Τρίτη 7 Φεβρουαρίου 2012

Φώτης Μακρής – Γιάννης Παναγόπουλος: βίοι ολόιδιοι



του Σωτήριου Καλαμίτση, δικηγόρου
 Άκουγα μικρός - δεκαετία του ΄50 - το όνομα Φώτης Μακρής, Πρόεδρος ΓΣΕΕ. Δεν ήξερα τί  είναι η ΓΣΕΕ ακριβώς, αλλά είχα σαφή την εντύπωση ότι αυτός ο Πρόεδρος είναι ο αρεστός τού τότε πρωθυπουργού Καραμανλή. Είναι αυτός που κρατάει το καπάκι της κατσαρόλας σφιχτά..
κολλημένο στην κατσαρόλα. Τους είχα ταυτίσει. Τους φανταζόμουν Σιαμαίους. Το έτος 1964 τον κατήργησε ο Γεώργιος Παπανδρέου με νομοθετική ρύθμιση, όπως ο Βενιζέλος κατήργησε το έτος 2011 τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής. Επί Φ. Μακρή θυμόμουν τους οικοδόμους να διαδηλώνουν και να ξηλώνουν τα πεζοδρόμια κυριολεκτικά λιθοβολώντας τους αστυνομικούς, οι οποίοι δεν διέθεταν ούτε ασπίδες, ούτε ζώνες με παραφερνάλια, ούτε κράνη, ούτε μπότες κ.λπ. Τα έβλεπα σε φωτογραφίες στις εφημερίδες. Εν γένει το εργατικό κίνημα στραγγαλιζόταν με το γνωστό σύστημα των σωματείων-σφραγίδων, το Συνδικαλιστικό της Ασφάλειας, τους απεργοσπαστικούς μηχανισμούς κ.λπ. Μόνον οι οικοδόμοι αυτονομούνταν πού και πού. Ήταν η εποχή που τα αποθεματικά των Ταμείων άρχισαν να τηρούνται υποχρεωτικώς στην Τράπεζα της Ελλάδος ατόκως, αρχικώς, η οποία τα δάνειζε στις τράπεζες για να χρηματοδοτούν τις βιομηχανίες με χαμηλό επιτόκιο, ώστε οι βιομήχανοι να ανεγείρουν τις επαύλεις τους στα Βόρεια Προάστεια και να αυξάνουν τις καταθέσεις τους στην Ελβετία. Πρόκειται για τις ίδιες βιομηχανίες που μετά από 30 χρόνια ονομάσθηκαν προβληματικές, τις φορτώθηκε το κράτος, το οποίο τις φόρτωσε με χιλιάδες αργόμισθους, για να τις επιστρέψει στη συνέχεια «εξυγιασμένες» στους ίδιους βιομηχάνους προς μεγάλη τους χαρά. 
            Επί χούντας κάποιος διορίσθηκε Πρόεδρος της ΓΣΕΕ, το όνομα του οποίου δεν θυμάμαι. Δεν έχει σημασία, άλλωστε, αφού όλοι υμνούσαν την Εθνοσωτήριον εκόντες άκοντες με εξαίρεση ελάχιστους πραγματικούς αντιστασιακούς, όπως ο Αλέκος Παναγούλης και ας μην αρέσει αυτό σε πολλούς.
            Η Δημοκρατία αποκατεστάθη το 1974 και μετ’ ου πολύ τα ηνία της ΓΣΕΕ ανέλαβε η «δημοκρατική παράταξη» παραμερίζοντας την «επάρατο δεξιά». Ήταν τότε που ο φοβερός υπουργός Εργασίας Λάσκαρης περηφανεύτηκε πως «κατήργησε την πάλη των τάξεων». Η μία απεργία πίσω από την άλλη μέχρι που και ο ίδιος ο Ανδρέας ψήφισε το περίφημο 50+1, μήπως και δουλέψει λιγάκι ο κόσμος. 1990-1993 γινόταν ο χαμός. ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ κατέβαζαν τον κόσμο στους δρόμους με το παραμικρό. Αρκεί να θυμηθούμε τον Κολλά που ξεβράκωνε τους συναδέλφους του καταμεσίς του δρόμου. 1996-2004 η ανάπαυλα του συνδικαλιστή. Πού και πού κάποιες αντιπαραθέσεις για το θεαθήναι. 2005-2009 χαμός στο ίσιωμα. Απεργίες επί απεργιών, πορείες επί πορειών, πλειστάκις δε με επί  κεφαλής τον ίδιο τον Διάδοχο του Θρόνου συνοδευόμενο συνήθως από τον μονίμως δακρύοντα λόγω χημικών ή και ασχέτως κ. Μίχα, ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω, διώκεται για κακούργημα, αλλά παραμένει ακλόνητος Πρόεδρος του ΕΦΕΤ. Τόση ανάγκη τον έχει ο τόπος.
            Ώσπου ήλθε η επάρατος 04.10.2009 για να ανοίξει τα σεντούκια και να μοιράσει το άφθονο χρήμα στον λαό. ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ σίγασαν. Κάποια διαδήλωση και απεργία πάντοτε για το θεαθήναι. Πέρασε το Μνημόνιο αφού θρηνήσαμε 3 νεκρούς εργαζόμενους, τους οποίους έχει λησμονήσει η ΓΣΕΕ, πέρασε το Ασφαλιστικό, πέρασε το Εργασιακό, πέρασε το Μεσοπρόθεσμο, πέρασε το χαράτσι της ΔΕΗ, πέρασαν της Παναγίας τα μάτια, ο λαός ταπεινώθηκε, εξαθλιώθηκε, γονάτισε, αλλά ο Πρόεδρος της ΓΣΕΕ απών. Χθες ανακοινώθηκε απεργία για σήμερα. Να διαμαρτυρηθούν οι εργαζόμενοι για τη δανειακή σύμβαση και το νέο Μνημόνιο που αντικαθιστά το Ζάππειο ΙΙ. Ποιοί εργαζόμενοι; Μήπως θα έπρεπε να μετονομασθεί η ΓΣΕΕ [Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος] σε ΓΣΑΕ [Γενική Συνομοσπονδία Ανέργων Ελλάδος];
Σήμερα το βράδυ ο κ. Παναγόπουλος θα αισθάνεται πως έκανε το καθήκον του. Όπως ο Φώτης Μακρής. Θα έχει προσφέρει άλλη μία υπηρεσία στο κόμμα, το οποίο τον έχει ανταμείψει με ένα εισόδημα της τάξης των € 100.000 ετησίως. Άξιος ο μισθός του. Καθόλου άσχημα. Υπό τις σημερινές συνθήκες θα έλεγα ότι είναι Μαικήνας. Αυτός είναι και ο λόγος που βαλαντώνει καθώς βλέπει τον κατώτατο μισθό να οδηγείται μετά βεβαιότητος στα € 300 και τις συντάξεις στα € 200 μηνιαίως.  Ο Θεομπαίχτης…….
συνέχεια »

Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου 2012

Οι Έλληνες, πάντα είχαμε τους αριθμούς εναντίον μας…


 Αναρτήθηκε από τον/την olympiada


Αγαπητή Ολυμπία,

Οι Έλληνες, παράξενη φύτρα ριζωμένη σ’αυτό το παραγώνι της γης, πάντα είχαμε τους αριθμούς εναντίον μας.
Ένας ο Πρωτεσίλαος που πρώτος έκανε την αρχή, στ’ ακρογιάλια της Τροίας.
Ένας ο μπουρλοτιέρης ο Κωνσταντής, που τίναξε την Αρμάδα στη Χίο.
Τριακόσιοι οι Σπαρτιάτες στα Στενά, αμέτρητοι οι Ασιάτες.
Απ’τους 300 της Βουλής, μόνο ο ένας πάνω που αξίζει.
Λίγοι οι ήρωες στου Μεταξά τα οχυρά, χιλιάδες από την άλλη του Χίτλερ οι Ούννοι.
Δέκα εκατομμύρια κοιμήθηκαν στα κρεβάτια τους τα ζεστά.
3 παλικάρια άγρυπνα στο κρύο και στη σκοτεινιά, στου Αιγαίου τα βράχια άφησαν την ψυχή τους, Ιερά Παρακαταθήκη.
Λίγοι της Πόλης οι υπερασπιστές, πολλοί οι καλογήροι.
Ένας το ΟΧΙ ετόλμησε, πολλοί στο ΝΑΙ εσυρθήκαν.
Ανάκατα χωνεύει η Ιστορία ανθρώπους και αριθμούς…
Θέλω να αναφερθώ σε ένα γεγονός που συνέβη κατά τη διάρκεια των λεγόμενων «Μεσσηνιακών πολέμων», για να καταδείξω την αυτοθυσία αυτής της παράξενης φύτρας των Ελλήνων, όταν –ελλείψει εξωτερικών εχθρών- οι Έλληνες έκαναν πόλεμο μεταξύ τους. Οι ισχυροί της τότε εποχής, οι Σπαρτιάτες, είχαν γίνει κύριοι της Αρκαδίας και της Μεσσηνίας και είχαν καταστήσει Είλωτες τους κατοίκους.
Στην κατοχή τους για πολύ καιρό βρέθηκε και η Φιγαλία.
Απελπισμένοι οι Φιγαλείς προσέφυγαν για βοήθεια και συμβουλή στο Μαντείο των Δελφών, τι να κάνουν για να ανακτήσουν την πόλη τους.
Αμείλικτος ο χρησμός της Πυθίας :
Για να νικήσουν, έπρεπε 100 παλικάρια να σταθούν μπροστά-μπροστά στη μάχη και να δώσουν τη ζωή τους θυσία.
Σκληρή η απόφαση του Θεού…100 παλικάρια!!!
Όχι όμως από τη Φιγαλία, αλλά-ακόμη πιο σκληρό- από άλλη πόλη.
Δύσκολα τα πράγματα, αλλά είπαμε παράξενη φύτρα.
Από τη γειτονική πόλη το Ορεσθάσιο, προσέτρεξαν 100 παλικάρια αποφασισμένα να πέσουν στην μάχη για την ελευθερία της Φιγαλίας. Όπως και έγινε.
Οι Σπαρτιάτες έφυγαν και οι Φιγαλείς έστησαν 100 ανδριάντες με τα ονόματά τους, προς τιμή των ηρώων που έπεσαν για αυτούς.
Τριακόσιοι, εκατό, τρεις στα βράχια του Αιγαίου, ένας, πάντα λίγους μας μετράει η Ιστορία. Πάντα είχαμε εναντίον μας τους αριθμούς. Τώρα που χρωστάμε τόσα μα τόσα πολλά, μπορούμε να δώσουμε ΜΙΑ κλωτσιά ;
Με εκτίμηση,
Αγγελική Π.

συνέχεια »

Ακούει κανείς....

Κλείσαμε εβδομάδα σήμερα στο faceboook και με πολλές προσθαφαιρέσεις έχουμε μαζευτεί 280 νοματαίοι , που στο άκουσμα και μόνο του ονόματος του τόπου που κατοικούμε , του τόπου που μεγαλώσαμε ή ακόμα του τόπου που απλά  καταγόμαστε , δηλώσαμε παρόν. Ένα παρόν που πολλοί από 'μας τους καθημερινούς ανθρώπους το εκφράσαμε στην ομάδα , είτε με ένα χαιρετισμό ,είτε  με έναν προβληματισμό ,είτε με μια ανακοίνωση ή με μια δημοσίευση φωτογραφίας.
    Όπως πάντα λοιπόν,   αυτοί που στην Ελλάδα θέλουν να μιμούνται τους ηγέτες  σε  κάθε βαθμίδα  ακολουθούν τελευταίοι τα γεγονότα και τις καταστάσεις και δεν τις ηγούνται. Η μομφή μας λοιπόν προς κάθε εξουσία και  εξουσιαστή , που απαξιούν , δεν γνωρίζουν ή δεν θέλουν να μας  ''χαιρετήσουν''.
      Δεν πρέπει να μας απαξιούν .  Είναι μια νέα γενιά ανθρώπων που ζήτησε και πήρε την ψήφο μας  για να ηγηθεί  μιας προσπάθειας που θα πάλευε σε καθημερινό - τοπικό επίπεδο για 'μας  μαζί μ' εμάς, άρα δεν πρέπει να μας αντιμετωπίζουν ως ''πολιτικά όντα'' με τα οποία  θα χρειαστεί να ξαναεπικοινωνήσουν  ένα μήνα πριν τις εκλογές .
    Πρέπει να μας γνωρίσουν , αν θέλουν να λέγονται πολιτικοί που έχουν επαφή με την κοινωνία.  Αν πάλι επικαλεστούν τον μεγάλο φόρτο εργασίας που τους κρατάει  κλεισμένους μέσα στα γραφεία τους  προσπαθώντας να υλοποιήσουν τα υψηλά οράματα τους για τον τόπο , οι μυστικοσύμβουλοι τους πρέπει πάραυτα να τους  ειδοποιήσουν , άλλως να τους αλλάξουν αμέσως .
    ''Πρέπει'' να  θέλουν να συμμετέχουν στην ομάδα , γιατί   μάλλον δεν θα βρούνε μεγαλύτερο ακροατήριο , από όποιο βήμα κι αν μιλήσουν ( εκτός ακροατηρίου προθύμων χειροκροτητών).
    Όλα τα παραπάνω  νομίζω ότι δεν χρίζουν περαιτέρω εξηγήσεων και αναλύσεων, γιατί απευθύνονται σε μοντέρνους , νοήμονες ''εξουσιαστές'' , οι οποίοι προφανώς έχουν  καταλάβει(;) καλύτερα από 'μας τη δύναμη του μέσου (facebook) .
       Θα περιμένουμε λοιπόν από τους εξής , τα εξής: από την κοινότητα με την μηδενική πλέον δύναμη και συμμετοχή στην άσκηση εξουσίας ,   να δηλώσει παρόν  , να μας ανακοινώνει τις δράσεις της , τις προτάσεις της ,  τα προβλήματα που απασχολούν και χρίζουν επίλυσης και τις θέσεις της (συλλογικά και προσωπικά των μελών της  ). Να μας ''δει'' ως πίνακα ανακοινώσεων για κάθε είδους θέμα , να μας ενημερώνει για τα κοινοτικά συμβούλια , τα θέματά τους και  να ''μας''  ''χρησιμοποιήσει''  ως μοχλό πίεσης προς υψηλότερα κλιμάκια.
    Από το αμέσως επόμενο επίπεδο εξουσίας , την  αντιδημαρχία,  περιμένουμε να μας ''αγκαλιάσει'' , να μας ακούσει και πάνω από όλα να μας δώσει εξηγήσεις για όλα τα προβλήματα και τις καταστάσεις που η αγελαία  λογική μας ίσως δεν μπορεί να συλλάβει . Η κίνηση ενεργών πολιτών και απλοί πολίτες  έθεσαν ερωτήματα για την μονάδα βιολογικού καθαρισμού και το κέντρο υγείας.  Ας ξεκινήσει τις απαντήσεις από 'κει .
     Από τον δήμαρχο  περιμένουμε έναν χαιρετισμό , όπως φαντάζομαι θα έκανε στην ομάδα  Δήμος Βόλβης (Dimos Volvis) . Περιμένουμε πού και πού  να μας διαβάζει για να οσμίζεται  τις προθέσεις και τις διαθέσεις των ιθαγενών . Είναι ο μόνος τρόπος αυτή τη στιγμή που μέσω αυτού μπορεί να ''ακούσει'' τη Μάδυτο και όλα τα χωριά του Δήμου από αντίστοιχες ''ομάδες''.   Α! και θέλουμε να μας απαντά σε θέματα που άπτονται του οικισμού μας όταν του τα θέτει η κοινότητα  ή οι σύλλογοι ( πολιτιστικός ,αθλητικός , γεωργικός) .
         Από  τους βουλευτές  που  προσκαλέσαμε στην ομάδα δεν ξέρουμε αν μπορούμε να περιμένουμε ή να ζητήσουμε κάτι , έτσι κι αλλιώς είναι τόσο αποκομμένοι από το κοινωνικό σώμα που οποιαδήποτε κίνησή τους ( χαιρετισμός ή οτιδήποτε άλλο) θα μας εξέπληττε θετικά.
      Αν από κάποιους θεωρηθούν παράλογα αυτά που ζητάμε , η δική μας λογική μας λέει ότι έτσι πρέπει να δουλεύουν τα πράγματα σε μια δημοκρατία, την οποία στην Ελλάδα μόνο την ευαγγελιζόμαστε και δεν παλεύουμε να την κάνουμε κάθε μέρα και καλύτερη . Έπειτα τα είπαμε αυτά  ''Ο άνθρωπος δεν θα είχε πετύχει το εφικτό, αν δεν είχε ξανά και ξανά προσπαθήσει να φθάσει το ανέφικτο''
   

συνέχεια »

Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου 2012

Το χρονικό της δημιουργίας...

Πέντε μέρες περάσαν από την ημέρα που άνοιξε τις ''πύλες'' της η ομάδα του Maditianos στο Facebook και έτυχε μεγάλης αποδοχής . Φτάσαμε αισίως τα 250 μέλη . Απ' αυτούς   άλλοι προσχωρήσαν με την θέλησή τους  και άλλους τους προσκαλέσαμε  εμείς .  Η αρχική ιδέα τριβέλιζε το μυαλό μου από το 2007 όταν και έστησα το πρώτο μου μπλοκ  το  <<κουκ>> . Παρ' ό,τι μόνιμος κάτοικος Θεσσαλονίκης  , πάντα με ενδιέφεραν τα τεκταινόμενα στο χωριό για αυτό και η ατυχής προσπάθεια ανάμιξης μου με τον Ελλήσποντο , ατυχής γιατί δεν αφιέρωσα τον χρόνο που έπρεπε. Αυτό που διαπίστωνα χρόνια τώρα και με ενοχλούσε τα μάλα ήταν η έλλειψη επίσημης  ενημέρωσης και συνεννόησης  . Δεν γνώριζε ποτέ το χωριό από επίσημα χείλη , τί λέγονταν στα Κοινοτικά-Δημοτικά συμβούλια , τί αποφάσεις παίρνονταν ή δεν παίρνονταν για την πορεία και το μέλλον του χωριού , ποιος υποστήριζε τί σε κάθε πρόβλημα και τί λύσεις προτείνονταν . Σε πραγματικό επίπεδο ασχολούμασταν μια φορά κάθε τέσσερα χρόνια με την ψήφο μας , και από 'κει και μετά παραδίδαμε το δικαίωμα ενασχόλησής μας με τα κοινά αμαχητί και ιδιωτεύαμε. Κάποιες πρωτόλειες  προσπάθειες έκανε θυμάμαι  ο νυν αντιδήμαρχος να ενημερώνει με κάτι φυλλάδια και μετά με την  εφημεριδούλα του Ελλησπόντου . Όμως έλειπε το βήμα που θα μπορούσε να μας ενημερώσει κάποιος σε μαζικό επίπεδο. Χρόνια ακούμε για την <<Συνθήκη Ραμσάρ>>  που περιβάλει το χωριό χωρίς να ξέρουμε τα όρια της και τι ορίζει , χρόνια ακούμε για το μολυσμένο(;)  νερό που πίνουμε και για τόσα άλλα θέματα  χωρίς να ξέρουμε πραγματικά τί συμβαίνει . Τυχαίνει  να μην συχνάζω σε καφενεία και πάνω απ'όλα να μην δίνω καμία βάση στις ''κουβέντες του καφενείου '', όμως καλώς ή κακώς μέχρι τώρα απ' αυτές ξέρουμε ότι ξέρουμε. Γι' αυτό εδώ και πολύ καιρό αναζητούσα κάτι άλλο.  Εδώ και δύο χρόνια στον πολιτιστικό σύλλογο ήμουν υπέρμαχος των ανοιχτών συνεδριάσεων με πρόσκληση προς όλους  . Συζητούσα με όλους όσους θα μπορούσαν να βοηθήσουν , να φτιάξουμε κάτι οργανωμένο στο διαδίκτυο, αλλά φευ, ΔονΚιχωτισμός .
    Οι καιροί πλέον δεν μας επιτρέπουν να ιδιωτεύουμε. Η πρώτη οργανωμένη απόπειρα έγινε από τον φαρμακοτρίφτη ( αφού θέλει να μιλάμε με τα ussername) Μάρκο και  κάποιους άλλους , που  με την κίνηση πολιτών που δημιούργησαν  πραγματοποίησαν  κάποιες δράσεις . Η συμμετοχή μου σ' αυτό ήταν  μια απλή αρθρογραφία στο μπλοκ της ''κίνησης  kinisimadition.blogspot.com , το  χωρίς γεωγραφικό προσδιορισμό όνομα του οποίου μου έδωσε την ιδέα για το maditianos/blog . Στην αρχή το διαφήμιζα στόμα με στόμα και μέσα από την σελίδα μου στο facebook με μικρή διείσδυση στο Μαδυτιανό κοινό.
 Μετά από κρασοκατανύξεις και πολλών ωρών αμπελοφιλοσοφία , πρότεινε ο κοσμοπολίτης αντιπρόσωπος μας στην Μύκονο Ρίζος Χρίστος , να μεταφέρω τον maditianos από το blog/spot και στην πλατφόρμα του facebook.
  Ευελπιστούμε να πολλαπλασιαστούν τα μέλη  της ομάδας και μέσα απ' αυτήν να αναπτύξουμε ιδέες , προβληματισμούς και ίσως λύσεις για την καθημερινότητά μας .
συνέχεια »

Χαρείτε τη βόλτα. Δεν υπάρχει εισιτήριο επιστροφής!

Χαρείτε τη βόλτα. Δεν υπάρχει εισιτήριο επιστροφής!

(Σύμφωνα με τις απόψεις για τη ζωή και τα γηρατειά του George Carlin(1937-2008),Αμερικανού stand up κωμικού, βραβευμένου συγγραφέα και κριτικού).

Έχετε αντιληφθεί ότι η μόνη περίοδος της ζωής μας που μας αρέσει να μεγαλώνουμε είναι όταν είμαστε παιδιά; Εάν είσαι κάτω των 10 ετών, είσαι τόσο ενθουσιασμένος που μεγαλώνεις που σκέφτεσαι τμηματικά..

«Πόσων ετών είσαι;», «Είμαι τέσσερα και μισό!» Ποτέ δεν είσαι τριάντα έξι και μισό. Είσαι τέσσερα και μισό, και περπατάς στα πέντε! Αυτό είναι το κλειδί.

Μπαίνεις στην εφηβεία, και τώρα κανείς δεν μπορεί να σε συγκρατήσει. Πηδάς στον επόμενο αριθμό, ή ακόμη και μερικούς αριθμούς μπροστά.

«Πόσων ετών είσαι;» «Θα γίνω 16!» Μπορεί να είσαι 13, αλλά έ, θα γίνεις 16! Και τότε έρχεται η καλύτερη μέρα της ζωής σου! Γίνεσαι 21. Ακόμα και οι λέξεις ακούγονται σαν ιεροτελεστία.ΓΙΝΕΣΑΙ 21.. ΝΑΙΙΙΙΙΙΙ !!!

Αλλά τότε περνάς στα 30. Ωωωω, τί έγινε εδώ; Ακούγεσαι σαν χαλασμένο γάλα! Αυτός ΠΕΡΑΣΕ, έπρεπε να τον πετάξουμε. Δεν έχει πλάκα πια, είσαι απλά ένας ξινισμένος λουκουμάς. Τι πάει στραβά; Τί άλλαξε;

ΓΙΝΕΣΑΙ 21, ΠΕΡΝΑΣ στα 30, και τότεΠΕΡΠΑΤΑΣ στα 40. Ουάου! Πάτα φρένο, όλα σου ξεγλυστρούν. Πριν να το καταλάβεις, ΦΘΑΝΕΙΣ τα 50 και τα όνειρά σου χάνονται...

Αλλά για περίμενε!!! ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙΣ ΩΣ τα 60. Δεν πίστευες ότι θα τα έφθανες!

Οπότε ΓΙΝΕΣΑΙ 21, ΠΕΡΝΑΣ στα 30,ΠΕΡΠΑΤΑΣ στα 40, ΦΘΑΝΕΙΣ τα 50 και ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙΣ ΩΣ τα 60.

Έχεις αναπτύξει τόσο μεγάλη ταχύτητα που ΧΤΥΠΑΣ τα 70! Μετά απ'αυτό, η κατάσταση είναι μέρα με τη μέρα. ΧΤΥΠΑΣ την Τετάρτη!

Μπαίνεις ! στα 80 και κάθε μέρα είναι ένας πλήρης κύκλος. ΧΤΥΠΑΣ το γεύμα.ΠΕΡΝΑΣ στις 4:30. ΦΘΑΝΕΙΣ την ώρα του ύπνου. Και δεν τελειώνει εκεί. Στα 90 σου, αρχίζεις να οπισθοδρομείς. «Ήμουν ΜΟΛΙΣ 92».

Και τότε κάτι παράξενο συμβαίνει. Εάν καταφέρεις να ξεπεράσεις τα 100, ξαναγίνεσαι μικρό παιδί. «Είμαι 100 και μισό!».

Μακάρι να φθάσετε όλοι στα υγιή 100 και μισό !!!!!!!!!!

ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΤΕ ΝΕΟΙ

1. Πετάξτε τους ασήμαντους αριθμούς. Αυτό συμπεριλαμβάνει την ηλικία, το βάρος και το ύψος. Αφήστε τους γιατρούς να νοιάζονται γι'αυτά. Γι'αυτό τους πληρώνετε άλλωστε.

2. Κρατήστε μόνον τους ευχάριστους φίλους. Οι γκρινιάρηδες σας ρίχνουν.

3. Να μαθαίνετε συνεχώς! Μάθετε περισσότερα για τους υπολογιστές, τις τέχνες, την κηπουρική, ο,τιδήποτε, ακόμη και για το ραδιόφωνο. Να μην αφήνετε ποτέ τον εγκέφαλο ανενεργό. «Ένα ανενεργό μυαλό είναι το εργαστήρι του Διαβόλου». Και το επίθετο το διαβόλου είναι Αλτζχάιμερ.

4. Απολαύστε τα απλά πράγματα.

5. Γελάτε συχνά, διαρκώς και δυνατά. Γελάστε μέχρι να σας κοπεί η ανάσα.

6.Τα δάκρυα τυχαίνουν... Υπομείνετε, πενθήστε, και προχωρήστε παραπέρα. Το μόνο άτομο, που μένει μαζί μας για ολόκληρη τη ζωή μας είναι ο εαυτός μας. Να είστε ΖΩΝΤΑΝΤΟΙ ενόσω είστε εν ζωή.

7.Περιβάλλετε τον εαυτό σας με ό,τι αγαπάτε, είτε είναι η οικογένεια, τα κατοικίδια, η μουσική, τα φυτά, τα ενδιαφέροντά σας, ο,τιδήποτε. Το σπίτι σας είναι το καταφύγιό σας.

8.Να τιμάτε την υγεία σας: Εάν είναι καλή, διατηρήστε την. Εάν είναι ασταθής, βελτιώστε την. Εάν είναι πέραν της βελτιώσεως, ζητήστε βοήθεια.

9.Μην κάνετε βόλτες στην ενοχή. Κάντε μια βόλτα στα μαγαζιά, ακόμη και στον διπλανό νομό ή σε μια ξένη χώρα αλλά ΜΗΝ πηγαίνετε εκεί που βρίσκεται η ενοχή.

10.Πείτε στους ανθρώπους που αγαπάτε ότι τους αγαπάτε, σε κάθε ευκαιρία.


ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ:

Η ζωή δεν μετριέται από τον αριθμό των αναπνοών που παίρνουμε, αλλά από τις στιγμές που μας κόβουν την ανάσα

Το ταξείδι της ζωής δεν είναι για να φθάσουμε στον τάφο με ασφάλεια σ'ένα καλοδιατηρημένο σώμα, αλλά κυρίως για να ξεγλιστράμε προς όλες τις πλευρές, πλήρως εξαντλημένοι, φωνάζοντας «...ρε γαμώτο....τί βόλτα!».

συνέχεια »

Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2012

Γλώσσα μου μυριολάλητη ...

    Το παράδοξο και οξύμωρο που ζει η Ελληνική κοινωνία σήμερα , δεν είναι τόσο το δημιουργηθέν αδιέξοδο της οικονομίας , αλλά το ότι ζητάμε και προτρέπουμε τους Έλληνες να γράψουνε με Ελληνικά γράμματα. Οποία Ύβρης το να  αποτυπώνουμε  τις σκέψεις μας με αυτούς τους χυδαίους χαρακτήρες , που ούτε να τους ονομάσω δεν μπορώ. Είμαστε κληρονόμοι μιας από τις πιο πλούσιες γραπτές γλώσσες του κόσμου.  Η γλώσσα με την οποία μιλάμε και συνεννοούμαστε , έχει δουλευτεί μέσα στις χιλιετίες της ύπαρξής της  και έχει τελειοποιήσει την περιγραφική της ικανότητα . Την έχουνε δουλέψει μάστορες ,   που μπροστά τους υποκλίνεται η ανθρωπότητα , Όμηρος , Ησίοδος  ,Αριστοφάνης , Πλάτωνας , Μένανδρος , Πλήθων ο Γεμιστός , Κοραής , Καβάφης, Καζαντζάκης Σεφέρης , Ελύτης . Έχουνε εκφράσει τις επιστημονικές ανακαλύψεις τους μ' αυτήν  γίγαντες της παγκόσμιας διανόησης , Ηράκλειτος , Πυθαγόρας , Δημόκριτος , Αριστοτέλης , Παπανικολάου, Καραθεοδωρή. Έχει δανείσει χιλιάδες όρους σε όλες τις επιστήμες που έχει αναπτύξει ο άνθρωπος  και διδάσκεται σε όλα τα μεγάλα πανεπιστήμια  του κόσμου.
    Και ερχόμαστε εμείς , οι κληρονόμοι και οι κοινωνοί μιας τέτοιας παγκόσμιας κληρονομιάς ,  να την γράψουμε όσο πιο χυδαία γίνεται , να την φτωχύνουμε και να την διασύρουμε. Εμείς που έπρεπε να είμαστε οι θεματοφύλακες της και να την έχουμε ως ακριβό θησαυρό . Εμείς που έπρεπε να είμαστε οι φύλακες κέρβεροι σε οποιονδήποτε προσπαθήσει να την παραποιήσει .
      Το παράξενο σ' αυτήν την ιστορία είναι ότι όσο πλησιάζουμε σε ηλικίες κάτω των 25 , τόσο περισσότερο χρησιμοποιούνται  οι αστείοι χαρακτήρες βιασμού του γραπτού λόγου. Αυτοί που υποτίθεται έχουν πρόσφατη την συμμετοχή τους στην εγκύκλιο παιδεία ή στην ανώτατη εκπαίδευση , έπρεπε να χρησιμοποιούν τον γραπτό λόγο καλύτερα από όλους μας. Προφανώς όμως χρόνια τώρα , οι πριμαντόνες της Εθνικής(;) παιδείας (σνομπ Αννούλα σήμερα , giorgo παλιότερα) μας εμπότιζαν αργά αλλά σταθερά με το φαρμάκι της αδιαφορίας προς κάθε τι δικό μας. Για δικούς τους (ορατούς σήμερα ) σκοπούς.
     Με έχει κουράσει αφόρητα αυτός ο  καθεστωτικός διεθνισμός που μας διαχωρίζει από την ιστορία και τις ρίζες μας . Μην ψάχνουμε αιτίες για το ποιος φταίει κι ας ξεκινήσουμε μόνοι μας  τον αγώνα επανασύνδεσης με τα πατρώα . Μην δέχεστε σχόλια και κείμενα στον ''τοίχο σας'' γραμμένα με την χυδαία ανακάλυψη  των @#$%  , και προτρέψτε τους φίλου σας  να γράφουν Ελληνικά με μικρούς χαρακτήρες. Εγώ με του φίλους μου το κατάφερα. Ας ξεκινήσουμε  να αλλάζουμε  την καθημερινότητα μας απ' αυτό. Αν καταφέρουμε να το αλλάξουμε  , που ξέρετε , ίσως μας έρθει η όρεξη για μεγαλύτερα πράγματα ... Θα έχουμε όπλα την Ελληνική , τον γραπτό λόγο και μέσο τα κοινωνικά δίκτυα. Νομίζετε είναι λίγο;  ας δοκιμάσουμε ...

 
   Υ.Γ. Τρόπον τινά νιώθω μια ικανοποίηση που ο σύγχρονος εφιάλτης giorgo δεν είχε μητρική γλώσσα την Ελληνική
συνέχεια »

Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2012

ΠΟΙΟΣ ΠΟΥΣΤΗΣ ΦΤΑΙΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΧΑΛΙ ΜΑΣ???

   Μεγάλο βήμα πάω να κάνω και βουτιά στα βαθιά επιχειρώ,αυτό το κρύο βράδυ του Φλεβάρη,μετά από μακρά ουζοκρασοκατάνυξη,ταιριαχτή στην εποχή και στην κατάσταση.Πέντε φωνές ήχουν στ' αυτιά μου(μαζί με την δική μου),πέντε τουλάχιστον διαφορετικές απόψεις(γιατί πολλές φορές δευτερολογούσαμε)οι οποίες έμειναν στη σκέψη μου ως ''πλίνθοι και κέραμοι,ατάκτως ερριμμένοι''.
    Αλλά για να πούμε την αλήθεια,το κεφάλι του καθενός μας δεν είναι έτσι λίγο-πολύ?Βρήκε κανείς απάντηση στο τι φταίει και φτάσαμε εδω?Ο καθένας από εμάς κάνει υποθέσεις,υποβοηθούμενος από την Γκαιμπελική προπαγάνδα των δελτίων των 8.Όποια απορία μας μένει από τα βραδυνά δελτία,μας την εξηγούν τα πρωινά τυπάκια,καλύπτοντας έτσι όποια διάθεση κριτικής και ψαξίματος.
   Άλλωστε πόσο εύκολο είναι για τον καθένα μας να καταλάβει τι σημαίνουν τα σπρέντ,το PSI,το Δ.Ν.Τ. κ.λ.π.Ακόμη κι αν καταλάβουμε με την βοήθεια του κυρίου Κάψη(αλήθεια πόσο αντιπαθητικό είναι αυτό το παληκάρι?)τι σημαίνουν οι παραπάνω όροι,το πιθανότερο είναι να φτάσουμε σε μια ''ημιμάθεια χειροτέρα της αμαθείας''.Αν θυμάμαι καλά,η τελευταία φορά που σύσσωμο το έθνος κολυμπούσε στην ημιμάθεια,ήταν γύρω στο 1999,στο έπος του χρηματιστηρίου-πυραμίδα,με τα γνωστά καταστροφικά αποτελέσματα,για τις τσέπες όλων.
    Τις πταίει?λοιπόν.Πόλλοι και διάφοροι,κατά τη γνώμη μου πάντα,άλλος περισσότερο κι άλλος λιγότερο.Οι παγκόσμιοι τοκογλύφοι συνεπικουρούμενοι από τους οίκους αξιολόγησης και  τα λοιπά γρανάζια του συστήματος έχουν σαφώς ένα μεγάλο κομμάτι ευθύνης.Όμως αυτή είναι η δουλειά τους.Να εξαθλιώνουν λαούς,να υποτάσσουν συνειδήσεις,να εκμηδενίζουν αξιοπρέπειες.Όταν βρουν έδαφος πατάνε ''βαριά''με την μπότα τους σαν να σβήνουν αποτσίγαρο.No mercy.Aυτός είναι ο καπιταλισμός.(μην τρομάζετε δεν υπάρχει περίπτωση ν'ακολουθήσει το εγχειρίδιο του καλού κομμουνιστή!!)
    Για να διαβούν οι Μήδοι τις Θερμοπύλες,όπως καλά μας δίδαξε η Ιστορία,είναι απαραίτητος ο Εφιάλτης.Αν θα 'ναι καμπούρης,άσχημος και μειονεκτικός(όπως ο πραγματικός) ή θα φοράει ωραίο κουστουμάκι και τα λόγια του θ' ακούγονται ευχάριστα στ' αυτιά μας εξαρτάται απο εμάς,τους ακροατές.
Όσο κι αν η κρίση είναι γενική,πανευρωπαική ή παγκόσμια,όσο κι αν το πρόβλημα είναι συστημικό(ρε καινούριες λέξεις που μας μαθαίνει ο Μπένυ),έχει μεγάλη σημασία το πόσο οχυρωμένος είσαι.Ως κράτος ως κοινωνία,αλλά και ως μονάδα.Εμείς αναμφισβήτητα ζήσαμε τον απόλυτο αιφνιδιασμό.
   ''Αεράτοι,κλαδικάτοι,πρασινάτοι,μουσάτοι και ζιβαγκάτοι διαβήκαμε το '80 βολεύοντας και τον 3ο εξάδερφο,σε μια απλή καθημερινή ΔΕΚΟ,για να μπορέσει να εξαργυρώσει την υπακοή του.Για να νιώσει ότι αυτή τη φορά είναι με τους δυνατούς.Το ''βαθύ κράτος''του ΠΑΣΟΚ φόρτωσε την κρατική μηχανή με υπεράριθμους και πολλές φορές υψηλά αμοιβόμενους υπαλλήλους,με αποτέλεσμα να γίνει βαρύ και  δυσκίνητο.Τα παιδιά του Πολυτεχνείου που ήρθαν στα πράγματα,αξιοποίησαν τις γνώσεις τους στον τομέα των μαθηματικών(όσο κι αν προσθέτεις βουλευτικές αποζημιώσεις τα νούμερα δεν βγαίνουν),οικονομικών(3 επιτροπές=3μισθοί),αρχιτεκτονικών-επενδυτικών(αγοράζουμε τσάμπα σε απαξιωμένες περιοχές)κ.λ.π.επιστημών.Με τα παληκάρια χορτάσαμε επιστημοσύνη.Τα τρώγανε επιστημονικά.Με ωραία λόγια,μοντέρνα ρούχα καθημερινά κι ένα λαό σκασμένο απ'τα δεινά προχουντικών,χουντικών και μεταπολιτευτικών εποχών ''κοινωνικού Μακρονησιακού τουρισμου''δεν ήταν και τόσο δύσκολα τα πράγματα.
     Όπως επίσης δεν ήταν εύκολα τα πράγματα στον ψηλό γκαντέμη ή στον ράθυμο χοντρούλη,που μπήκανε σφήνα(και πόνεσε!!!)στην πράσινη λαίλαπα.Ακολούθησαν τον ίδιο δρόμο(αν όχι χειρότερο)με διόλου ευκαταφρόνητη συμβολή στο χάλι που ζούμε.
     Οι κόκκινοι αγωνιστές από την άλλη αυτοικανοποιούνταν(με την διπλή σημασία της λέξης)ανεβάζοντας 1% το ποσοστό τους κι όταν τους φαινόταν ιδιαιτέρως υψηλό,τραβούσαν και μια διάσπαση,ψάχνοντας τις νέες ιδεολογικές ''πλατφόρμες''(ούτε έμποροι τρακτέρ τόσες πλατφόρμες!!!).
    Έτσι λοιπόν χωρίς ιδιαίτερη αντίσταση τα γαλαζοπράσινα παληκάρια έτρωγαν κι έπιναν,ενω τα κόκκινα διεσπώντο.Ο λαουτζίκος κοιμότανε τον ύπνο του δικαίου,τσιμπώντας κι αυτός με τη σειρά του λιγότερο ή περισσότερο,ανάλογα τις δυνατότητες και τις ανάγκες.Ατιμωρησία στα ψηλά κλιμάκια,φωτεινό παράδειγμα για όλους.Αφορολόγητα τα εισοδήματα,αφορολόγητα και τα λόγια.Γίναμε η χώρα των δηλώσεων κι όχι των πράξεων.Ασθενής η μνήμη,ευημερούσα η κοιλιά.
   Ξεχνούσαμε ακόμη και να τιμωρήσουμε,όταν και όπως μπορούσαμε.Μπαίναμε πάντα στη λογική του ''μη χείρον βέλτιστον''με τα γνωστά οδυνηρά αποτελέσματα.Ο τελευταίος μας ήγετης,ο ερασιτέχνης ποδηλάτης με το σαρδόνιο χαμόγελο και το ημιηλίθιο βλέμμα,ήταν απλά ένας Παλαιολόγος στο Βυζάντιο που επί εκατονταετίες κατέρρεε.Και δεν είχε καν την ανδρεία του Παλαιολόγου,να πέσει μαχόμενος.
    Μερίδιο ευθύνης υπάρχει αναμφισβήτητα σε όλους.Μικρότερο ή μεγαλύτερο.Γιατί δεν γεμίσαμε το Σύνταγμα όταν ο Κοσκωτάς,το Βατοπαίδι,οι μίζες και ό,τι άλλο πέρασε από την νεότερη Ιστορία του τόπου,παίζανε με την αξιοπρέπειά μας?Γιατί δεν τους τιμωρήσαμε με την ψήφο μας?Μπορούμε να βρούμε,χωρίς ιδιαίτερο κόπο,δεκάδες δικαιολογίες.Εξάλλου οι δικαιολογίες είναι εθνικό μας σπορ.Όπως επίσηςεθνική μας έλλειψη,η αυτοκριτική.Αγαπημένη μας συνήθεια το να φταίει κάποιος άλλος.Καιρός λοιπόν ο καθένας από μας να κοιταχτεί στον καθρέφτη του για 5 λεπτά και ν'απευθύνει στον εαυτό του την αρχέγονη ερώτηση:ΠΟΣΟ ΜΑΛΑΚΑΣ ΗΣΟΥΝ???
    Αμέσως μετά οφείλει να ρίξει άφθονο κρύο νερό στη μούρη του και να θυμηθεί για άλλη μια φορά πως επιτρέπεται να πέσεις,σκληρά και βάρβαρα ίσως,επιβάλλεται όμως να σηκωθείς.ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΗΣΕΙΣ!!!
    *Καλωσορίζω την σελίδα μας στο f/b.Μας κάνει ''πιτσιρικότερους'' και δεκτικότερους στην ανταλλαγή απόψεων.Γνώμη δική μου το πλάτεμα της σελίδας,ανεξάρτητα από τον τόπο καταγωγής των μελών,έγινε θέμα δημιουργικής διαφωνίας με τον ιδρυτή της σελίδας.Εκθέτoντας την άποψή σας στην σελίδα της ομάδας θα μας βοηθήσετε να καταλήξουμε στην σωστότερη απόφαση σχετικά με την γραμμή που θα ακολουθηθεί.


συνέχεια »

Για τη Μάδυτο ρε γαμώτο ....


    Θα ήθελα να καλωσορίσω το νέο μέλος της διαδικτυακής μας οικογένειας που μεγαλώνει βδομάδα  με τη βδομάδα. Αυτή τη φορά δεν είναι κάποιος καινούργιος συντάκτης, αλλά η ιντερνετική επέκταση του μπλοκ στο Facebook , με την δημιουργηθείσα ομάδα ''Maditianos'' . Η ομάδα του Maditianos δημιουργήθηκε για πιο άμεση επικοινωνία και για μεγαλύτερη διείσδυση στο κοινό, γιατί κακά τα ψέματα όσο ηλεκτρονικός κι αν είναι ο όρος ''φίλος'', εμπεριέχει ψυχολογικούς φραγμούς που δεν αφήνει τις παρέες να ξεχειλώσουν με πολλά μέλη . Υπό την σκέπη του ονόματος του Maditianos φιλοδοξούμε να μπούνε όλοι όσοι έχουν σχέση με το ''αντικείμενο''. Από το ύψωμα της Νεολαίας μέχρι της παλιές εργατικές κατοικίες και από το γήπεδο μέχρι την μάντρα του Τσίφτη. Όλοι όσοι διαμένουν μόνιμα μέσα σ' αυτές τις ''συντεταγμένες'' , τα πολ(ι)τάκια , οι απανταχού Μαδυτιανοί και όλοι όσοι έχουμε φιλοξενήσει και ο τόπος τους έκανε να νιώσουν σαν το σπίτι τους . Διαδώστε την ιδέα για να γίνουμε μια μεγάλη παρέα, να γνωριστούμε , να μετρηθούμε , να οργανωθούμε ,να ανακοινώσουμε ,να πούμε αυτό που μας καίει , να διαδώσουμε τις ομορφιές ή τις ασχήμιες του τόπου μας, τα καλώς ή κακώς κείμενα ή την  ρουτίνα  μας.
   Τα μέσα σήμερα μας δίνουν τη δυνατότητα να επικοινωνούμε άμεσα και να οργανωνόμαστε . Έχουμε περάσει από την εποχή του τηλεφωνικού κέντρου  του πκαμσούδ, του τελάλη  Γκιμ (χωριανοί μοσχάριααα...), και τα μεγάφωνα της κοινότητας που ήταν πάνω στο πλατάνι , στην αμεσότητα του facbook μέσω του οποίου μια φράση ή μια άποψη γίνεται γνωστή σε δευτερόλεπτα πραγματικού χρόνου . Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε λοιπόν αυτά τα μέσα για να συσφίξουμε σχέσεις , να καταθέσουμε απόψεις και ιδέες για δράσεις . Δράσεις γιατί το χωριό περνάει δύσκολα. Δυσκολία για την οποία, μην έχοντας ολοκληρωμένη άποψη-γνώση από κάποιο πόνημα για την ιστορία της Νέας Μαδύτου, δεν μπορώ να την συγκρίνω με άλλες εποχές. Δυσκολία όμως που είναι ορατή δια γυμνού οφθαλμού και δεν έχει σχέση με αυτό που βιώνει όλη η χώρα , γιατί σε εθνικό επίπεδο μας μιλάνε για πραγματική ή πλασματική 20% ανεργία ενώ στην Ν. Μάδυτο η ανεργία αγγίζει σχεδόν το απόλυτο  . Να έχουμε στο νου μας ότι δεν θα βοηθήσει κανένας μάγος που θα επανεκκινήσει το χωριό , γι' αυτό μαζί. Μαζί επίσης , γιατί τα συνεχή  , με μαθηματική ακρίβεια στοχευμένα και εκτελεσμένα καθεστωτικά εγκλήματα , Καποδίστριας και Καλλικράτης , μας άφησαν ξεβράκωτους όπως και κάθε κοινότητα . Ο ''εγκληματίας '' Καλλικράτης εμπνεύσθηκε και εκτελέσθηκε για ένα και μόνο λόγο : την αποδυνάμωση και εξασθένηση του μονοκύτταρου οργανισμού που κρατάει τον Ελληνισμό ενωμένο στην υπερχιλιετή ιστορία του , την κοινότητα . Γιαυτό μαζί.
  Έχει περάσει ανεπιστρεπτί θέλω να πιστεύω,  ο καιρός που τα παιδιά δεν τελειώναμε καλά καλά το λύκειο και μπαίναμε στην οικοδομή.  Τώρα στην νέα γενιά κάτω των 30 έχουμε πολλούς απόφοιτους ανώτερης και ανώτατης εκπαίδευσης καθώς και πολλούς φοιτητές , οι  οποίοι φιλοδοξούν να μπούνε στα  ''πράγματα''. Από όλους αυτούς περιμένουμε να καταθέσουν  την άποψη τους. Μην φοβάστε την ''έκθεση'' και κοπιάστε.
   Δημοσιεύστε ότι έχει σχέση με Μάδυτο , παλιές και καινούργιες ιστορίες και φωτογραφίες , νέα , ποιος παντρεύεται, ανακοινώσεις , τι συμβαίνει στο χωριό , τι θα συμβεί , τα νέα των συλλόγων και της κοινότητας και ότι περιβάλει τον θαυμαστό πλανήτη της Νέας Μαδύτου.
   Αυτά τα ολίγα για την ώρα και όταν μεγαλώσει η παρέα και γίνουμε πολλοί , σας ετοιμάζω κι άλλο...
συνέχεια »