Στα ξένα γήπεδα

Μετά το τέλος του σχολείου, τον απογαλακτικσμό  από την οικογένεια και την μετοίκηση σε πιο μεγάλο και πολυπληθέστερο τόπο, υπάρχει πάντα η ανάγκη ένταξης  σε μια  ομάδα. Άλλος με το πανεπιστήμιο, άλλος από την δουλειά την βολεύουν.

 Πολλοί όμως από μας ακουμπήσαμε στον οπαδισμό. Δεν ήταν άσχημα! Γνωρίζεις ανθρώπους  (καλούς και κακούς), έχεις θέμα συζήτησης, έχεις  κοινές αγωνίες και θυμούς με πολλούς άλλους , ταξιδεύεις ενίοτε και περνάς ώρες μαζί τους, δημιουργώντας "κοινά βιώματα" τα οποία αμέσως σε κάνουν να αισθάνεσαι ότι είναι οι δικοί σου άνθρωποι. Σε κάνουν να λες "Εμείς".

Από αυτό το "Εμείς" αποσυνδέθηκα εκεί γύρω στο μακρινό  1999-2000. Αποσυνδέθηκα και από αυτό που ονομάζουν "Φίλαθλη ιδιότητα". Αποστροφή σχεδόν για κάθε είδους πρωταθλητισμό.

 Λίγο το ατελέσφορο της φάσης, λίγο ότι στο πρόσωπο του πρωταθλητισμού καθρεφτίζεται ο πιο άγριος καπιταλισμός αφού όλα είναι θέμα χρημάτων, λίγο ότι γύρω από αυτόν συγχρωτίζεται ότι πιο διεφθαρμένο στοιχείο της κοινωνίας υπάρχει, όλα αυτά μαζί δημιουργούν συνθήκες αποσύνδεσης και αποχώρησης από τον χώρο. Αλλά αυτό που με έδιωξε τελείως ήταν  η διαφορά που είχαμε στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τους  " Άλλους". Αυτή η χαοτική μας διαφορά στο πώς συμπεριφερόμαστε στους χώρους συνάθροισης με έκανε να ρίξω μαύρη πέτρα πίσω μου.

 Έκτοτε παρακολούθησα κάνα-δυό  Finalfour στο Βόλεϊ σε Ελλάδα και έξω, έτσι για την  Ηρακλήδικη παρέα.

Προϊόντος του χρόνου, μαθαίναμε, βλέπαμε και ακούγαμε από περιγραφές φίλων, ότι "έξω" γενικά οι συμπεριφορές στον χώρο του πρωταθλητισμού είναι διαφορετικές. Τόσα χρόνια, δεν επιδίωξα  να το  δω από κοντά.

 Χθες, πάλι Ηρακλήδικη ήταν η παρέα που με τράβηξε να παρακολουθήσουμε το ποδοσφαιρικό ματς της τοπικής Duisburg ενάντια στην Ghemnitzer για την Γ΄κατηγορία της Γερμανίας. Έφτασα 2΄πριν αρχίσει το ματς και κλείδωσα το ποδήλατό μου στις θέσεις πάρκινγκ των ποδηλάτων.  Αγορά εισιτηρίου και έλεγχοι σε 2΄και να ΄μαι μέσα σε ένα γήπεδο στολίδι 35.000 θέσεων ,πεντακάθαρο, σκεπασμένο για το σύνολο των θέσεων, με θύρες για μη καπνίζοντες,  έτοιμος να δω άλλα πράγματα.

Το πέταλο των οπαδών να δίνει τον τόνο με τα συνθήματα τους, που μια και δεν καταλαβαίνω ακόμα τη γλώσσα ότι και να έλεγαν δεν με ενοχλούσαν. Η μουσική των συνθημάτων όμως οικεία και ευχάριστη. Το κοινό πολυπληθές, οικογένειες με παιδιά κάθε ηλικίας, παρέες και μοναχικοί, όλοι ευδιάθετοι και χαρούμενοι απολάμβαναν  την Σαββατομεσημεριανή τους  έξοδο. Ανακατευτήκαμε με τον κόσμο, ήπιαμε μπύρες -την τοπική Konig pilsener- και απολαύσαμε. Απολαύσαμε το να είμαστε ανάμεσα σε κόσμο που απλά βγήκε να διασκεδάσει και όχι να ξεδώσει.. Να χαλαρώσει παρακολουθώντας ένα θέαμα και όχι να αγχωθεί για την επίτευξη κάποιου στόχου-αποτελέσματος. Εξάλλου αυτό το παλεύει στη δουλειά του.

Στο ημίχρονο, ο αγωνιστικός χώρος γέμισε με λάβαρα και εμβλήματα της ομάδας και της πόλης και στήθηκε ένας γρήγορος αγώνας με αγόρια και κορίτσια της τζούνιορ κατηγορίας.

Μετά το ημίχρονο, όταν σηκώθηκαν οι αναπληρωματικοί για ζέσταμα της μεν γηπεδούχου πήγαν να το κάνουν μπροστά στο πέταλο των φιλοξενούμενων οπαδών, ενώ οι φιλοξενούμενοι πήγαν μπροστά στους φανατικούς της Duisburg. Και χειροκροτήθηκαν αμφότεροι!

Στο τέλος τους αγώνα, αφού στήθηκε το ανάλογο σκηνικό στο γήπεδο με λάβαρα και εμβλήματα, οι παίκτες και των δυο ομάδων ανέβηκαν στις κερκίδες με τους οπαδούς τους  για να τους χαιρετήσουν προσωπικά. Μισή ώρα μετά τον αγώνα, οι παίκτες της Duisburg ήταν ακόμα πάνω στο πέταλο και με μαέστρο τον τερματοφύλακα που έδινε τον τόνο με έναν τηλεβόα, τραγουδούσαν και διασκέδαζαν με τον κόσμο, ενώ  κάποιοι παίκτες της Chemnitzer ήταν ακόμα στο χόρτο και μιλούσαν στις κάμερες.

Μου άρεσε! Θα ξαναπάω

  

συνέχεια »

Γιατί όχι ξανά...

 Θα μου πεις ρε φίλε ξανά μανά bloking το 2016; στην εποχή της πιασάρικης ατάκας των 15 λέξεων προς άγρα like; την εποχή που το συγκεκριμένο κοινωνικό δίκτυο φαντάζει παρωχημένο και αρχαίο;  Ε θα σου πω γιατί όχι; εδώ κάποιοι ρομαντικοί ακόμα κάθονται και γράφουν βιβλία, εμείς που θα γράψουμε πέντε αράδες;
 Μετά από 300 περίπου κείμενα και αναρτήσεις και 35.000 επισκέψεις, ο Μαδυτιανός είχε κλείσει έναν μεγάλο κύκλο. Ένας κύκλος που άρχισε το Φθινόπωρο το '11 μεσούσης της "κρίσης" όπως τη λέγαμε τότε.
 Μέσα από τα κείμενά του θυμηθήκαμε, προβληματιστήκαμε, αντιπαρατεθήκαμε και ίσως να ονειρευτήκαμε και λίγο. Συγκροτήσαμε την σκέψη μας και την κάναμε γραπτό λόγο. Τα ατελείωτα πήγαινε έλα στο πλακόστρωτο της παραλίας στην Θεσσαλονίκη και οι ατέρμονες διαφωνίες στα τραπέζια με την συνοδεία κρασιού, έδιναν την θεματολογία. Το χωριό και οι βίαιες καταστάσεις Σοκ στις οποίες υποβαλλόμαστε εκείνη την εποχή ήταν τα πηγάδια που αντλούσαμε.
 Τα πηγάδια αυτά εξαντλήθηκαν, φύραναν. Το Σοκ έγινε πλέον κατάσταση και το χωριό απομακρύνθηκε από την καθημερινότητά μας.
Σιγά σιγά αδειάσαμε κι εμείς. Μας πήρε μπάλα η καθημερινότητα και η εποχή. Η βιοπάλη και η ατάκα του fb. Έτσι έμεινε μετέωρος και ο Μαδυτιανός να αιωρείται στο cloud. Περάσανε κατά καιρούς σκέψεις να "κατέβει", αλλά τελικά επικράτησε η άποψη να μείνει ως αποθήκη και αρχείο των σκέψεών μας εκείνης της μαύρης εποχής.
  Αν όμως καταφέρεις και συγκροτήσεις την σκέψη σου έστω και μια φορά και την κάνεις κείμενο, είναι σίγουρο ότι θα θες μετά να το κάνεις συνέχεια.
 Γι' αυτό λοιπόν εγώ επανέρχομαι. Μετά από πρώτες σκέψεις να ενεργοποιήσω προσωπικό blog από το 2007 κρεμασμένο στο δίκτυο, ξαναγύρισα στον Μαδυτιανό.
Για να πάρω πάσες, για την βοήθεια που είχα στο στήσιμο από την Μεγαλόνησο και για να καταφέρω να ενεργοποιήσω ξανά τις υπόλοιπες πένες.
 Εδώ λοιπόν μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα του f/b. Εγώ ή κι εσύ αν είσαι πρόθυμος, που μπορούμε να γράψουμε παραπάνω από πέντε γραμμές.

                                                                                                                                              Κουκ

συνέχεια »

Το πλατάνι

Αχ αυτό το πλατάνι!
Πόσα δεν έγιναν και πόσα δεν ειπώθηκαν στον ίσκιο του . Όντας φυτεμένο στη μέση ακριβώς, έγινε το κέντρο της κοινωνικής ζωής ολόκληρου του χωριού..Ο ομφαλός του
Στα παγκάκια και στις πέτρινες πεζούλες που ήταν αραδιασμένες κάτω από τα κλαδιά του, οι σεβάσμιοι απόμαχοι του χωριού και της ζωής, έχουνε πει τις ιστορίες της ζωής τους και έχουν κουτσομπολέψει ασύστολα.
Τις πρώτες δημόσιες εμφανίσεις μας ως πιτσιρικάδες τις κάναμε στον ίσκιο του τρώγοντας παγωτό από το διπλανό μυθικό περίπτερο. Αργότερα όταν ήμουν φαντάρος στα 19 μου, τακίμιασα με κάποιον τότε 35 ετών που μου έλεγε μια ιστορία: ερχόμουν κάποιες Κυριακές στο χωριό σου με έναν οδηγό από τα εργατικά σας , τον Ναπολέων, πίναμε ούζα στο καφενείο στην πλατεία, εσύ έτρωγες παγωτό κάτω από το πλατάνι και σε έστειλα να με πάρεις τσιγάρα!
Το πλατάνι  ήταν το σημείο συνάντησης στις 4.45 τα ξημερώματα για να ανέβουμε στα Εργατικά. Εκείνη την άγρια πρωινή ώρα γίνονταν τα μεγαλύτερα καλαμπούρια και οι πιο χοντρές πλάκες που έγραψαν ιστορία.
Στον ίσκιο του  τα καλοκαιρινά απομεσήμερα δημιουργούνταν οι ομάδες για τις θαλάσσιες εξορμήσεις. Εκεί περιμέναμε ώρες το λεωφορείο ή οι πιο τυχεροί ή οι μεγαλύτεροι κάποιον με αυτοκίνητο.
Εκεί πλάσαμε με το μυαλό μας ή εξομολογηθήκαμε τους πρώτους μας έρωτες.
Κάτω από τον πλάτανο ήταν το σημείο συνάντησης τα ξημερώματα μετά από ξενύχτια στο παραθαλάσσιο μέτωπο. Πότε Marabu, πότε Make ap, πότε Dorian gray. Όπου κι αν ήμασταν εκεί γυρίζαμε για να συναντήσουμε άλλες παρέες και να σχολιάσουμε τα της νύχτας.
Στο πλατάνι πάνω καρφώνονταν όσοι κάναν μαγκιές με δίτροχους ή τετράτροχους πυραύλους.
Στο πλατάνι πάντα είχε ραντεβού ο Ελλήσποντος για να φύγει για τους αγώνες του στα γύρω χωριά.
Στα κλαδιά του ήταν στερεωμένο το μεγάφωνο-χωνί της κοινότητας που ο γραμματέας ανακοίνωνε τις διακοπές στην υδροδότηση και έβριζαν από κάτω οι "αντίθετοι".
Εκεί ήταν που γίνονταν οι ζυμώσεις και οι σχηματισμοί των συνδυασμών για τις τοπικές εκλογές.
Στον κορμό του αναρτούσε οι κοινότητα και οι σύλλογοι τις ανακοινώσεις τους.
Στον κορμό στα κλαδιά και στον ίσκιο του ήταν κρεμασμένη και απλωμένη όλη η ζωή του  χωριού.
Σ' αυτό το πλατάνι έχουμε δώσει τα μεγάλα ραντεβού εμείς τα πολιτάκια για όταν αποστρατευθούμε και επιστρέψουμε στο χωριό για να λέμε τα ψέματα και τις ιστορίες μας απ' αυτά που είδαμε στον κόσμο. Δεν θα είναι αυτό το πλατάνι, Θα είναι κάποιο άλλο πλατάνι ή κάποιο άλλο δέντρο ή οτιδήποτε άλλο. Ο συμβολισμός του όμως για μας που το ζήσαμε θα παραμένει στο μυαλό μας ο ίδιος και πάντα όταν δίνουμε τα ραντεβού μας θα λέμε στο Πλατάνι.

συνέχεια »

Προσφυγιά

                           "...Η Ανατολή. Η καταστροφή μιας νικηφόρας
                         στρατιάς. Η Κάθοδοςτων Μυρίων. Ύστερα ο γυ-
                         ρισμός...
                            Ήτανε μια θάλασσα γαλάζια γιορτινή και χαρούμενη, που                                      χαϊδολογιούτανε κι έπαιζε πάνω στα γυμνά της στή-
                        θια τις τρέμουσες του ήλιου. Γελούσε ξεδιάντροπη 
                        πουτάνα, με μικρά μικρά γελάκια ενώ μέσα στα
                        ερωτικά νερά της αρμένιζε μια τρομερή συνοδειά
                        από βαπόρια μαύρα. Αυτά τα καράβια που ήτανε μου-
                        τζουρωμένα και λερά, ήτανε φορτωμένα ως τα μπού-
                        νια με γυναίκες και παιδάκια μισόγυμνα, αλλοσού-
                        σουμα. Όλες μαζί, όλα μαζί, άπλωναν τα μπράτσα 
                        τους, άπλωναν τις αδύνατες φωνούλες τους προς τη στε-
                        ριά της Ανατολής, που όλο και ξεμάκραινε πίσω στην
                        πρύμη.
                            Τα βαπόρια μούγριζαν και φτύνανε καπνό, ήρθε 
                       η νύχτα και τα σκέπασε, και η στεριά, που ολοένα και 
                       τ' άφηνε, ήτανε κόκκινη από την αναλαμπή μιας απέ-
                       ραντης πυρκαγιάς που την τύλιγε μέσα στη φλόγα και 
                       στο αίμα, κόκκινη σαν την Πορφύρα του Νυμφίου..."

                                                                    Στράτης Μυριβίλης
                                                         "Η  δασκάλα με τα χρυσά μάτια"                          
Από την αρχή του Χρόνου, τα ανθρώπινα ποτάμια που πηγάζουν από την μήτρα της Ασίας και εκβάλλουν στην Ευρώπη, δεν σταματήσανε ποτέ την ανθρωποροή τους.
 Κουβαλήσανε μαζί τους ως φερτά υλικά την γραφή, τους αριθμούς, την ναυσιπλοΐα,την πυρίτιδα, τον τροχό, την γεωμετρία, την συντεταγμένη σκέψη,  την περιοδική καλλιέργεια, την άρδευση.
Όλα αυτά βρήκανε πρόσφορο έδαφος στην εύκρατη Ευρώπη, άνθησαν και έγιναν πληροφορία, λογαριασμοί, εφοπλισμός, πόλεμος, βιομηχανία και μετακίνηση, φιλοσοφία, εκτεταμένες καλλιέργειες και διατροφή.
Δεν τα σταμάτησε ποτέ  η θάλασσα με τις Συμπληγάδες της, με τη Σκύλα και τη Χάρυβδη. Ούτε οι Θερμοπύλες και τα Ξύλινα τείχη, ούτε οι Λεγεώνες. Ούτε οι Νορμανδοί μισθοφόροι και ο Διγενής Ακρίτας. Ούτε ακόμα και αυτή η Τελική Λύση των Γερμανών.
 Αυτό που δεν κατάφεραν όλοι οι παραπάνω, προσπαθούν να το κάνουν οι σημερινοί νάνοι ηγετίσκοι της Ευρώπης, με Δουβλίνα, Σένγκεν, ποσοστώσεις και συρμάτινους φράχτες. Αφήστε τους να εκτελούν τις προσταγές των κεφαλαιούχων αφεντικών τους.
 Εμείς είμαστε ένα με τους πρόσφυγες. Είμαστε πρόσφυγες εν δυνάμει ή εν ενεργεία. Λαθρομετανάστες, οικονομικοί μετανάστες, αιτούντες πολιτικό άσυλο, απάτριδες. Άνθρωποι. Ένα με τους ανθρώπους.
 Η συλλογική ιστορική μας μνήμη βρίθει από προσφυγιά, ξεριζωμούς και βίαιες μετακινήσεις:
 Ο ξεριζωμός του Μοραΐτικου πληθυσμού από τις εκκαθαρίσεις που ακολούθησαν των Ορλωφικών και η σύσσωμη  μετακίνησή του στην Μικρασία.
 Η διαρκής προσφυγιά της δεκαετίας του 1820 λόγω του πολέμου.
 Ο Μικρασιατικός ξεριζωμός.
 Η ανταρτόπληκτη αστυφιλία.
 Ο εκπατρισμός των ηττημένων του Εμφυλίου.
 Οι φάμπρικες της Γερμανίας και τα Ορυχεία της Αμερικής και της Αυστραλίας.
 Η σημερινή φυγή των νέων η μη, επιστημόνων και εργατών.
 Να μην τα ξεχνάμε όλα αυτά. Δεν πρέπει να τα ξεχνάμε τώρα που υποτίθεται έχουμε (ακόμα) μια καλύτερη ζωή.
 Να παραμείνουμε Άνθρωποι και να βοηθάμε άλλους Ανθρώπους ασχέτου ταμπέλας, χρώματος ή καταγωγής.
 Δείτε  εδώ τον πανελλήνιο χάρτη με τα σημεία που μπορούμε να απευθυνθούμε δίνοντας ότι μας περισσεύει..


ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ  ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ

"Οι ανάγκες στην Ειδομένη έχουν αλλάξει. Μεγάλος αριθμός διελεύσεων καθημερινά και πολύ κρύο τις νύχτες .
Μαζί με το μαγειρεμένο φαγητό, αποφασίσαμε να αυξήσουμε τις έτοιμες σακούλες που δίνουμε. Με αυτό τον τρόπο θα δίνουμε αγαθά και είδη υγιεινής σε ακόμη περισσότερους πρόσφυγες και πιο εύκολα."

ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ;
"Φτιάξτε μία σακούλα ή όσες θέλετε με αυτά που ζητάμε, βάλτε την αγάπη σας, γράψτε την με μαρκαδόρο και φέρτε τις στα σημεία συγκέντρωσης μας Θεσσαλονίκη ή Κιλκίς ή με ταχυδρομική αποστολή στις παρακάτω διευθύνσεις.
Έτσι εξοικονομούμε όλοι οι εθελοντές πολύτιμο χρόνο και δύναμη.

Τα αγαθά πρώτης ανάγκης είναι βοηθητικό να είναι έτοιμα ταξινομημένα σε σακούλες Α,Γ,Π,Β ως εξής :

Α. ανδρική σακούλα. (χαρτι υγειας, οδοντοβουρτσα κι οδοντοπαστα,ξυραφάκι, σαπούνι, παστέλι ή μπάρα δημητριακών, κονσερβα, κουταλι ή πηρουνι) (Α)

Γ. γυναικεία σακούλα : (Χαρτί υγείας, σερβιέτες, σαπούνι ή σαμπουάν ή μαντηλάκια καθαρισμού, οδοντόβουρτσα και οδοντόπαστα, κονσέρβα (που να έχει εύχρηστο άνοιγμα ) , κουταλι ή πηρουνι) (Γ)

Π. παιδική σακούλα: (κρουασάν, χυμός, γάλα εβαπορέ, μπισκότα, ατομική μαρμελάδα+κουταλάκι) (Π)

Β. βρεφική σακούλα : ( 6 πάνες, μωρομάντηλα, έτοιμο βρεφικό φαγητό σε βαζάκια, κουταλι πλαστικο, γάλα απο 6 μηνων) (Β)

ΓΡΑΨΤΕ ΜΕ ΜΑΡΚΑΔΟΡΟ ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ Α, Γ, Π ή Β ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΣΑΚΟΥΛΑ για να ξέρουμε την κατηγορία του.
Κάθε σακούλα να μην περιέχει περισσότερα ή λιγότερα απ΄ότι αναφέρουμε.

ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ :
Αδιάβροχα
Μπουφάν (βασικό )
κουβερτάκια βρεφικά τύπου fleece για να ειναι ελαφριά.
Γάντια - Σκουφους - κασκολ
πλαστικά πηρούνια και κουτάλια.
Σάκους(μεσαίου μεγέθους)
Σακκούλες μαναβικής & Σακκούλες μεγαλύτερες για συσκευασία ρούχων

(ΔΕΝ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΟΥΜΕ ΑΛΛΑ ΡΟΥΧΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ)

Ξηρούς Καρπούς
Σταφίδες
Μπιμπερό,Πιπίλες,Γάντια βρεφικά
Ευχαριστούμε όσους ενδιαφέρθηκαν και βοήθησαν την μέχρι τώρα προσπάθεια

Μπορείτε να τα στείλετε στα εξής σημεία:
Παπαδοπουλου Ζωη Αθηνων 3 Κιλκις 61100 τηλ 6946686388
Παντελιαδου Χριστινα Καμπανη 6Α Κιλκις 61100 τηλ 2341020982
Δημητρακοπουλου Σοφια Δ Σολωμου 34 Κιλκις 61100 τηλ 6977910961
ή στα σημεία συγκέντρωσης Θεσσαλονίκη και Κιλκίς

Ακόμη όποιοι θέλουν να συμμετέχουν ενεργά στην προσπάθειά μας , να επικοινωνούν με την υπεύθυνη οργάνωσης ομάδων αποθήκης Ζωή Παπαδοπούλου στο 6946686388 μετά τις 3:00μμ.

Σημεία συγκέντρωσης στη ***Θεσσαλονίκη***:
1) Κέντρο: Isis Therapy Center Αγίας Σοφίας 39, 4ος όροφος Τηλ 2310288266, 6972321207
2) Για περιοχή Μαρτίου: καθημερινές ( ώρες λειτουργίας καταστημάτων): Αλεξανδρείας 129&Ν.Τύπα 33- Στεγνοκαθαριστήρια Ήλιος. Τηλ: 2310859194
3) Για περιοχή Επταπύργιου: Πελοπίδα 14 , Τηλ: 6971936658
4) Για περιοχή Πυλαία: Πολυτεχνείου 75 , Τηλ: 6972377271
5) Για περιοχή Φίλυρο: Παπάγου 32,τηλ.6946471963
6) Για Καλαμαριά: Αδ.Κοραή 36, τηλ. 6946622994
7) ΕΡΤ 3

συνέχεια »