολείου.
   Όταν ανοίξιαζε ή καλοκαίριαζε και φορούσαμε τα κοντά παντελόνια τα πόδια μας γινόντουσαν πραγματικοί χάρτες απ' τη βρώμα (λούβα-λουβιάρηδες).Γδαρμένα πόδια, κοκκαλιάρικα κορμιά κι ατίθασες ψυχές.Μαγκάκια αληθινά κι αμάσητα, χιλιόμετρα μπροστά από τα παιδάκια-λουκουμαδάκια που 'ρχότανε απ' τη Σαλονίκη ή την Αθήνα για να πάρουν μια γεύση από χωριό στις διακοπές του σχολείου.
   Οι κανονισμοί του παιχνιδιού είναι ό,τι πιο αστείο θυμάμαι από το όλο πανηγύρι.Διαιτητής δεν υπήρχε ποτέ κι έτσι οι διαφορές λυνόταν επί τόπου.Φάουλ (φάολ στη γλώσα μας) δινόταν μόνο σε περίπτωση απόπειρας δολοφονίας, ενώ το ''θύμα'' αν έκλαιγε ή ήταν δική του η μπάλα έπαιρνε χαριστικά πέναλτυ (μπενάλτ) -ακόμη κι αν το φάουλ ήταν στο κέντρο-, το οποίο εκτελούσε ο ίδιος.Δική μας εφεύρεση επίσης το φαολμπενάλτ.Ελεύθερο κτύπημα, χωρίς καμιά διαφορά απ' τα φάουλ, εκτός του ότι ήταν κοντινό.Προσπαθούσε ο φουκαράς ο πατέρας μου μάταια να μου εξηγήσει την μη ύπαρξη του όρου, αλλά ήμουν ανένδοτος.ΦΑΟΛΜΠΕΝΑΛΤ.
  Εννοείται πως δεν υπήρχε οφσάιντ.Μπερδεμένα πράγματα δεν τα θέλαμε.Στα ίσια και παληκαρίσια.
Ιερόσυλος και καταδικαστέος όποιος είχε δική του μπάλα και για x λόγους την έπαιρνε κι έφευγε!!!Οι κατάρες μας τον ακολουθούσαν ως την επόμενη μέρα.
  Τα Χαβάκια απ' την πάνω γειτονιά ήταν η μόνη ομάδα που έπαιζε στα ίσια, εμάς τα παιδιά της πλατείας.Με τον Μπίλυ και τις απίστευτες ντρίπλες του (θύμιζε Βάσια ώρες-ώρες) και τον Γιάλεμ με τις μεταγραφές του απ' τη μια ομάδα στην άλλη.Η πλατεία και τα πέριξ όμως, με μπροστάρη τον Ινδιάνο, είχαν πάντα ταλέντο κι έτσι οι μάχες ήταν πολύ-πολύ αμφίρροπες.
  Απ' αυτά τα γηπεδάκια κάποιοι έφτασαν στην Α'και στη Β', κι άλλοι (οι περισσότεροι) παίξαμε στην ομάδα του χωριού, τον Ελλήσποντο.Συγκρινόμενοι με τα σημερινά πιτσιρίκια και τις οργανωμένες ποδοσφαιρικές ακαδημίες-εμπόριο, διαπιστώνω πως είχαμε απείρως περισσότερο ταλέντο, τσαμπουκά και χαρά στο παιχνίδι μας.Λογικό κι επόμενο μιας και η μπάλα για μας ήταν όλη μέρα-κάθε μέρα κι όχι το διάλειμμα απ' τα φροντιστήρια και τους υπολογιστές, όπως συμβαίνει στα σημερινά παιδιά.
  Αργότερα στα πρώτα εφηβικά μας χρόνια, ήρθε η εγγραφή στη μεγάλη ομάδα, τα πολλά μαθήματα και τα κοριτσάκια που άρχισαν να γίνονται πιο ενδιαφέροντα κι έτσι μοιραία δώσαμε χώρο στα επόμενα πιτσιρίκια, για να ζήσουν κι αυτά, αν όχι τις καλύτερες, σίγουρα τις πιο ξένοιαστες στιγμές της ζωής τους.
Υ.Γ.Περιμένω σχόλια και περιγραφές των συνηθειών και των περιστατικών που δεν αναφέρω!!!
 

συνέχεια »

Συνταγές για ζην και για ευ ζην.

Η γοητεία της δουλειάς μου ( όταν και αν υπάρχει) είναι ότι μέσω αυτής και με την καθημερινή εναλλαγή τοπίων και ανθρώπων ακούω κάθε μέρα και διαφορετικές ιστορίες.
 Πριν από λίγες μέρες ξεβράστηκα στην γωνία της Μητροπόλεως με την Κούσκουρα , γωνία  στην οποία άνθησε η "Ωραία", που για τις αξεπέραστες  γεύσεις της έχουνε να λένε ακόμα όσοι τις δοκίμασαν· γωνία που ως στέκι και πέρασμα φρικιών και τεκνών(φλώρων) είδε και άκουσε πράματα και θάματα.
 Πίσω όμως στη δουλειά, τέρμα το διάλειμμα.   Η δουλειά, στην ταράτσα του αειθαλούς συνταξιούχου πλέον οδοντίατρου Άγγελου Καρυπίδη. Γέννημα θρέμα και 75 χρόνια ζωής σ' αυτήν  την γωνία.Από την πρώτη πρωινή στιγμή, η όρεξή του να μου εξηγεί τα της περιοχής μεγάλη. Είδε την Θεσσαλονίκη και το κέντρο της να εξελίσσεται από μία μικρή κωμόπολη των 150.000 κατοίκων, στο θηρίο του 1.000.000+   με ότι αυτό συνεπάγεται. Μου περιέγραφε το παλιό δεσποτικό μέγαρο με τον μαντρότοιχο του , τα διώροφα και τριώροφα σπίτια της περιοχής και τον θόρυβο που έκανε το τραμ περνώντας από την Τσιμισκή.Κάποια στιγμή μου έφερε ένα βιβλίο να μου δείξει φωτογραφίες · στο εξώφυλλο πέντε έφηβοι αγκαλιασμένοι πάνω σε 'κείνα τα σιδερένια 28άρια ποδήλατα με φόντο τον Λευκό Πύργο και τα καΐκια στην προκυμαία.
-Ο δεύτερος στη φωτογραφία είμαι εγώ , όπως και ο συγγραφέας του βιβλίου.
Τίτλος "Λες και ήταν χθες..."  Μέλος της γνωστής Αρειανοπαρέας του κέντρου με μέλη  τον Αλκέτα, τον Σπύρου, τον Πεταλίδη (όλοι συχωρεμένοι) τον Μπουτάρη  και πολλούς άλλους.
 Στο γραφειάκι της ταράτσας δεκάδες κούτες με πολυκαιρισμένες  εφημερίδες.
- Γιατί δεν τις πετάς ή δεν τις καις στο τζάκι του λέω.
-Είσαι τρελός, αυτή είναι η ζωή μου και η περιουσία μου. Δεν υπάρχει εφημερίδα πολιτική ή αθλητική, ημερήσια ή Κυριακάτικη που να εκδόθηκε από το 1950 μέχρι σήμερα στην πόλη μας και να μην είναι εδώ. Ώσπου να ξεφυλλίσω μερικά πρωτοσέλιδα της "Μακεδονίας" και του "Ελληνικού Βορά" του '50 και του '60 , μου έφερε άλλο βιβλίο. Το λεύκωμα με την ιστορική αναδρομή του "Άρη".
-Με δέκα χρόνια ιστορικής έρευνας κυρίως μέσα από αυτές της εφημερίδες και από βιβλιοθήκες Θεσσαλονίκης και Αθηνών , έγραψα αυτό το βιβλίο που πουλάει ακόμα και μετά από 10 χρόνια από την έκδοσή του . Το έπιασα στα χέρια μου και το ξεφύλλισα. Θυμάμαι  τον ντόρο που είχε κάνει στον Αρειανόκοσμο της πόλης μας όταν είχε εκδοθεί.Μ' έβαλε να διαβάσω φωναχτά τον πρόλογο που είχε γράψει ο Αλκέτας Παναγούλιας γι' αυτόν, όπως μου είπε με καμάρι και τρεμάμενη φωνή.  Η Ευγενία μετέπειτα μου το επιβεβαίωσε,  πουλούσε σαν τρελό στην εποχή του , όλοι βγάλανε λεφτά απ' αυτό, συγγραφέας, έκδοση , διανομή,λιανική.
 Παρ' όλα τα χρόνια του ο κύριος Άγγελος, αεικίνητος, με συνεχή ροή λόγου, σπινθηροβόλο βλέμμα και όρεξη για ζωή αφού ετοιμάζει καινούργιο βιβλίο . Η ροή της κουβέντας μας και του λόγου του κατέληξε κάπως έτσι:
 -Δύο πράγματα θα σου πω:  Για να ζήσεις καλά, πρέπει να έχεις φίλους, όχι γνωστούς πρόσεξε, φίλους. Αυτούς από το δημοτικό, το γυμνάσιο , το πανεπιστήμιο, που τους αγαπάς και σ' αγαπάνε.Να μαζεύεστε, να αμπελοφιλοσοφείτε και να μαλώνετε, να γίνεστε από δυο χωριά  και όταν ανταμώνετε ξανά, σαν να μην έγινε το προηγούμενο.
 - Ωραία αυτό το έχω , πάμε παρά κάτω!
 - Το άλλο είναι να έχεις χόμπι.Αυτά θα σε κρατήσουν όρθιο από κάθε δυσκολία και κατάθλιψη· και αυτά θα σε μακροημερέψουν όταν έρθει η ώρα να κλειδώσεις την δουλειά σου ως απόμαχος πια.
                             
                                                                                                                                      Κουκ

συνέχεια »

Λήξις συναγερμού!!!

Έτσι τελειώνει το παραμύθι!Με λήξη του τριετούς συναγερμού!!!
Το 'παν οι Τρεμοπρετεντέρηδες στα δελτία των 8.Μισοπροβληματισμένοι, μισοανακουφισμένοι με ύφος προπονητή που η ομάδα του σημείωσε δεύτερο γκολ και πρέπει στο τέταρτο που μένει να μείνει σοβαρή να μη γίνει κανά ''τσαφ!''
 Το 'πε κι ο Αντόνιο, με background τους Βαγγελοφώτηδες, και με ύφος πρώην παρθένας 40αρας που βουτάει στα βαθιά κάνοντας σεξ σε μια βραδιά με τη μισή Ευρώπη · χωρίς όμως να ξεχάσει το ενάρετο παρελθόν της!
 Το 'παν και οι Μερκολάντηδες ξαφνικά κι απρόσμενα, πως δεν είμαστε πια οι Ζορμπάδες της Ευρώπης, μισομεθυσμένοι κουρελήδες κι αργυρώνητοι τεμπέληδες του Δημοσίου.
  Όλα άλλαξαν σε μια βραδιά.Έγινε το θαύμα λοιπόν.Δισεκατομμύρια ευρώ θα βρέξει για να μη δούμε κανέναν Αλέξη πρωθυπουργό-''ανακατωσούρα'' και να μη δούμε τίποτα Κασιδιάρηδες στις διασκέψεις κορυφής να ρίχνουνε σφαλιάρες σε καμιά Μέρκελ!!!(δεν θα 'ταν κι άσχημη ιδέα εδώ που τα λέμε!)
  Όλα θα γίνουν όπως πρώτα σ' αυτή τη χώρα των θαυμάτων.Δουλειές ξανά θα βρούμε όλοι και οι μισθοί θα πάνε λίγο πιο πάνω απ' ότι ήτανε προ κρίσης.Άντε το πολύ-πολύ να κοπεί το επίδομα ''έγκαιρης προσέλευσης''!
  Πράσινη ανάπτυξη (που 'λεγε κι ο Γιωργάκης-πού χάθηκε αυτό το παιδί?) θα γεμίσουμε και τα μπλε αγόρια θα πανηγυρίζουν που έσωσαν τη χώρα.Ας είναι. Να σωθούμε μόνο, κι όποιος θέλει ας μας σώσει!
  Κι άλλα πολλά καλά θα γίνουν, μα δεν μας τα λένε απότομα να μη μας τρομάξουν.Αφού μείναμε στο ΕΥΡΩ και δεν υποβιβαστήκαμε στη Βου Εθνική έχουμε μπροστά μας ''πεδίον δόξης λαμπρόν''.
  Δυό πράγματα θα πω και θα το κλείσω γιατί θέλω, μιας και η ώρα είναι περασμένη, να πάω για ύπνο ήρεμος και ευτυχής μετά από τρια χρόνια καταχνιάς κι ανησυχίας.
  Το πρώτο που θα σας ρωτήσω όλους μαζί είναι:ΠΟΙΟΣ ΣΑΣ ΠΙΣΤΕΥΕΙ???(όταν μαζί μ' αυτά τα δήθεν χαρμόσυνα νέα, έρχεται η λήξη της αναστολής των πλειστηριασμών για να πάρουν οι τράπεζες τα σπιτάκια του κοσμάκη που 'μεινε χωρίς δουλειά?). Οι τράπεζες που θα γεμίσουν πάλι δις για να μην ταραχθεί η ''συστημική τους ευστάθεια''!!!¨Οταν γι' άλλη μια φορά έρχονται μέτρα (όπως πάντα τελευταία!) επί δικαίων και αδίκων?Όταν οι ρακοσυλλέκτες έχουν γίνει σύνηθες φαινόμενο, ενώ οι λίστες με τους φοροφυγάδες  παραμένουν χαμένες σε στικάκια και CD?
   Mα κι αν κάποια στιγμή τα καταφέρετε (που δεν το βλέπω!) να πείσετε, εγχώριους και διεθνείς ρυθμιστές της κατρακύλας μας, να τραβήξουν χειρόφρενο και να μας αφήσουν να πάρουμε δυο ανάσες, πείτε μου τι θα πείτε στα παιδιά αυτών που ''αυτοκτονήσατε''?Σ' αυτούς που καταστρέψατε τις ζωές τους και το βιός τους?Σ' αυτούς που στείλατε στην κατάθλιψη και στους ψυχιάτρους?Σ' αυτούς που στείλατε στις φάμπρικες της Εσπερίας με τρεις κι εξήντα?Στα φωτεινά μυαλά που θα φωτίσουν άλλες χώρες?
  Κορκοδείλια δάκρυα και ''λυπούμαστε ειλικρινά'' ή σκληρό γερμανικό ύφος και ''έτσι είναι η ζωή''?
   Όποια κι αν είναι η απάντηση, λίγη σημασία έχει.Το αποτέλεσμα μετράει και δυστυχώς σε πολλές περιπτώσεις είναι μη αναστρέψιμο...
  Παρ' όλα αυτά Venceremos...

συνέχεια »

Σταμάτα ν' αδιαφορείς!!!Η αδιαφορία τους γιγαντώνει!!!

  Δεν θα μπορούσα να μείνω αδιάφορος.Δεν μπορείς ούτε κι εσύ.Είναι έγκλημα.Αν πραγματικά αγαπάμε τον τόπο μας, πρέπει να ενεργοποιηθούμε και να τον διαφυλάξουμε απ' αυτό που ξεκίνησε  ως αστείο, ως τρόπος αντιπαράθεσης στους φαύλους και διεφθαρμένους πολιτικούς και κατέληξε σε δικαστή αστραπή(χωρίς δίκες και απολογίες) και μπαμπούλα των πάντων.
  Ξυλοδαρμοί, ομάδες περιφρούρησης, γυμνασμένα τερατάκια με κεφάλι άδειο κονσερβοκούτι κι ό,τι ακόμη χωράει ο νους σου, έχουν γίνει τμήμα της καθημερινότητάς μας.
   Δέρνουμε παντού.Μπράτσα να υπάρχουν κι όλα εντάξει.Δέρνουμε στα στούντιο (ε,γλώσσα κι αυτή η Κανέλλη!!!) και στις πλατείες.Φανερά και κρυφά.Επί δικαίων και αδίκων.Δεν μασάμε τίποτε.Έτσι κι αλλιώς κι η Αστυνομία μέσες-άκρες, μαζί μας είναι.Το ανύπαρκτο, δυστυχώς, ελληνικό κράτος τους γέννησε και τους θρέφει.Η ατιμωρησία των διεφθαρμένων πολιτικών και των παρατρεχάμενων τους, μας αγανάκτησε σε τέτοιο βαθμό, που ένα μεγάλο ποσοστό συμπολιτών μας, ζαλισμένο και απογοητευμένο, θεώρησε πως θα εκδικηθεί σ' ό,τι φαύλο υπάρχει, ψηφίζοντας τους τυρρανόσαυρους.
   Πιστεύω ακράδαντα πως η διαφορά των δικών μας πολιτικών με τους πολιτικούς μιας ευνομούμενης χώρας της Εσπερίας, δεν είναι η τάση στον εύκολο πλουτισμό και τη διαφθορά-αυτά είναι κοινός τόπος παντού-αλλά η σιγουριά της ατιμωρησίας.Αυτό σε σπρώχνει στην απάτη.Αν ήξερε ο κάθε πολιτικός και μη, πως κλέβοντας το ελληνικό δημόσιο θα σάπιζε στη φυλακή, πολύ αμφιβάλλω αν θα έκανε το παραμικρό.
   Έρχεται λοιπον η Χ.Α. και δίνει την αίσθηση στους εύπιστους και τους ανόητους πως θα βάλει τα πράγματα στη θέση τους.Θα γίνει ο τιμωρός των ενόχων!Είδατε κάποιον ένοχο να τις ''τρώει'';;Εγώ βλέπω μόνο Πακιστανούς και Αφρικανούς!!!Άντε και την Κανέλλη μαζί με τους φουκαράδες που πήγαν να δουν αυτό το έργο-ανοησία(που κανείς δεν θα αντιλαμβάνετο την ύπαρξή του, αν δεν γινόταν αυτός ο ντόρος!).
   Η δραστήρια ομολογουμένως Χ.Α. με τους κουφιοκέφαλους body builders γίνεται ένα με την ορθοδοξία και τον κλήρο, προκειμένου να δείρει αντιφρονούντες και μελαμψούς(ουφ, τι τύχη να 'μαι ανοιχτόχρωμος!), όμως δεν μπορώ να καταλάβω το πώς από τη μιά είσαι καλός Χριστιανός κι από την άλλη αντί να περιθάλπεις τον ανήμπορο και τον κατατρεγμένο(έστω άλλης θρησκείας και χρώματος) τον σπας στο ξύλο;Πόσο κοντά είναι αυτό στον λόγο του Χριστού;Αν και δεν ήμουν ο καλύτερος στα θρησκευτικά, ''φωτιά και τσεκούρι στους άπιστους'' δεν θυμάμαι.''Αγάπα τον πλησίον σου'', θυμάμαι , χωρίς την υποσημείωση να είναι Άριος.
   Αλλά για ποιά χριστιανική θεωρία μιλάνε οι συνεχιστές των Ναζί, όταν στην επίσημη θεωρία τους, μέχρι και πριν μερικά χρόνια, υπήρχε μόνο το δωδεκάθεο και ο αρχαίος θεός Πάνας;
   Για ποιά χριστιανική θεωρία μιλάνε όταν ο (κατά μέγιστη παρεξήγηση) θεωρητικός τους Νίτσε, μιλάει ξεκάθαρα για μηδενισμό και Αθεϊα.Αχταρμάς.Ό,τι να 'ναι αρκεί να μας βολεύει.Εξ' άλλου και ο Χίτλερ με την μάσκα του Εθνικοσοσιαλισμού αιματοκύλησε τη Γη!
   Εκθειάζουν την Αρχαία Ελλάδα, επιλέγοντας τμήματα της ζωής της Αρχαίας Αθήνας, ξεχνώντας, ω του θαύματος!την γέννηση της δημοκρατίας και του διαλόγου σ' αυτήν.Ξεχνώντας ακόμη την αυθαίρετη πίστη του Χίτλερ πως οι Άριοι Γερμανοί είναι οι απ' ευθείας(????) συνεχιστές των Αρχαίων Ελλήνων και όχι οι μαυριδεροί κάτοικοι αυτης της χώρας-σκουρόχρωμο συνονθύλευμα, αποτέλεσμα προσμίξεων με Τούρκους,Βούλγαρους,Σλάβους κ.λ.π.
   Απορώ φυσικά αν έστω κι ένας από τους απερίσκεπτους πιστιρικάδες της Χ.Α. έχει γνώση για τις απόψεις και τις τακτικές του ανθρωπόμορφου τέρατος, που η ντροπιασμένη Δημοκρατία της Βαϊμάρης γέννησε και ανέθρεψε.Ένας φίλος έγραψε πως δεν πρέπει να 'χουμε άποψη για την Χ.Α. αν δεν περάσουμε από Εξάρχεια να δούμε το χάλι τους.Ναι φυσικά.Πώς όμως να 'χουμε άποψη και να ψηφίζουμε την Χ.Α. όταν δεν έχουμε πάει στο Άουσβιτς και στα κρεματόρια.Όταν ξεχνάμε τα 55εκατομμύρια νεκρών(600 χιλιάδες εξ' αυτών στην πατρίδα μας!).Θα τρίζουν τα κόκκαλα των παππούδων μας που παρέμειναν (μοναδικό κράτος στην Ευρώπη, εκτός της Αγγλίας) εμπόλεμοι το 40-41 κόντρα στην Ναζιστική λαίλαπα που σάρωνε τα πάντα.Και μην μου πείτε πως η Χ.Α. δεν έχει σχέση μ' αυτά.Σαφώς κι έχει, αλλά την αποσιωπεί και την καλύπτει.Η εικόνα του Χίτλερ με την αριστερή χωρίστρα το αλλοπαρμένο βλέμμα και τα ναζιστικά σύμβολα, κοσμούσαν μέχρι πριν λίγα χρόνια τα επίσημα έντυπα όργανά τους.
   Όσο για το άλλο επιχείρημα που κάποιοι φίλοι ψηφοφόροι της Χ.Α.(έχω και τέτοιους!!!) μου παρέθεσαν, δηλ.το ζήτημα εκκαθάρισης της χώρας από τους χιλιάδες των μεταναστών που ως πόρτα ορθάνοιχτη της Ευρώπης μας έχουν κατακλύσει, επιτρέψτε μου να είμαι πολύ επιφυλακτικός.Αφ' ενός οι περισσότεροι από τους οπαδούς των ακραίων λύσεων για το μεταναστευτικό, έχουν δυο Πακιστανούς στη δουλειά, μια Αλβανίδα να φυλάει τη μάνα τους και μια Ουκρανή για τις έξτρα ορέξεις τους και αφ' ετέρου δεν έχω δει να εξαφανίζονται οι Νέγροι από τις Η.Π.Α. παρά τις σφαγές από την Κου-Κλουξ-Κλαν, ούτε είδα τους ΕΛΛΗΝΕΣ μετανάστες να γυρίζουν πίσω από την Γερμανία και την Σουηδία (και την Αμερική παλαιότερα), όταν υπέστησαν αντίστοιχες διώξεις από ναζιστικές ομάδες.
   Καμιά υπηρεσία δεν προσφέρουν οι ανεγκέφαλοι.Το αντίθετο μάλιστα.Προσφέρουν ανασφάλεια, τρόμο και δυσφήμιση.Προσωπική μου εμπειρία τον προηγούμενο Μάιο (μεταξύ των δυο εκλογικών αναμετρήσεων) σε μια επίσκεψη Ιταλών δημοσιογράφων σ' ένα ξενοδοχείο της Μυκόνου, το κύριο θέμα συζήτησης ήταν γι' αυτούς η ραγδαία άνοδος του φασιστικού-ναζιστικού κόμματος στην Ελλάδα.Δημοσιογράφοι προερχόμενοι από μια χώρα που γνώρισε καλά τον Φασισμό και υπέφερε απ' αυτόν.Ένιωσα στ' αλήθεια ντροπή.
   Μην εξαπατάσθε λοιπόν.Όλοι εσείς που τους ανέχεστε ή τους υποστηρίζετε, μην περιμένετε τίποτε καλό.Οι τιποτένιοι πορτιέρηδες των Αθηναϊκών clubs δεν μπορούν να γίνουν οι ρυθμιστές της ζωής μας!Τα ντοπαρισμένα βουβαλόπαιδα ας ασχολήθούν με τα μονόζυγα και τις κρεατίνες.Ας πάψουν επιτέλους ν' ασχολούνται με τα κοινά, σκεπτόμενοι με λογικές της ζούγκλας.Αφού το μυαλό τους δεν μπορεί να λειτουργήσει ας καθίσουν στο σπίτι τους.Δεν θέλουμε τον φανατισμό τους.Γιατί όπως πολύ σοφά λένε οι Κινέζοι:''να φοβάσαι τον άνθρωπο που διαβάζει μόνο ένα βιβλίο...''
Κι αυτό το 'χει αφήσει στη μέση γιατί του φάνηκε ακαταλαβίστικο, θα συμπληρώσω εγώ...
  

συνέχεια »

Έγκλημα και τιμωρία...

  Μια χώρα και μια κοινωνία,  που θα είχε την θέληση και την  δυνατότητα να καταδικάσει με αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις το έγκλημα της διαφθοράς σε όλες τις βαθμίδες της, τότε μόνο χρόνο με το χρόνο και σκαλοπάτι το σκαλοπάτι θα καθαρίσει από αυτό.Όταν θα το καταδικάζει συνεχώς  στον εφήμερο , περιοδικό και λογοτεχνικό γραπτό λόγο , όταν θα το αναδεικνύει  από την προπαγάνδα της ενημέρωσης και ανάμεσα στην νεολαία , όταν θα το στιγματίζει στην τέχνη της , τότε και μόνο τότε θα έχει πιθανότητες να μακροημερεύσει μακριά απ' αυτό.
  Τί κάνουμε όμως εμείς ... κάποια μέρα οι απόγονοι μας, θα αποκαλέσουν μερικές από τις γενιές μας γενιές σαλιάρηδων , που στην αρχή αφού επιτρέψαμε κάποιους να διαλύσουν την κοινωνία μας και να μας εξοντώσουν , μετά , περιποιούμαστε  αυτούς τους δολοφόνους στα ευτυχισμένα γεράματά τους.
 Όταν και αν κάποτε η Ελληνική κοινωνία πιάσει το νήμα της αυτοκάθαρσης,  όταν και αν έρθει η Νέμεση , αυτοί που γύριζαν για δεκαετίες τώρα  το χερούλι της κρεατομηχανής, θα είναι ανθρώπινα ερείπια των 70 ,80 ,90 ετών που θα έχουνε ζήσει μια πάμπλουτη και τρυφηλή ζωή.Το χρέος μας θα είναι να τους βρούμε  έναν προς έναν και να τους δικάσουμε όλους . Όχι τόσο αυτούς , όσο τα εγκλήματά τους . Δεν ενδιαφέρει τόσο αν θα τουφεκιστούν ή θα κρεμαστούν ή θα βρεθούν τα λάφυρα των εγκληματικών πράξεών τους, Ενδιαφέρει να τους κάνουμε ,αυτά τα δημόσια πρόσωπα , αυτούς που εμείς δώσαμε την εξουσία και την ηγεσία , να φωνάξουν έστω για μια φορά στη ζωή τους: Ναι είμαι ένας από τους προδότες και δολοφόνους της Ελληνικής κοινωνίας και του Ελλαδικού κράτους.
  Προφανώς και δεν φτάνει μόνο αυτό. Πρέπει να καταδικάζουμε συνεχώς και δημόσια την ίδια την ιδέα πως ορισμένοι άνθρωποι παίρνοντας την εξουσία, μπορούν ανεξέλεγκτα να καταληστεύουν τον πλούτο του συνόλου, μοιράζοντας ψίχουλα σ' αυτό για να συναινέσει στο έγκλημά τους.
 Όταν αποσιωπούμε το έγκλημα , όταν το καταχωνιάζουμε βαθιά μέσα στο κοινωνικό σώμα μας , τότε το σπέρνουμε και θα φυτρώσει στο μέλλον χιλιάδες φορές πιο πυκνό. Όταν δεν τιμωρούμε τους εγκληματίες, όταν δεν τους κατακρίνουμε καν , τότε δεν εξασφαλίζουμε μόνο τα ασήμαντα γεράματά τους, αλλά ταυτόχρονα αφαιρούμε κάτω από τα πόδια των επερχόμενων γενιών κάθε βάση δικαιοσύνης. Αυτός είναι ο λόγος και όχι η ανεπάρκεια της "διαπαιδαγωγικής δουλειάς " που οδηγεί στον πολλαπλασιασμό των αδιάφορων . Οι νέοι εξοικειώνονται  με την ιδέα ότι  η διαφθορά δεν τιμωρείται ποτέ σ' αυτήν την χώρα αλλά φέρνει σχεδόν πάντα και ευδαιμονία για τους προβαίνοντες σ' αυτήν
  Τελικά πόσο φρικτό και άβολο είναι να είσαι μέλος μιας κοινωνίας που δεν κάνει τίποτα από όλα αυτά και δεν την ενδιαφέρει η αυτοκάθαρση της;  
                                                                                                                                                         Κουκ

συνέχεια »

Δεν αντέχεται και δεν ....αντέχετε!!!

   Σε παθητική ή σε ενεργητική φωνή, ορθογραφημένα ή ανορθόγραφα, το λούκι είναι μεγάλο και το ζόρι δεν αντέχεται.Το τούνελ μοιάζει με σήραγγα για το ''ταξίδι στο κέντρο της Γης''.Χωρίς ελπίδα για φως.Μόνο εναλλαγές.Από τον φλοιό στον μανδύα κι από κει στον πυρήνα της Γης.Κι όλα αυτά, αν στην πορεία δεν πέσουμε σε καμιά λάβα ή δεν βρούμε τίποτα ξεχασμένους καλικάντζαρους.Σκοτάδι απόλυτο και κάψα, που ούτε ο Ιούλιος Βερν δεν φαντάστηκε στο υπέροχο παιδικό του μυθιστόρημα.Φως πάντως, αποκλείεται να βρούμε.Ο δρόμος είναι λάθος.Ο ήλιος, το φως είναι προς τα πάνω κι όχι προς το κέντρο της Γης.
   Δεν ξέρω αν δεν μπορούν ή δεν θέλουν να το καταλάβουν οι ''πατέρες'' του Έθνους, πάντως όλα μοιάζουν εσφαλμένα.Κυνηγάμε χίμαιρες κι ανεμόμυλους, κάνωντας ασκήσεις αντοχής σε ξελιγωμένους συνταξιούχους, υπερχρεωμένους οικογενειάρχες κι απελπισμένους πιτσιρικάδες.
  Χοντροοικονομημένοι πολιτικοί προσπαθούν να μας πείσουν πως αξίζει τον κόπο η προσπάθεια για την σωτηρία της πατρίδας.Μας προτρέπουν ν' αντέξουμε και να δημιουργήσουμε τη χώρα-θαύμα, που θα ζει με μισθούς Βουλγαρίας, τιμές αγαθών Ολλανδίας, με φορολογία Η.Π.Α.-Σουηδίας, και συμπεριφορά-παροχές κράτους προς τον πολίτη, τύπου Σενεγάλης.ΥΠΕΡΟΧΑ!!!
   Η σύνθεση του κράτους-θαύματος που ονειρεύονται οι ''τρικάβαλοι'' με τις ιδέες συνονθύλευμα, πότε από δω και πότε από 'κει, θα προκαλέσει τον παγκόσμιο θαυμασμό και την ιερή συγκίνηση όλων μας.Απορώ πως ξέχασαν κάποιες ιδέες που εφηύρε το ανθρώπινο γένος στο βάθος των αιώνων και θα βοηθούσαν τα μάλα στην εξοικονόμηση χρήματος.
  Οι Ινδοί, για παράδειγμα, άφηναν τους ανήμπορους γέρους, μόνους κι αβοήθητους σε κάποιο ψηλό βουνό να περιμένουν το μοιραίο, αφού τίποτε περισσότερο δεν είχαν να προσφέρουν στην παραγωγική διαδικασία.Έτσι μαλάκα Στουρνάρα γλυτώνουμε συντάξεις και σώζουμε τα ταμεία.
  Ή ακόμη, στην Ινδία πάλι (τι ανωμαλάρες αυτοί οι Ινδοι!!!),οι χήρες ακολουθούσαν τους συζύγους στην τελευταία τους κατοικία, αν αυτοί πέθαιναν πρώτοι.Ούτε συντάξεις χηρείας, ούτε τίποτε.
  Ή το ακόμη γνωστότερο Σπαρτιατικό συνήθειο της ρίψεως των αναπήρων στον Καιάδα.Πως και κολώσαν τα σαϊνια μας;Και συντάξεις, και φάρμακα θα γλυτώναμε!
  Έχω κι άλλες ιδέες, που πρόθυμα θα μεταφέρω στους υπουργούς και τους πρωθυπουργούς.Στα μέλη του κυβερνητικού τρικάβαλου (τι μαλακίες λένε ότι το σεξ με τρεις είναι καλύτερο;;;;) και στους Πανευρωπαϊκούς-Παγκόσμιους οικονομικούς εγκέφαλους-οδοστρωτήρες ανθρώπινων ζωών.Έχω πολλές ιδέες που θα βοηθήσουν να βρεθούν πόροι, για να μη θιγούν οι offshore του Άκη.Να βρεθούν τα φράγκα, για να μην αγγιχθούν οι λογαριασμοί των Βουλγαρομεϊμαράκηδων.Έχω να τους προτείνω τα πιο ρηξικέλευστα για να γεμίσουν τα ταμεία του κράτους και να μην αρθεί η ασυλία αυτών, που κακώς το έσκασαν από το ''άσυλο περισυλλογής κοπροσκύλων''!!!
  Θα το ''χοντρύνω'' και τα πιτσιρίκια, ας μην διαβάσουν παρακάτω!
   ΜΑΛΑΚΕΣ!!!Άλλο να κόβεις τις συντάξεις-μαϊμού κι άλλο να κάνεις τους ανάπηρους συνανθρώπους μας σαν τις μαϊμούδες να προσπαθούν να ζήσουν με μια μπανάνα και χωρίς επίδομα!
Άλλο να θεωρείς τεκμήριο τα 20μετρα σκάφη κι άλλο τα 4 παιδιά!!!
Άλλο να χαμηλώνεις τη σύνταξη του 5χίλιαρου κι άλλο να κόβεις τη σύνταξη του Ο.Γ.Α.!!!
ΜΠΕΡΔΕΨΑΤΕ ΤΗ ΒΟΥΡΤΣΑ ΜΕ .....(να μην πω με τι!!!).
ΔΕΝ ΓΑΜΙΟΣΑΣΤΕ λέω εγώ;;;;(που λένε και στο χωριό μου!!!)
Ούτε επιχειρήματα έχω πια, ούτε μπορώ να παρακολουθήσω άλλο το κακόγουστο αυτό αστείο με τα ''τελευταία μέτρα'',πριν την όαση της ανάπτυξης και της ''βασιλείας των ουρανών''.
 Δεν πιστεύω τίποτα πια και το επαναλαμβάνω για όσους δεν το κατάλαβαν:
ΔΕΝ ΓΑΜΙΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΡΡΙΕΡΑ???Πολιτικοί έπρεπε να γίνουν;;;

συνέχεια »