Πως θα τους ξεχωρίσετε. Την ήρα από το στάρι.

 

 Ποιοι ήσαν υπέρ του σχεδίου Ανάν. Ποια μεγαλοστελέχη ΠΑΣΟΚ και ΝΔ , όπως Παπανδρέου, Μπακογιάννη και λοιποί συγγενείς αρθρογραφούσαν και τρομοκρατούσαν τον λαό ότι αν δεν ψήφιζαν οι Κύπριοι το σχέδιο Ανάν θα καταστραφεί η Κύπρος. Το έχετε ξεχάσει ; Για να μη ξεχνάμε ..

και να θυμόμαστε, τα ίδια ονόματα, τα ίδια πρόσωπα προσπαθούν και σήμερα να πείσουν τον λαό, ότι χωρίς το μνημόνιο η Ελλάδα θα καταστραφεί. Προσπαθούν να τρομάξουν τον λαό ότι κινδυνεύει να μη πάρει συντάξεις και μισθούς ενώ ταυτόχρονα, του τα μειώνουν καθημερινά Άλλοτε υπό μορφή περικοπών, άλλοτε φόρων, το εισόδημα της μεσαίας και κάτω τάξεως, οδηγείται σε επίπεδα Κίνας.

Οι μεγάλοι ηγέτες κρίνονται από κρίσιμες αποφάσεις. Η Κύπρος είχε την τύχη να έχει ένα Τάσσο Παπαδόπουλο που εναντιώθηκε στις εξωτερικές και εσωτερικές ασφυκτικές πιέσεις. Πάλεψε και νίκησε το σύστημα που πλήρωσε με δεκάδες χιλιάδες δολάρια πρόθυμους πολιτικούς, δημοσιογράφους πανεπιστημιακούς και οργανισμούς προκειμένου να πείσουν τους Κύπριους υπέρ του σχεδίου Ανάν , όπως είδαν το φως αποχαρακτηρισμένα μυστικά έγγραφα.. Ο Παπαδόπουλος είπε «παρέλαβα κράτος δεν θα παραδώσω κοινότητα» 

 Οι δικοί μας, ο πρώην πρωθυπουργός και ο πρόεδρος Δημοκρατίας παρέλαβαν κράτος και το μετέτρεψαν σε Γερμανική αποικία. Το δυστύχημα για την Ελλάδα είναι στην άλωση της χώρας και παράδοση των κλειδιών της, συμμετέχουν τρία κόμματα , ανεξάρτητοι βουλευτές δημοσιογράφοι, πανεπιστημιακοί και άλλοι πρόθυμοι για να μας πουν ότι δεν υπάρχει διέξοδος. Υπογράφουν για εμάς χωρίς εμάς, χωρίς να έχουν διαβάσει ό,τι έχουν υπογράψει. Αυτοκαταργήθηκαν. 

Με το δίκιο του ο λαός είναι υποψιασμένος ότι, όπως στην Κύπρο τώρα και για την Ελλάδα τα ίδια πρόσωπα δεν είναι ειλικρινή στις προθέσεις τους και ότι εξυπηρετούν ξένα συμφέροντα. Καταβάλλουν κάθε φιλότιμη προσπάθεια για την διάλυση της χώρας. Όλα τα μέτρα που παίρνουν είναι εναντίον της ανάπτυξης. Είναι διαλυτικά του συντάγματος και της δημοκρατίας του κοινωνικού ιστού, του οικογενειακού προϋπολογισμού, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της απώλειας της εθνικής κυριαρχίας, του ξεπουλήματος του φυσικού και εναπομείναντος οικονομικού πλούτου της χώρας. 

Η κερκόπορτα πάντα ανοίγει από το εσωτερικό και η Ελλάδα έχει πολλές σε όλα τα επίπεδα. Πολλούς πρόθυμους που για την καρέκλα και για κάποια αργύρια θα πουλούσαν και την μάνα τους. Όλοι οι βουλευτές της Βουλής είναι υπεύθυνοι για την χρεοκοπία. Είναι υπεύθυνοι είτε άμεσα εμπλεκόμενοι είτε έμμεσα με την αδράνειά τους υπηρετώντας την κομματική πειθαρχία δεν αντέδρασαν. Η συνενοχή είναι ενοχή. Οι 255 βουλευτές που στήριξαν Παπαδήμο για να μη χάσουμε την 6η δόση που συνέργησαν στην κατάλυση της δημοκρατίας δεσμεύοντας την χώρα χωρίς εκλογές ας μας απαντήσουν. Τι θα δίνουμε κάθε φορά για να πάρουμε την επόμενη δόση ; 

Πρώτα τα περιουσιακά μας στοιχεία, μετά τις γυναίκες και τις κόρες μας και τέλος θα μας οδηγήσουν αλυσοδεμένους σε κάποια ορυχεία της Αφρικής. Όλους αυτούς, πλην ελάχιστων εξαιρέσεων ο λαός πρέπει να τους στείλει στα σπίτια τους, στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Αυτό το φοβούνται και δεν προχωρούν σε εκλογές, είτε για επιμήκυνση χρόνου της έδρα τους είτε γιατί πρέπει να ολοκληρώσουν το καταστροφικό έργο που ανέλαβαν εργολαβικά. Η σωτηρία θα έλθει από το ξεσήκωμα του λαού. Ο λαός πρέπει να ξεσηκωθεί Τώρα, να οργανωθεί και να αντισταθεί πριν είναι αργά.

συνέχεια »

Οι «κουτόφραγκοι» ευρωπαίοι...

Οι «κουτόφραγκοι» ευρωπαίοι...

Από την αρχή που μπήκε η Ελλάδα στο μνημόνιο και μέχρι σήμερα, παρατηρούνται τρία εκπληκτικά φαινόμενα, τα οποία θα πρέπει να μας προβληματίσουν πάρα πολύ.

Πρώτον, η ελληνική πολιτική ελίτ υπογράφει αμαχητί ό,τι κείμενο συμφωνίας της δίνει η τρόϊκα και αποδέχεται κάθε μέτρο που....

της υποδεικνύεται, χωρίς καμία, μα εντελώς καμία διαπραγμάτευση και αντιπρόταση.

Δεύτερον, καμία από τις δεσμεύσεις που αναλαμβάνει η ελληνική πολιτική ελίτ δεν εφαρμόζει. Απεναντίας, υπογράφει συμφωνίες, ψηφίζει σκληρά νομοσχέδια για να παίρνει δόσεις ενώ ταυτόχρονα εφαρμόζει την ίδια πολιτική πρακτική όπως και πριν, με μόνη αλλαγή ότι περικόπτει μισθούς και συντάξεις και βάζει σκληρά χαράτσια και

Τρίτον, περιέργως η τρόϊκα αδιαφορεί εμφανώς για την μη εφαρμογή των δεσμεύσεων, κλείνοντας επιδεικτικά τα μάτια και απεναντίας εκβιάζει με τις δόσεις μόνο και μόνο για νέες υπογραφές και νέες δεσμεύσεις και όχι για εφαρμογή των ήδη συμφωνηθέντων. Εκείνο που μοιάζει να την ενδιαφέρει είναι η απόσπαση Εθνικής Κυριαρχίας, η μεταφορά των διαφορών στο Αγγλικό Δίκαιο και στα ξένα δικαστήρια, η εξασφάλιση εμπράγματων ασφαλειών κ.λ.π.  

Τα φαινόμενα αυτά πρέπει επειγόντως να προκαλέσουν προβληματισμό σε μας τους πολίτες.

Είναι όντως τόσο «κουτόφραγκοι» οι ευρωπαίοι, ώστε να καταφέρνει να τους εμπαίζει η ελληνική πολιτική ολιγαρχία αποσπώντας χρήματα; ή μήπως εμείς  βλέπουμε μόνο το τυράκι των δόσεων, αλλά δεν βλέπουμε τη φάκα της αιώνιας υποδούλωσης, του ξεπουλήματος και της εξαθλίωσης, στην οποία φάκα, εντέχνως μας αφήνουν οι ευρωπαίοι να πιαστούμε; 

συνέχεια »

Κύριε μαλάκα....

 

Κύριε υπουργέ, κύριε βουλευτά, κύριε πολιτευτά, κύριε κομματάρχα, κύριε μαλάκα ….

Τόσα χρόνια μας παραμυθιάζεις εμάς τα ζώα. Εμάς τους cons. Μας διορίζεις υπεράριθμους, επειδή δεν πληρώνεις από την τσέπη σου, αλλά θα πληρώνουν όλα τα άλλα τα κορόιδα. Ακόμη και σἠμερα, σε περίοδο  λιτότητος μας διορίζεις και δανείζεσαι αφειδώς. Παλιά..

μου τέχνη κόσκινο. Αδιαφορείς, αν θα τα ξύνουμε  ή αν θα παράγουμε έργο σ’ αυτό το ρημαδοκράτος. Μας βάφτισες συμβασιούχους, stagiaires, μετατιθέμενους, αποσπώμενους και ό,τι άλλο θα μπορούσες να εφεύρεις για να καταστρατηγήσεις τον νόμο που συ ο ίδιος ψήφισες για το θεαθήναι κάποια νύχτα με την παρουσία 4 ατόμων στη βουλή και την κλασική φράση ενός καραγκιόζη που τόπαιζε πρόεδρος: «Το σώμα εγκρίνει». Έτσι εξασφάλιζες την ψήφο μας. Και μετά φρόντιζες να διορισθεί και το ανίκανο παιδί μας, ο ανεπρόκοπος αδελφός μας, η ψυχοπαθής εξαδέλφη μας, και η γκόμενα του περιπτερά, ο αδελφός τού οποίου τάχει με την οικιακή βοηθό τού χρηματιστή που μένει στο διαμέρισμα πάνω από το σπίτι του οδηγού σου, ο οποίος λειώνει στις υπερωρίες μεταφέροντάς σε από κολλητό σε κολλητό ή από στέκι σε στέκι ή από ερωτική φωλίτσα σε ερωτική φωλίτσα. Ή να μη μετατεθεί στον Έβρο ο γιός της γραμματέως του πατέρα της συμμαθήτριας του γιού μου της Τούλας που τη γυροφέρνει καιρό και του κάνει τη δύσκολη.  Έτσι μας εκμαύλιζες. Δημιουργώντας ζήτηση για την πραμάτεια που δεν ήταν δική σου.

Και ήλθε το σωτήριον έτος 2010 για να μας βάλεις στο ΔΝΤ πανηγυρίζοντας και χειροκροτώντας, ενώ οι συνάδελφοί σου στην αντιπολίτευση μίλαγαν για άλλο μείγμα, μαλακίας προφανώς, αφού στο ίδιο άθλημα αγωνίζεσθε. Και αφού τα έκανες όλα λίμπα, έρχεται τώρα ο ΟΟΣΑ, όπου διαπρέπει η Μπιρμπίλω η συλφίς, να μας πει ότι αυτό που έχουμε δεν είναι κράτος. Λες και δεν το ξέραμε. Απλώς το πληροφορηθήκαμε και επισήμως. Και δεν άνοιξε μύτη. Ασχολείσαι με το αύριο του ΠΑΣΟΚ ή της ΝΔ. Ασχολείσαι με το μέλλον των παιδιών σου. Πώς να τους κληροδοτήσεις το μαγαζί, ήγουν την έδρα στο Κυνοβούλιο, διότι διαφορετικά θα παρακαλάνε κάποιο άλλο ζώο σαν και σένα να το διορίσει.

Και ήλθε και το δις σωτήριο έτος 2011, όπου ένας χοντρός πανηλίθιος της αγέλης σου ανέλαβε να κάνει ντου στις αγορές για να ανακρούσει πρύμναν μόλις έφαγε την πρώτη ντρίμπλα και βρέθηκε να σφαδάζει με την πλάτη στο χώμα. Αυτός που πόνεσε, όμως, είμαι εγώ και όχι εκείνος. Όπως κι’ όταν ψήφισες το Μνημόνιο, το Μεσοπρόθεσμο, το Βραχυπρόθεσμο και το Μακροπρόθεσμο, δηλαδή το μακρύ σου και το κοντό σου. Και μετά ψήφισες τον σωτήρα Λουκά. ΄Εγραψες το Σύνταγμα στα τέτοια σου για με σώσεις, χωρίς να με ρωτήσεις. Εσύ και οι νταβατζήδες σου δεν ήθελαν να ερωτηθώ, διότι ήξεραν την απάντηση. «Καλλίτερα μιας ώρας ….». 

Και χαμογελάς ευτυχισμένος που έκανες το καθήκον σου απέναντι στην οικογένειά σου και στον προαγωγό σου που στα παίρνει κάθε βράδυ στη Φυλής. Είχες και το θράσος να μου πεις πως φταίει ο ένας και μοναδικός Γιωργάκης, τον οποίο τώρα αποστρέφεσαι μετά βδελυγμίας, μήπως και μειωθούν τα γιαούρτια, τα αυγά, τα ζαρζαβατικά και η ροχάλα που πέφτουν βροχηδόν. Και ετοιμάζεσαι εσύ λαμόγιο να ξαναζητήσεις την ψήφο μου, ενώ δεν έχεις πια να μου προσφέρεις διορισμούς και να μου κάνεις ρουσφετάκια. Εγώ, όμως, θα σε ψηφίσω. Δεν ξεχνώ πως με βόλεψες. Είμαι έντιμος εγώ και ευγνώμων. Έτσι δεν εξηγούνται κάτι δεκαπεντάρια που παίρνεις στις δημοσκοπήσεις, ενώ έπρεπε να είσαι στο - 15%; Και χέστηκα για ό,τι λέει ο ΟΟΣΑ. Αν κρίνω από την αντιπρόσωπό μας εκεί, δεν πρέπει να είναι και κανένα σοβαρός οργανισμός. Ξέρω πολύ καλά εγώ. Μου το έχει πει ο ανθυπογραμματέας της Τ.Ο. της Άνω Μαγούλας λίγο πριν κλείσει οριστικά. Τώρα πού βρέθηκε αυτό το 15% που θα σε ξαναψηφίσει, ρώτα τούς καναλάρχες, τους εκδότες, τους εθνικούς εργολάβους εν γένει ή τους πληρεξουσίους τους Τρεμοκαψοπρετεντεροβολεμένουςκαι δεν συμμαζεύεται. Σιγά μη μου τη βγει εμένα ο Φούχτελ, ο Ράιχενμπαχ κι’ ο φούφωτος.        

Σου αρέσει βρε γομάρι που κατατίθενται οι πινακίδες των αυτοκινήτων σωρηδόν λόγω αδυναμίας πληρωμής των αυξημένων τελών κυκλοφορίας;

Σου αρέσει βρε δοχείο νυκτός που αδυνατώ να πληρώσω το χαράτσι  με τον λογαριασμό της ΔΕΗ;

Σου αρέσει βρε αρχιαπατεώνα που κυκλοφορούν άνθρωποι και ψάχνουν στους κάδους απορριμμάτων για λίγη τροφή;

Σου αρέσει βρε μουλάρι που λιποθυμάνε μαθητές, διότι δεν έχουν να φάνε κολατσιό;

Σου αρέσει βρε γουρούνι που δημιούργησες 900.000 άνεργους εκ προθέσεως;

Σου αρέσει βρε όρθιο κτήνος που έχουν αυτοκτονήσει εκατοντάδες οικογενειάρχες;

Σου αρέσει βρε κοπρίτη που φοβάμαι ν’ αρρωστήσω, διότι δεν  θα έχω να πληρώσω το Δημόσιο νοσοκομείο, όπου προτεραιότητα  έχουν οι χαϊδεμένοι σου λάθρο; 

Τι διάολο σου αρέσει βρε αρχικλέφτη από όλη αυτή την κατάσταση και καμαρώνεις αντί να δέσεις μια πέτρα στον λαιμό σου και να πας να φουντάρεις;

Τι διάολο πρέπει να γίνει για να νοιώσεις μία και μόνον τύψη κύριε μαλάκα μου;

Σωτήριος Καλαμίτσης

συνέχεια »

Με τη μορφή αντιγράφων επιστρέφουν στη Θεσσαλονίκη οι «Μαγεμένες»

Με τη μορφή αντιγράφων επιστρέφουν στη Θεσσαλονίκη οι «Μαγεμένες»

Στη Θεσσαλονίκη θα επιστρέψουν -με τη μορφή αντιγράφων- οι «Μαγεμένες», τα μαρμάρινα αγάλματα που φυγαδεύτηκαν το 1864 στο Παρίσι. Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης, εξασφάλισε το χρηματικό ποσό που απαιτούσε το μουσείο του Λούβρου για την κατασκευή των αντιγράφων.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Καθημερινή, το ποσό των 180.000 ευρώ θα δώσει η επιχειρηματίας Έλενα Αμβροσιάδου.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, αντίγραφα της Μαινάδας, του Διόνυσου, της Αριάδνης, της Λήδας, του Γανυμήδη, του Διόσκουρου, της Αύρας και της Νίκης θα κατασκευαστούν από εργαστήρια εκμαγείων εθνικών μουσείων της Γαλλίας, και πρόκειται να εγκατασταθούν στη Θεσσαλονίκη εντός του 2012, οπότε η πόλη γιορτάζει τα 100 χρόνια από την απελευθέρωσή της.

Τα εξαιρετικά μαρμάρινα αγάλματα της αρχαίας Αγοράς, γνωστά ως Las Incantadas στη σεφαραδίτικη διάλεκτο για τους εβραίους και ως Είδωλα για τους χριστιανούς, αφαιρέθηκαν το 1864 από τον Εμάνουελ Μίλερ, με άδεια των οθωμανικών αρχών και φυγαδεύτηκαν στο Παρίσι. Σήμερα βρίσκονται στο μουσείο του Λούβρου.

Πρόκειται για ένα σύνολο που παρέπεμπε στη λατρεία του Διονύσου: μια νεανική μορφή του Διονύσου, την Αριάδνη στεφανωμένη με φύλλα κληματαριάς, τη Λήδα σε σύμπλεγμα με τον κύκνο, τον Γανυμήδη σε σύμπλεγμα με τον αετό, την Αύρα με αέρινο χιτώνα, τη μορφή του Διόσκουρου και της Φρύνης, της Μαινάδας.

Ήταν ό,τι είχε απομείνει από τη «Στοά των Ειδώλων», το μνημείο από λευκό μάρμαρο, που είχε ανεγερθεί από τους Ρωμαίους τον 2ο αιώνα π.Χ. στη νότια είσοδο της Αγοράς, από τη μεριά της σημερινής Εγνατίας.

Στα μέσα του 19ου αιώνα κοσμούσαν την αυλή αρχοντικού του Εβραίου υφασματέμπορου Αλιάτσι Αρδίττη στην εβραϊκή γειτονιά Rogos. Από εκεί αφαιρέθηκαν και ταξίδεψαν στο Παρίσι.

συνέχεια »

Ο κόσμος όλος αλλάζει κι εμείς κοιμόμαστε...

 

Το σκοτεινό μέλλον της Eυρώπης

Μέσα στο καμίνι της κρίσης, όλος ο κόσμος γύρω μας αλλάζει. Κι εμείς στην πατρίδα μας ασχολούμαστε με φαιδρότητες. Για άλλη μια φορά, βλέπουμε μόνον το δένδρο κι όχι το δάσος. Οι μεγάλες δυνάμεις που κυριαρχούσαν μέχρι χθες (ΗΠΑ, ΕΕ), προσπαθούν με κόπο να σταθούν στα πόδια τους, ενώ οι ανερχόμενες οικονομίες του άξονα BRIC βγαίνουν κερδισμένες. Η Ευρώπη έχει πάρει έναν ..

πολύ στραβό δρόμο.

Τον δρόμο του απολυταρχισμού και του εξευτελισμού της δημοκρατίας. Και οι δήμιοι της, την παραδίδουν δεμένη χειροπόδαρα στις τράπεζες και στους τοκογλύφους. Η εθνική κυριαρχία, τα συντάγματα και τα ανθρώπινα δικαιώματα καταπατούνται παντού στο όνομα της αντιμετώπισης μιας δημοσιονομικής κρίσης για την οποία κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει πως και γιατί ξεκίνησε και που τελικά θα καταλήξει. 

 Κεκτημένα αιώνων ολόκληρων κατεδαφίζονται μέσα σε μια νύχτα. Η κληρονομία του Διαφωτισμού και της Γαλλικής Επανάστασης, τα κεκτημένα των αστικών επαναστάσεων, τα πολιτικά δικαιώματα, πετιούνται στον κάλαθο των αχρήστων. Οι αγώνες και το αίμα της εργατικής τάξης για αξιοπρέπεια, ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, ασφάλιση και σύνταξη, μένουν αδικαίωτα. Μετά την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους το 2001, το σχέδιο τους ήταν σαφές. 

Πρέπει όλοι να παραχωρήσουμε τμήμα των δικαιωμάτων μας (και μάλιστα οικειοθελώς!) ώστε να εξασφαλίσουμε δημόσια τάξη και ασφάλεια. Αυτό σήμαινε πόλεμοι, παρακολουθήσεις, φακελώματα, υπέρ-κοριοί, τρομονόμοι, δορυφόροι. Να ξέρουν ακόμα και που θα πας για την ανάγκη σου αν χρειαστεί. Να σε εξουδετερώσουν άμεσα, αν αποδειχθείς ''επικίνδυνος'' για το σύστημα. 

Κι όλα αυτά για έναν αόρατο τρόμο που κατασκευάστηκε από τις κυβερνήσεις και πολλαπλασιάστηκε από τα ΜΜΕ. Μέσα στην οικονομική κρίση που ζούμε, το σχέδιο τους είναι εξίσου σαφές. Να μην μείνει ίχνος οικονομικής και εργασιακής αξιοπρέπειας, αυτάρκειας και αυτονομίας. Όλοι πρέπει να δουλεύουμε ως δούλοι στις πολυεθνικές τους, ως εξαρτήματα της μηχανής τους, χωρίς να μιλάμε και χωρίς να ζητάμε. 

Υπεράνω όλων το κέρδος αυτών που ελέγχουν τον παγκόσμιο πλούτο. Κι άλλο κέρδος, περισσότερο κέρδος. Όποιος μπορούσε μέχρι χθες να σηκώνει κεφάλι, και να μιλαει με την ελευθερία που του δίνει η αυτάρκεια του, πρέπει να ισοπεδωθεί. Ελεύθεροι επαγγελματίες, συντεχνίες, συνδικάτα, οργανώσεις. Την στιγμή που γράφονται τούτες οι γραμμές, νέα δεσμά χαλκεύονται για τους ευρωπαϊκούς λαούς. Ο στόχος τους είναι μια γραφειοκρατική δικτατορία των Βρυξελλών υπό γερμανικό έλεγχο, φυσικά. 

Σε κάθε ευρωπαϊκό έθνος επικεφαλής θα τεθούν ένα ντόπιο ανδρείκελο κι ένας Γερμανός γκαουλαιτερ. Κουμάντο θα κάνουν υπάλληλοι-γραφειοκράτες (κάτι σαν την τρόικα.) που κανείς δεν έχει εκλέξει και κανείς δεν ελέγχει. Τα ανδρείκελα έχουν ήδη εγκατασταθεί σε αρκετές χώρες. Ακόμα και με εκλογές πολλές φορές. Υπάρχουν πολλές μέθοδοι για κάτι τέτοιο. 

 Στο όνομα της αντιμετώπισης της κρίσης σαρώνονται τα δικαιώματα των λαών και τρίζουν τα κόκαλα αυτών που οραματίστηκαν την Ευρωπαϊκή Ένωση των Ελεύθερων Εθνών. Φυσικά, δεν μιλαει κανείς. Άπασες οι ηγεσίες βαδίζουν στην πεπατημένη. Και όλα αυτά, για τον αόρατο τρόμο της καταστροφής του ευρώ και της χρεοκοπίας. Λες και η εξαθλίωση που φέρνουν με τα μέτρα τους είναι καλύτερη από την χρεοκοπία. Αλλά στην χρεοκοπία χάνουν όλοι, ακόμη και οι κεφαλαιοκράτες ή οι διεφθαρμένοι πολιτικοί, ενώ στην άγρια πολιτική λιτότητας χάνει μόνο ο λαός. 

 Όποιος ηγέτης τολμούσε να αρθρώσει λίγο ή πολύ διαφορετικό λόγο, εξαφανίστηκε από το προσκήνιο της ιστορίας. Σκεφθείτε απλά πόσο έντεχνα επιβλήθηκε η λεγόμενη ''Αραβική Άνοιξη'' ούτως ώστε να εκμηδενιστούν οι δικτάτορες της Μέσης Ανατολής που τολμούσαν καλώς ή κακώς να σηκώσουν κεφάλι στην Νέα Τάξη. Καντάφι, Ασαντ, Μουμπάρακ, Τυνησία, Υεμένη και όποιος άλλος ακολουθήσει. 

Η επόμενη μέρα θα είναι ένα απερίγραπτο σκηνικό σύγχυσης και το μόνο κερδισμένο θα είναι το διεθνές κεφάλαιο που δεν γνωρίζει πατρίδα. Οι Σέρβοι νόμισαν ότι με την καθαίρεση και την παράδοση στην Νέα Τάξη των Μιλόσεβιτς, Κάραζιτς και Μλαντιτς και με λίγο γλείψιμο, ότι θα γίνουν μέλη στην μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια (αηδία.). Αλλά δεν είναι έτσι. Το ένα σκύψιμο φέρνει το άλλο και τώρα εκβιάζονται με την αναγνώριση του Κοσσόβου ώστε να αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις. 

Ο δρόμος της ενδοτικότητας δεν έχει γυρισμό, και η σειρά μας έρχεται. Φυσικά, δεν μπορώ να ξεχάσω ή να παραβλέψω το πολιτικό τέλος του Καραμανλή, και το φυσικό (;) τέλος του Τάσσου Παπαδόπουλου και του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου. Δεν μπορώ να παραβλέψω την αρρώστια του Τσάβες και τον πόλεμο στον Πούτιν. Και μπορώ να προβλέψω άνετα το τέλος του Ερντογάν. 

 Ποιος ακριβώς είναι ο τελικός στόχος της Νέας Τάξης, κανείς δεν μπορεί να το πει με σιγουριά. Το μόνο που μπορούμε να εικάσουμε προς το παρόν από τις ενδείξεις είναι ότι οδηγούμαστε καταρχάς σε μια πανευρωπαϊκή δικτατορία η οποία εν συνεχεία θα μεταβληθεί σε παγκόσμια. Το ιδεολογικό της υπόβαθρο θα είναι αυτό που γνωρίζουμε από τις αρχές του 2000 ως ''παγκοσμιοποίηση''. Δηλαδή, ισοπέδωση κάθε τι διαφορετικού εθνικού, θρησκευτικού ή πολιτικού. Ισοπέδωση κάθε οικονομικής αυτοδυναμίας. Ισοπέδωση κάθε ανθρώπινου δικαιώματος. Κι όλοι, ένα παγκόσμιο χωριό. Μέσα σε όλο αυτό το πλαίσιο καταλαβαίνετε πόσο αστείο είναι να ασχολούμαστε με τους Έλληνες πολιτικούς-ανδρείκελα που μας έχουνε φλομώσει στις μπαρούφες του τύπου ''πράσινη επανάσταση'' ή ''επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου''. 

 Πόσο αστείο είναι να ασχολούμαστε με τις κωλοτούμπες του Σαμαρά που προσπαθεί απεγνωσμένα να διασώσει την εγχώρια διαπλοκή από την κατάρρευση. Μια κατάρρευση που παραλίγο να φέρει κατά λάθος ο ψυχωτικός ΓΑΠ με τις εμμονές του. 

Πόσο αστείο είναι να ασχολούμαστε με την διαδοχή του Παπανδρέου από παρηκμασμένους δελφίνους. Πόσο αστείο είναι να ασχολούμαστε με τις αρλούμπες που αραδιάζει ένας τύπος ονόματι Βενιζέλος που τον έβαλαν αντιπρόεδρο της κυβέρνησης κι όταν μιλάει, αναγγέλλει με φασιστικό στόμφο κάποια ακατανόητα πράγματα περί PSI ή περί ποσών δις ευρώ θα εξοικονομήσουμε με το κούρεμα. Πόσο αστείο είναι να ασχολούμαστε με τους γραφικούς προβοκάτορες της Νέας Τάξης Πάγκαλο και Καρατζαφέρη. 

 Πόσο αστείο είναι να ασχολούμαστε με όλη την διεφθαρμένη κλίκα των Ελλήνων πολιτικών, που προσπαθούν με κάθε τρόπο να διασώσουν τα κεκτημένα τα δικά τους και των ποικίλων εντολοδόχων τους. Προέχει να τους σαρώσουμε μια και καλή, για ένα καλύτερο μέλλον. 

 Προέχει η εθνική επανάσταση, ηθική, πνευματική και πολιτική. Ειδάλλως, το μέλλον μας προδικάζεται σκοτεινό, όπως και όλων των λαών της Ευρώπης.

συνέχεια »

Πρέπει να σταματήσουμε να εφησυχάζουμε.Το AIDS είναι δίπλα μας»

Εκτός ελέγχου βρίσκεται η εξάπλωση του AIDS στην χώρα μας. Τριάντα χρόνια μετά την παγκόσμια πρώτη «εμφάνιση» της επιδημίας AIDS, που συντάραξε τον κόσμο και 15 χρόνια μετά την επιτυχή εφαρμογή της αντιρετροϊκής θεραπείας των ασθενών, η Ελλάδα βρίσκεται σε μία κρίσιμη καμπή σε ό,τι αφορά την πορεία της νόσου .

Η εφετινή Παγκόσμια Ημέρα για την Καταπολέμηση του AIDS εορτάζεται υπό τη σκιά της ραγδαίας αύξησης των κρουσμάτων της HIV λοίμωξης ( στους τοξικομανείς η αύξηση άγγιξε μέσα σε ένα έτος  το 1260% ενώ στον γενικό πληθυσμό της χώρας το 52,7% !) αλλά και τη συρρίκνωση των κοινωνικών και ασφαλιστικών παροχών για τους ασθενείς. 

  Οι ειδικοί απέδωσαν την εξάπλωση της ασθένειας στις χαμηλές κοινωνικοοικονομικές συνθήκες, την έξαρση της πορνείας, την αύξηση των σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων, τη σεξουαλική επαφή χωρίς προφύλαξη και την κοινή χρήση μολυσμένων βελονών και συρίγγων. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η αποκάλυψη που έκανε ο κ. Λαζανάς. Οπως είπε, τον τελευταίο καιρό η οικονομική ανέχεια ωθεί κάποιους τοξικομανείς στο να κολλάνε επίτηδες τον ιό προκειμένου να εισπράττουν το μηνιαίο επίδομα των 700 ευρώ που δικαιούνται οι οροθετικοί! Υπενθυμίζεται ότι το ίδιο είχαν υποστηρίξει επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ σε εργασία τους που είχε δημοσιευτεί στην ηλεκτρονική έκδοση της βρετανικής επιθεώρησης «Lancet» και για την οποία είχε γράψει η «Espresso» στις 11 Οκτωβρίου. Ιδιαίτερα λυπηρό είναι επίσης το γεγονός ότι ανάμεσα στις νέες περιπτώσεις οροθετικών περιλαμβάνονται και τρία παιδιά, τα οποία προσβλήθηκαν με τον ιό μέσω της τοξικομανούς μητέρας τους (η λεγόμενη «κάθετη» μετάδοση).

• Προβληματισμό προκαλεί η είδηση της γέννησης του πρώτου μωρού - φορέα του AIDS στην Ελλάδα.
  
• Μέχρι σήμερα, αντίστοιχα περιστατικά είχαν καταγραφεί μόνο σε αλλοδαπούς στην Ελλάδα

συνέχεια »

ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΚΑΙ ΒΑΣΑΝΙΣΜΟΙ ΣΕ ΑΝΑΠΗΡΟΥΣ ΑΠΟ ΑΝΔΡΕΣ ΤΟΥ ΠΑΓΚΑΛΟΥ. Οι ναζί του μνημονίου, ίδιοι και απαράλλαχτοι.

 

Γράφει ο Γιώργος Σιδηρούντιος
Στιγμιότυπο από εκδήλωση της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα Αναπήρων, στο μνημείο των 283 εκτελεσμένων στο νοσοκομείο «Σωτηρία»
Σαν σήμερα, στις 30 Νοεμβρίου 1943, εφόρμησαν οι άνδρες του Πάγκαλου, τα λεγόμενα Τάγματα Ασφαλείας τα οποία αυτός έφτιαξε, και κατέσφαξαν τους ανάπηρους ήρωές μας από το Μέτωπο της Αλβανίας διότι έκαναν μέσα από τα νοσοκομεία αντίσταση. Διαβάστε την ιστορία αυτού του τόπου Έλληνες.
Το πογκρόμ ενάντια στους ανάπηρους πολέμου της Αλβανίας
Ηρωικές στιγμές από έναν αγώνα, που άφησε ανεξίτηλη τη σφραγίδα του στην Αντίσταση του ελληνικού λαού
«Εγινε μπλόκο στα νοσοκομεία που μένουν οι ανάπηροι πολέμου της Αλβανίας 1940 – 41», «οι ταγματασφαλίτες άρπαξαν τους ανάπηρους».
Σε λίγες μέρες συμπληρώνονται 65 χρόνια από τη νύχτα της 30ής Νοέμβρη του 1943, όταν τα τάγματα ασφαλείας, με τις πλάτες των γερμανοφασιστών κατακτητών, ξεχύθηκαν στα νοσοκομεία της Αθήνας, με ένα άγνωστο μέχρι τότε πογκρόμ ενάντια στους 15.000 ανάπηρους του ελληνοϊταλικού πολέμου. Τους άρπαξαν, τους φόρτωσαν άρον άρον σε αυτοκίνητα και τους παρέδωσαν στους Γερμανούς, στις φυλακές Χαϊδαρίου και Χατζηκώστα.
Με την κατάρρευση του Μετώπου και τη συνθηκολόγηση του Ελληνικού Στρατού, οι ανάπηροι των μετώπων στο μεγαλύτερο ποσοστό τους μαζεύτηκαν στα νοσοκομεία της Αθήνας. Περίπου 15.000 ανάπηροι βρήκαν το πρώτο καταφύγιό τους, σε άθλιες συνθήκες, σε δεκάδες νοσοκομεία της Αθήνας. Από την πρώτη στιγμή, οι ανάπηροι άρχισαν τους αγώνες για την επιβίωσή τους και την υγειονομική περίθαλψή τους. Ιδιαίτερο μέτωπο άνοιξαν ενάντια στους αξιωματικούς – εγκάθετους της δοσίλογης κυβέρνησης που λυμαίνονταν τα νοσοκομεία.
Η κατάσταση στη χώρα άρχισε να γίνεται ανυπόφορη. Πλησίαζε ο χειμώνας 1941 – 42 και το φάσμα της πείνας ήταν ορατό. Το Σεπτέμβρη του 1941, ιδρύθηκε το ΕΑΜ που αμέσως επιδόθηκε σε ένα δύσκολο και επικό αγώνα για την ανύψωση του ηθικού του λαού και την πάλη του για την επιβίωση και τη λευτεριά του. Τα μηνύματα του ΕΑΜ πρώτοι τα πήραν οι ανάπηροι του πολέμου στα νοσοκομεία. Αρχισε η οργάνωση των νοσοκομείων στο ΕΑΜ. Στις 28 Οκτώβρη 1941 πραγματοποιείται η πρώτη οργανωμένη αγωνιστική εκδήλωση. Οι ανάπηροι μαζί με τους φοιτητές καταθέτουν στεφάνια στον Αγνωστο Στρατιώτη κάτω από τα έκπληκτα μάτια των αρχών κατοχής.
Ραχοκοκαλιά το ΚΚΕ
Στιγμιότυπο από εκδήλωση της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα Αναπήρων, στο μνημείο των 283 εκτελεσμένων στο νοσοκομείο «Σωτηρία»
Στα νοσοκομεία αρχίζει οργασμός οργανωτικής δουλειάς. Συγκροτούνται σε όλα τα νοσοκομεία Επιτροπές, καθώς και παννοσοκομειακή Επιτροπή. Στα νοσοκομεία δεν κατάφεραν ποτέ να εγκατασταθούν οι διοικήσεις που διόρισαν οι κυβερνήσεις των Ράλληδων. Το κίνημα των αναπήρων συντονίζεται με το φοιτητικό κίνημα, με τους δημόσιους υπάλληλους, τους μαγαζάτορες, τους εργαζόμενους.
Σε όλες τις λαϊκές κινητοποιήσεις της Αθήνας για ψωμί και συσσίτια, στις εθνικές επετείους της 25ης του Μάρτη και 28ης Οκτώβρη, στις εθνικές διαδηλώσεις στις 24 Φλεβάρη, 5 και 25 του Μάρτη, 25 Ιούνη και 22 Ιούλη του 1943, προπορεύονταν οι ανάπηροι και τραυματίες του αλβανικού πολέμου με τα αναπηρικά τους καροτσάκια – «μηχανοκίνητες φάλαγγες» τα είχε ονομάσει τότε ο λαός – με τις πατερίτσες ή τα μπαστούνια τους, με τους επιδέσμους ακόμα στα κεφάλια τους, στα μάτια τους και τις νοσοκόμες να σπρώχνουν τα καροτσάκια, να υποβαστάζουν τους κουτσούς ή να οδηγούν τους τυφλούς.
Οι ανάπηροι συντονίζουν και συντάσσουν τις δυνάμεις τους. Καθορίζουν τρία κέντρα δράσης και συμπαράστασης στον αναπτυσσόμενο λαϊκό αγώνα. Λυκαβηττό – Τουρκοβούνια – Κέντρο Αθήνας, προς τα οποία συγκλίνει η δράση τριών γειτονικών ομάδων νοσοκομείων. Πυρήνας και ραχοκοκαλιά του αγώνα σε όλα τα νοσοκομεία ήταν το ΚΚΕ και η Αχτίδα Αναπήρων. Ο γραμματέας της Αχτίδας Μπάμπης Παναγόπουλος και πολλά στελέχη της, και κατά τη διάρκεια της Κατοχής και μετέπειτα, δολοφονήθηκαν και ακολούθησαν το δρόμο των άλλων αγωνιστών στα εκτελεστικά αποσπάσματα, στις φυλακές, στις εξορίες.
Ματαίωσαν τα σχέδια εξόντωσης
Η ανάπτυξη του αγώνα των αναπήρων εξοργίζει τις ελληνικές και γερμανοϊταλικές αρχές κατοχής. Στόχος τους τώρα είναι η διάλυση των νοσοκομείων. Εγινε η σκέψη να μαζέψουν όλους τους ανάπηρους στα Μέθανα, δήθεν για λουτροθεραπεία. Αλλά οι ανάπηροι ματαίωσαν την πονηρή αυτή «λύση». Στις 3 Μάρτη 1943 πήραν μέρος στον ξεσηκωμό για ματαίωση της επιστράτευσης, μαζί με τους εργαζόμενους της Αθήνας και του Πειραιά, τους δημόσιους υπάλληλους, τους φοιτητές, τους επαγγελματίες και βιοτέχνες. Πλήρωσαν με ακριβό τίμημα: 46 νεκρούς. Ομως, ούτε ένας Ελληνας δεν πήγε στο Ανατολικό Μέτωπο.
Στις 22 Ιούλη 1943, νέα διαδήλωση με εθνικά και άλλα αιτήματα. Οι κατακτητές σκόπευαν να κατεβάσουν στην Αθήνα τους Βούλγαρους φασίστες. Μπροστάρηδες πάλι οι ανάπηροι με τα καροτσάκια τους και οι όρθιοι με τις πατερίτσες τους. Το Σεπτέμβρη του 1943, συνθηκολόγησε η Ιταλία. Στα νοσοκομεία μαζεύονται όπλα των Ιταλών που πηγαίνουν στην Αντίσταση.
Για τους κατακτητές όμως και τη δοσίλογη κυβέρνηση, το ποτήρι ξεχείλισε. Το αντιστασιακό κίνημα φουντώνει. Η μόνη αντιμετώπισή του από τις φασιστικές αρχές είναι η τρομοκρατία, οι εκτελέσεις. Τα νοσοκομεία τούς μπαίνουν εμπόδιο στα αντεθνικά σχέδιά τους. Πρέπει να τα διαλύσουν και να παραδώσουν τους ανάπηρους στους Γερμανούς. Αφού η στάση των αναπήρων του πολέμου ενέπνεε ευρύτερα λαϊκά στρώματα στο να πάρουν την απόφαση της αντίστασης, της αντιπαράθεσης, της σύγκρουσης. Δεν είναι τυχαίο ότι λίγες μέρες μετά την επίσημη απαγόρευση της δράσης του ΚΚΕ και του «Ριζοσπάστη» ακολούθησε απόφαση για τη διάλυση του Συνδέσμου των Αναπήρων Πολέμου.
Νύχτα φρίκης
Στις 30 Νοέμβρη 1943 τη νύχτα, έκαναν την επίθεσή τους ενάντια στα 19 νοσοκομεία που οι ανάπηροι τα είχαν μετατρέψει σε κάστρα της Εθνικής Αντίστασης. Ελληνόφωνα στρατεύματα κατοχής, οι γερμανοτσολιάδες του Ράλλη, πάνω από χίλιοι, οπλισμένοι σαν αστακοί με γερμανικά όπλα, μεταφέρθηκαν με γερμανικά καμιόνια κάτω από την προσωπική καθοδήγηση του αρχιγκεσταπίτη Φον Στρόουπ που στεκόταν αδυσώπητος και κτηνώδης πάνω σ’ ένα αυτοκίνητο, περικύκλωσαν τα στρατιωτικά νοσοκομεία, για να τα καταλάβουν. Ηταν τρεις η ώρα το πρωί. Μπήκαν μέσα ουρλιάζοντας και με βρισιές, χτυπήματα με τους υποκόπανους και πολλές φορές με λογχισμούς και πυροβολισμούς, έπεσαν πάνω στους ανάπηρους και τραυματίες.
Η αγριότητα των γερμανοτσολιάδων ξεπέρασε κάθε όριο. Εσερναν ανάπηρους με κομμένα και τα δυο πόδια στο χώμα μέχρι που μάτωναν. Δεν άφηναν τις νοσοκόμες να τους βοηθήσουν. Αρπαζαν από τα χέρια τους ή από τα χέρια των αναπήρων τα τεχνητά μέλη και τα έσπαζαν για να μην τα χρησιμοποιήσουν και τους χτύπαγαν με αυτά στο κεφάλι. Μεγαλύτερη αγριότητα και μίσος έδειχναν στα μέλη των νοσοκομειακών επιτροπών, τα οποία υποδείκνυαν οι πράκτορές τους μέσα σε κάθε νοσοκομείο. Το σκοτάδι της νύχτας και η παγωνιά της βραδιάς μεγάλωνε τη φρίκη.
Τετράγωνα ολόκληρα γύρω από τα νοσοκομεία είχαν κυκλωθεί. Τα καμιόνια, αφού γέμιζαν με ανάπηρους, χωρίς τα ξύλινα μέλη τους, χωρίς τα γυάλινα μάτια τους, έφευγαν με μεγάλη ταχύτητα και άδειαζαν τα «φορτία» τους στα στρατόπεδα Χατζηκώστα και Χαϊδαρίου. Εγιναν 283 εκτελέσεις.
πηγή: http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=4767342&publDate=

συνέχεια »

Έχω μια αδελφή, κουκλίτσα αληθινή …»

«Έχω μια αδελφή, κουκλίτσα αληθινή …»

Λέμε πως πολλοί άνθρωποι βλέπουν το δέντρο και χάνουν το δάσος. Προσαρμόζοντας τη ρήση στο περιστατικό της Σχολής Ευελπίδων μπορούμε νομίζω πλέον να λέμε «Βλέπουμε τα σταγονίδια και χάνουμε τον ωκεανό». Μπορούμε, επίσης, άνετα να λέμε «Βλέπουμε την πισίνα της βίλας μας και χάνουμε το Αιγαίο». 

του Σωτήριου Καλαμίτση

Κυρίες και κύριοι, δημοκράτες και δημοκράτισσες, σοσιαλιστές και σοσιαλίστριες, σοσιαλδημοκράτες και σοσιαλδημοκράτισσες, αριστεροί και αριστερές, δεξιοί και δεξιές, ακροαριστεροί και ακροαριστερές, ακροδεξιοί και ακροδεξιές, φιλελεύθεροι και..

φιλελεύθερες, κεντροαριστεροί και κεντροαριστερές, χουντικοί και χουντικές, αντιχουντικοί και αντιχουντικές, αγανακτισμένοι και αγανακτισμένες, βασιλόφρονες και αντιβασιλικοί/ές, νεοφιλελεύθεροι και νεοφιλελεύθερες. αδιάφοροι και αδιάφορες, άφρονες και παράφρονες, ελπίζω να μην ξέχασα κανέναν και καμμία σας…..

΄Ετυχε, λόγω ηλικίας και όχι από βίτσιο, να πραγματοποιήσω τις σπουδές μου και να υπηρετήσω τη στρατιωτική μου θητεία επί «εθνοσωτηρίου». Εγώ ο ταπεινός και ασήμαντος δεν είχα το σθένος να τοποθετώ κροτίδες αντιστεκόμενος στη χούντα των συνταγματαρχών, δεν διέφυγα στο εξωτερικό για να κηρύξω από την Place Pigale η από τον μακρινό Καναδά αντίσταση κατά των καταπατητών των ελευθεριών του ελληνικού λαού. 

Δεν είχα την τιμή να ανήκω στους έγκλειστους του Πολυτεχνείου που με ηρωϊσμό και αυταπάρνηση διαδήλωσαν με τον πιο έντονο τρόπο την αντίθεσή τους στο στρατοκρατικό καθεστώς μέχρι που οι ερπύστριες των αρμάτων τούς διέλυσαν. Δεν είχα την τιμή να ανήκω στο πλήθος εκείνο των νέων που αντιστάθηκαν και στη συνέχεια χάθηκαν στην «αφάνεια» μη εξαργυρώνοντας τον άθλο τους και την αντρειοσύνη τους, αλλ’ επιδιδόμενοι στα ειρηνικά έργα τους ακουμπώντας τον μόχθο τους στο κοινό καλό και μεγαλώνοντας απογόνους για τη συνέχιση της πατρίδας, όπως ακριβώς εκατομμύρια άλλοι που ήσαν έξω από το Πολυτεχνείο, αλλά το τιμούν πραγματικά. 

Δεν είχα την τιμή να γευτώ την περιποίηση του ΕΑΤ-ΕΣΑ και να παραμείνω αφανής ήρως μη διαλαλών την πραμάτεια της αντίστασής μου, μικρής ή μεγάλης, όπως έκαναν χιλιάδες συμπατριώτες μου. Είχα και έχω μόνον την τιμή να θαυμάζω τους πραγματικούς αντιστασιακούς με πρώτο και τρανότερο τον Αλέκο Παναγούλη. 

Εκεί, λοιπόν, που υπηρετούσα τη θητεία μου τραγουδούσα μαζί με τους συσστρατιώτες μου και το εμβατήριο «Έχω μια αδελφή, κουκλίτσα αληθινή, τη λένε Βόρειο Ήπειρο, την αγαπώ πολύ». Εμβατήριο που έχει διαγραφεί από το ρεπερτόριο των Ενόπλων Δυνάμεων για να μην προσβάλλονται οι φίλοι μας Αλβανοί. Τραγουδούσα και τη «Μακεδονία την ξακουστή». Και πολλά άλλα «στρατοκρατικά» εμβατήρια, όπως θα λέγατε φίλοι και φίλες δημοκράτες και δημοκράτισσες, σοσιαλιστές και σοσιαλίστριες της Εκάλης και του Κολωνακίου. 

Ήταν, όμως, πολύ παλιά χρόνια εκείνα. Δεν είχαν ακόμη γραφεί τα εμβατήρια της Goldman Sachs, της Morgan Stanley και της Lehman Brothers, τα οποία σιγοψιθυρίζουν σήμερα οι κρατούντες στιχουργοί αναμένοντας κάποια φωτεινή μορφή να τα μελοποιήσει. 

Δεν υπήρχε τότε ο τεράστιος Υπουργός Εθνικής Ἀμυνας Νάνος Μπεγλίτης που έβγαλε το άχτι του εναντίον των Αρχηγών των Ενόπλων Δυνάμεων για να ξεπλύνει το άγος της μη παρέλασης της 28.10.2011. 

Πού ακούστηκε να επεμβαίνει ο λαός και να ματαιώνει μία παρέλαση διαμαρτυρόμενος για την κατάντια, στην οποία τον έχουν φέρει οι επώνυμοι αντιστασιακοί της χούντας, οι ακραιφνείς δημοκράτες και σοσιαλιστές, όλοι αυτοί οι φαυλεπίφαυλοι που τον έχουν ισοπεδώσει για να τον σώσουν. Που τον ψεκάζουν με χημικά, όταν τολμά να σηκώσει κεφάλι και να διαμαρτυρηθεί. Όταν φωνάζει ότι δεν γουστάρει τον διεθνισμό της Νέας Τάξης Πραγμάτων. Όταν μιλάει για Κύπρο, για Μακεδονία, για Θράκη, για Αιγαίο. Όλα αυτά είναι ξεπερασμένα. 

Ο λαός πρέπει να περιορισθεί στα καλώς εννοούμενα δημοκρατικά καθήκοντά του. Αυτά για τα οποία πολέμησε η γενιά του Πολυτεχνείου. Να τρώει, αν έχει ψωμί, να κοιμάται, να μαστουρώνεται, να αφοδεύει, αν μπορεί, και να πηδάει, αν του απομένουν δυνάμεις. Αλλά δεν δικαιούται δια να ομιλεί, όπως είχε πει ο μέντορας των σημερινών δεσποτών Μένιος. Αυτή είναι η πεμπτουσία τής ζωής. Ποιος Σωκράτης, ποιος Αριστοτέλης, ποιος Πλάτων, ποιό πνεύμα του ΄21, ποιο πνεύμα του ΄40. Ποιός σφαγέας Μεγαλέξαντρος. Κι’ άμα του την πέσει κανένα λαθροεισηγμένο κακοποιό στοιχείο, να δοξάζει τον Θεό που έμεινε με € 100 λιγότερα ή με ένα δάχτυλο ή μάτι λιγότερο. Μόνον σε τέτοια κατάσταση καταστολής μπορούμε να υπερηφανευόμαστε για τα Ίμια. Μόνον έτσι μπορούμε να ατενίζουμε με αισιοδοξία το μέλλον. 

Αναπολώντας τη νύχτα των Ιμίων, όπου ένας κατά πάντα άξιος, κατά τους ειδήμονες, ναύαρχος καταδέχθηκε να ακούσει τον πρωθυπουργό τής χώρας να του απευθύνει το ερώτημα «Είναι πολύ κακό να πάρουμε τη σημαία από τη βραχονησίδα;», χωρίς να φτύσει αυτόν τον πρωθυπουργό εις απάντηση. Πού δεν είχε το σθένος να παραιτηθεί ευθύς ως έληξε η «κρίση» διαμαρτυρόμενος για την προδοτική στάση της κυβέρνησης που οδήγησε τρία παλληκάρια στον θάνατο. Βλέπετε, εκτός από ναύαρχος και Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων ήταν και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κυβερνώντος κόμματος. 

Το κόμμα πάνω από την πατρίδα. 

Κι’ ας είχε ορκιστεί να υπερασπίζεται την εδαφική ακεραιότητα και τα σύμβολα του Έθνους και όχι της Χαριλάου Τρικούπη. Αυτή την παράταξη, λοιπόν, έθιξαν μερικά, λέει, σταγονίδια [κατά την Αβερώφειο ρήση] στη Σχολή Ευελπίδων. Και αμέσως σήκωσε τη ρομφαία του ο νυν υπουργός Εθνικής Άμυνας για να αποκεφαλίσει τον ανεγκέφαλο Εύελπι που τραγούδησε τον ύμνο της 21ης Απριλίου. 

Αυτός ο γίγαντας των προμηθειών νοσοκομειακών υλικών και 15.000.000 εμβολίων κατά της κατασκευασμένης γρίπης των χοίρων διέγνωσε τον άμεσο κίνδυνο που διατρέχει η δημοκρατία της Siemens και του κ. Reichenbach και απεφάσισε να επέμβει. 

Λέμε πως πολλοί άνθρωποι βλέπουν το δέντρο και χάνουν το δάσος. Προσαρμόζοντας τη ρήση στο περιστατικό της Σχολής Ευελπίδων μπορούμε νομίζω πλέον να λέμε «Βλέπουμε τα σταγονίδια και χάνουμε τον ωκεανό». Μπορούμε, επίσης, άνετα να λέμε «Βλέπουμε την πισίνα της βίλας μας και χάνουμε το Αιγαίο». 

Σωτήριος Καλαμίτσης

συνέχεια »