Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2012

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ???ΝΑΙ....ΙΣΩΣ....ΟΧΙ ΤΩΡΑ....

   Το ξανάγραψα σε προηγούμενο κείμενο,μπορεί να φάνηκε κάπως τραβηγμένο,αλλά επιμένω.Τις επαναστάσεις τις φτιάχνουν κουρελήδες.Τις φτιάχνουν οι ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΟΙ πραγματικά,κι όχι οι αγανακτισμένοι,οι ψιλοαγανακτισμένοι,οι κάπως απογοητευμένοι,οι ελαφρώς ανησυχούντες,οι ''εντάξει να δούμε''και άλλες συμπαθείς μικροαστικές ομάδες.
   Το είδαμε και χθές,τουλάχιστον στην συμπρωτεύουσα,όπου τα πράγματα ήταν τουλάχιστον υποτονικά.Το μόνο ζωντανό κομάτι στον,αναμενόμενα ετερόκλητο όχλο,τολμώ να πω,πως ήταν τα παλικάρια που ακολούθως,όπως άκουσα σε κάποιο ραδιόφωνο,αναποδογύρισαν ένα πυροσβεστικό.Οι γνωστοί-άγνωστοι,οι καταστροφείς κάθε λαικής συγκέντρωσης διαμαρτυρίας,οι απόγονοι του Σατανά,οι λεπροί της Σπιναλόγκας και δεν ξέρω τι άλλο μπορούμε να τους προσάψουμε.Αυτοί,και τα μέλη της ΑΘ 10(οι φανατικοί του Ηρακλή,με την αδικία στο πετσί τους χρόνια),με κάνανε να νιώσω,ότι για κάτι διαμαρτύρομαι και δεν ήρθα για γκομενίτσες και πασατέμπο.
   Στην Αθήνα το πράγμα χόντρυνε,καήκανε κτίρια και έγινε η γνωστή,πλέον,διαφήμισή μας στο εξωτερικό.Ο κάθε Αμερικανοευρωπαίος τώρα πια πρέπει να σκέφτεται,ότι εκτός από να τεμπελιάζουμε στον ήλιο,που και που δερνόμαστε και καιγόμαστε.
   Έχω ακούσει πως μέσα στους γνωστούς-άγνωστους έχουν παρεισφρήσει ασφαλίτες,εξυπηρετώντας άλλους σκοπούς.Αυτό δεν αλλάζει και πολύ τα πράγματα-οι ασφαλίτες ανέκαθεν χώνονται παντού.Το θέμα είναι ότι το να βγουν στο δρόμο 100 ή 200 χιλιάδες(που δεν βγαίνουν πια)συγκινεί ελάχιστα,αυτούς που πρέπει να συγκινήθούν.Στα άρρωστα μυαλά τους γίνονται αφαιρέσεις του τύπου:η Αθήνα έχει 5 εκατομμύρια,στο δρόμο έχουμε 200χιλιάδες,άρα οι 4.800.000 είναι ο.κ.Αν όμως κάει το σύμπαν,κάτι μπορεί να ξεκινήσει.Αν ήμουν 20χρόνια νεότερος,ίσως να βρισκόμουν ανάμεσά τους,κι ας διαφωνούν πιθανώς πολλοί με την άποψή μου.Είναι η μόνη κοινωνική ομάδα που πλησιάζει,σε μεγάλο βαθμό,αυτό που στην εισαγωγή μου έγραψα,ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΟΙ.Αυτοί,οι ρακοσυλέκτες,και οι μετέχοντες στα συσίτια.
   Όλοι οι υπόλοιποι έχουμε κάτι να χάσουμε(άλλος λιγότερο κι άλλος περισσότερο)κι αυτό μας κάνει δειλούς και φοβισμένους.Ή τουλάχιστον όχι αποφασισμένους.Το 'λεγε ένας πιτσιρικάς δίπλα μου και είχε τόσο δίκιο:''αυτός που τ' άρπαξε δεν βγαίνει στους δρόμους''ή τουλάχιστον δεν εξεγείρεται,θα συμπληρώσω εγώ.Και μην αναρωτηθήτε πόσοι είναι αυτοί που τ' άρπαξαν,ωστέ να συντελούν στην μικρή ποσότητα και τον παλμό των συγκαντρώσεων τέτοιου τύπου.Είναι πολλοί,πάρα πολλοί αυτοί που τ' άρπαξαν με την στενή και την ευρύτερη έννοια του όρου.
   Το ΠΑΣΟΚ,όπως σοφά υποστηρίζει ο ιδρυτής-συμπλογκιστής,κοινωνικοποίησε την απάτη,τη ρεμούλα και την αρπαχτή.Βούτα κι εσύ φτωχέ εφοριακέ,άπορε πολεοδόμε,άμοιρε υπάλληλε του ΚΤΕΟ.Φτιάξε κι εσύ την βίλα σου!!!Μπορείς!!!Κι αυτές οι συμπαθείς κοινωνικές ομάδες είναι μόνο σταγόνα στον ωκεανό.Αγρότες-διευθυντάδες πισινάτοι και σκαφάτοι με επιδοτήσεις φαγωμένες και χωνεμένες.Εργολάβοι ευνοημένοι του συστήματος,προμηθευτές νοσοκομείων χορτασμένοι ως τη μύτη κι άλλες δεκάδες ομάδες ανθρώπων που έφαγαν με χρυσά,αργυρά ή χάλκινα(οι αδικημένοι)κουτάλια.Το 'πε κι ο χοντρο-Πάγκαλος:μαζί τα φάγαμε!!!Κι ας μας εξοργίζει,γιατί δεν μπορέσαμε να φάμε όσο αυτός.Οι δικοί του ξέρουν.
    Όχι πως οι άλλοι ήταν άγιοι.Κάθε άλλο.Απλά τότε τ' αρπάζανε οι λίγοι,οι πολύ κοντινοί.Γι αυτό σας ονoμάσανε ολιγαρχικό κόμα.Δεν μπορέσατε να το απλώσετε,να το κοινωνικοποιήσετε,όπως οι άλλοι.
    Όλοι αυτοί οι πρώην ευνοούμενοι,γαλαζοπράσινοι αστέρες δεν εξεγείρονται.Πάει και τελείωσε.
Οι συνταξιούχοι επίσης,δεν εξεγείρονται.Μ' αυτά που γίνονται γύρω,πάλι καλά είμαι,σκέφτεται ο καθένας.Οι μισθωτοί του δημοσίου με πετσοκομένους τους μισθούς,δίκαια ή άδικα-στις περισσότερες περιπτώσεις-δεν είναι μακρυά απ'αυτό που γλαφυρά ο Καρυωτάκης,πριν από χρόνια, περιέγραφε στα ποίηματά του.Βαριεστημένοι και ανόρεχτοι.Που καιρός για επαναστάσεις τώρα?Δύσκολοι καιροί ήρθανε,πιθανώς δυσκολότεροι έρχονται,με το χιλιάρικο δεν ζεις,όμως ούτε και πεθαίνεις.(Σίγουρα πάντως δεν πληρώνεις το στεγαστικό!!!).
    Οι μικρομεσαίοι πάλι,έχοντας την μικρή ή την μεγάλη τους καβάντζα κι έναν συνταξιούχο ''διατηρητέο''πορεύονται τον δύσκολο δρόμο της επιβίωσης και όχι της εξαθλίωσης(ακόμη!!!)που θα οδηγούσε σε επαναστατικές συμπεριφορές.
    Τι μένει λοιπόν??? Τα παλικάρια που δέχονται τα πυρά όλων.Μην ξεχνάτε πως η δικτατορία κάπως ανάλογα παρουσίαζε τους εξεγερμένους του Πολυτεχνείου.Αναρχικούς,εξτρεμιστές,αντιεξουσιαστές και Εωσφοριστές.(ρε λες να ξέραν κάτι παραπάνω οι Χουντικοί???).Δίπλα σ'αυτούς μόνο οι πραγματικά εξαθλιωμένοι μπορούν,κάποια στιγμή,να προβούν σε πραγματικά επεναστατικές πράξεις.Όμως εξαθλιωμένος σημαίνει,δεν έχω να φάω και να κοιμηθώ,και όχι δεν μπορώ να βγάλω για ποτό τη γκόμενα!!!(το οποίο είναι επίσης αναγκαίο!!!).
    Όταν οι εξαθλιωμένοι,γίνουν 200 και 300 χιλιάδες στην Σαλονίκη και 1 ή 2 εκατομμύρια στην Αθήνα(έτσι όπως το πάνε μπορεί και να τα καταφέρουν!!),τότε μπορεί στ΄αλήθεια να γίνει κάτι που θα μοιάζει μ'επανάσταση.Κάτι που μπορεί δραμάτικα ν' αλλάξει τα πράγματα,όχι αναγκαία προς το καλύτερο.
   Εύκολο αδέρφια να μιλάμε για δράση και να την απαιτούμε από τους γύρω μας,όμως ομελέττα δεν γίνεται αν δεν σπάσεις τα αυγά.Και τα αυγά προς το παρόν τα σπάζουν(μαζί με τις βιτρίνες και τα νεύρα μας) τα παλικάρια.Με κουκούλες ή όχι.Το ''ήρξατο χείρων αδίκων''που κάνουν πράξη τα ατίθασα παιδιά με χαλάει το ίδιο με σας,όμως ξέρετε το γιατί???Γιατί κανείς μας δεν είναι έτοιμος να ρισκάρει και πιθανώς ν'αποχωριστεί αυτά τα λίγα(ή περισσότερα)που έχουν απομείνει.
 Υ.Γ.Που είναι το 1 εκατομμύριο κόσμος που μαζευότανε στις συγκεντρώσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ στα χρόνια του μεγάλου φαγοποτιού???
συνέχεια »

Θλίψη...

ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ

     Η πικρή γεύση που έμεινε από τα χθεσινά,  θα κάνει πολύ καιρό να φύγει , αν φύγει ποτέ !
 Χθες ήταν η χαριστική βολή σ' αυτή την κρατική οντότητα που λέγεται  Ελλάδα. Δεν είναι μόνο η χθεσινή απόφαση των δύο Εφιαλτών ( παλαιών συγκατοίκων ) και η επιβολή της σ' άλλους 200 μικρόνοες . Είναι και ο τρόπος που επιβλήθηκε σ' εμάς . Καιρό τώρα ακούγαμε  και διαβάζαμε για μονάδες επιβολής της τάξης και διαχείρισης πλήθους , άρτια εκπαιδευμένες , που μας είχαν στείλει οι πάτρωνες μας Ολλανδοί - Γερμανοί , αλλά  φανταζόμουν κάτι ποιο συντεταγμένο και όχι αυτά τα ανθρωπόμορφα ορκς .
     Δεν είναι τόσο η απόφαση που πήραν . Είναι ότι μας έχουν ακυρώσει ως πολίτες. Είναι ότι από σήμερα σου ανακοινώνουν με τον ποιο ξεκάθαρο τρόπο , ότι τέλος ρε φίλε τραβάμε διαφορετικό δρόμο . Κατά 'δω πάμε εμείς με τις περιουσίες μας (σας) , όπου στα κομμάτια θέλετε πάτε εσείς . Μόνοι , ανοργάνωτοι , χωρίς κοινωνική συνοχή , χωρίς ηγέτες και δύσπιστοι σε κάθε ηγέτη ,ανερμάτιστοι και βορά στις ορέξεις όποιου επιβουλεύεται τα εναπομείναντα  .
    Χθες το βράδυ έπεσαν οι τίτλοι τέλους αυτού του υπέροχου ταξιδιού που είχε ξεκινήσει με πάθος 190 χρόνια πριν . Απομείναμε  μόνοι μας χωρίς κανέναν να μας εμπνέει και να μας μαζεύει γύρω του. Μέχρι πριν δυο χρόνια είχαν την δύναμη και τον τρόπο να το κάνουν αυτοί οι δύο Εφιάλτες κλέβοντας το 80% των  ψήφων , τώρα ούτε αυτοί . Πολύ θα ήθελα να ήμουν ανάμεσα σ' αυτούς που πιστεύουν ότι : κάντε κουράγιο θα περάσει η ''κρίση'' και θα είμαστε κατά κάποιο τρόπο και  πάλι καλά . Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι οτί αυτών εστί η βασιλεία των ουρανών .
     Ο κόμπος ανεβαίνει στο λαιμό και πνίγει . Η καρδιά παγωμένη . Συναισθήματα που ανταγωνίζονται έντονες προσωπικές στιγμές . Τα διλήμματα μεγάλα . Τώρα τί; Καινούργια ζωή ξανά από την αρχή . Πού όμως και πώς;  Εδώ , το μέλλον σε ατομικό -προσωπικό επίπεδο μαύρο κι άραχλο . Δεν μας θέλουν  εδώ. Ξυπνάει ο εφιάλτης της Ελληνικής κοινωνίας του ΄60 , '' μην πας στη Γερμανία'' .
     Η πρώτη ''εύκολη'' σκέψη , η φυγή σε μια βόρεια   σκοτεινή  χώρα και η  καθημερινή πάλη για τον επιούσιο . Δεν με φοβίζει αυτό ,δε με φόβιζε ποτέ . Ίσα ίσα είναι το ζητούμενο . Η καθημερινή εργασία και η αξιοπρέπεια που αυτή σου εξασφαλίζει . Η δουλειά και η ζωή σε μια ξένη χώρα με όχι καλή  γνώση της γλώσσας  της , ίσως είναι καλό για αρχή . 'Όχι ενσωμάτωση , όχι ταύτιση , και μακριά από τα όποια προβλήματά της . Είναι καλό για όσο καιρό πάρει ως αποτοξίνωση από τον δικό μας βαρβαρισμό. Αυτό που ζούμε τα τελευταία πολλά χρόνια  ( ίσως και τα 190) , αρχίζει να ξεπερνάει τις δυνάμεις μου . Ίσως λόγω ιδιοσυγκρασίας και στραβής οπτικής να τα βλέπω εγώ έτσι .  Ίσως λιποτακτώ; Ίσως να ομολογώ κάτι που όλοι έχουμε στο μυαλό μας αλλά κανένας δεν το λέει .  Δεν ξέρω  Δεν ξέρω αν θα αντέξω την χαριστική βολή . Την χαριστική βολή που θα μου  δώσουν οι κομματικά πειθαρχημένοι ψηφοφόροι  ξαναβάζοντας τους Εφιάλτες και τους δορυφόρους τους στη βουλή .  Αισθάνομαι ανήμπορος και ανυπεράσπιστος απέναντι σ΄αυτό το ύπουλο χτύπημα .
    Πολλά χρόνια ψάχνω μία ''Εθνική σημαία'' που υπό την σκέπη της θα  μπορούσε   να μας οδηγήσει..Ένα ''όραμα'' που να μας κάνει να παλέψουμε για την πραγματοποίηση του . Έστω μία ρητορική  που θα προτάσσει το Εθνικό και στο όνομα αυτού να προσπαθήσουμε να πάμε μπροστά, να κομίσουμε πρόταση στη διεθνή σκηνή και όχι να είμαστε ουραγοί και εκτελεστές αποφάσεων άλλων .  Έναν αέρα που θα μας συνεπαίρνει και θα μας κάνει να βροντοφωνάζουμε παρόν στο διεθνές πολιτικό , οικονομικό και  κοινωνικοπολιτισμικό γίγνεσθαι .  Αντ'αυτού ο δηλητηριασμός  της κοινωνίας μας  . Το μεγαλύτερο μέρος αυτής λειτουργεί με την σκέψη : η δουλειά μου να πηγαίνει  καλά , εγώ θα λύσω το πρόβλημα ;
   Πολλές φορές όταν υπάρχει Εθνικός σκοπός , η ηγεσία  αναφωνεί το <<Μολών Λαβέ >> και η κοινωνία υποστηρίζει διακηρύσσοντας << Ή ταν ή επί τας>>.    Όταν πάλι σε έχει προδώσει η ηγεσία κατ' επανάληψη , λιποτακτείς  όπως κατά δεκάδες χιλιάδες  λιποτακτούσαν οι Ιρακινοί στρατιώτες  στον πρώτο πόλεμο του κόλπου .
   Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι διεργασίες έχουν αρχίσει  για όλους και για όλα...

   
συνέχεια »

Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2012

Το Μνημόνιο, ο φόβος και η δημοκρατία...


 


Του Σταύρου Λυγερού
Το 2010 έθεσαν στον ελληνικό λαό το δίλημμα «Μνημόνιο ή χρεοκοπία». Το 2011 του έθεσαν το «Μεσοπρόθεσμο ή δραχμή» και τώρα του θέτουν το «διάσωση ή χρεοκοπία». Πρόκειται για παραλλαγές του ίδιου εκβιαστικού διλήμματος, που επιδέχεται μία μόνο απάντηση. Είναι ο γνωστός μονόδρομος της....
κυβερνητικής -και όχι μόνο- ρητορικής.

Ορισμένοι εξ αυτών δεν περιορίζονται στα όρια της φθηνής - αντιαισθητικής προπαγάνδας που στηρίζεται στην άμετρη κινδυνολογία. Καταφεύγουν και στην ιδεολογική τρομοκρατία, χαρακτηρίζοντας «εθνική προδοσία» τη διαφορετική άποψη! Δεν ακυρώνουν μόνο την έννοια της πολιτικής, αλλά και την ίδια τη δημοκρατία. Αναμενόμενο. Η θεραπεία - σοκ στηρίζεται αποκλειστικά στην καλλιέργεια του φόβου και γι’ αυτό είναι από τη φύση της ασύμβατη με τη δημοκρατία. Υπενθυμίζουμε ότι πρωτοεφαρμόστηκε στη Χιλή με εργαλείο τα τανκς του Πινοσέτ. Στη σημερινή Ελλάδα δεν υπάρχει ο φόβος των τανκς. Καλλιεργείται συστηματικά, όμως, ο «μεταμοντέρνος» φόβος ότι το πιο μικρό «όχι» στην τρόικα θα οδηγήσει σε ολοκληρωτική καταστροφή. Είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος να παραλύουν και να κατακερματίζουν την κοινωνία.

Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι «χρεοκοπία ή διάσωση», αλλά εάν το νέο πακέτο (PSI, δανειακή σύμβαση και νέο Μνημόνιο) έχει τις προϋποθέσεις να αποτρέψει τη χρεοκοπία και να ανατάξει την οικονομία. Καθόλου τυχαίο ότι η επίσημη συζήτηση δεν εστιάσθηκε στο καθοριστικό για το μέλλον της Ελλάδας αυτό ερώτημα, αλλά σε επιμέρους πτυχές, όπως οι συντάξεις και ο κατώτατος μισθός. Καθόλου τυχαίο, επίσης, ότι οι σταυροφόροι του Μνημονίου προβάλλουν μονομερώς και με κραυγαλέα υπερβολή τις αρνητικές συνέπειες της παύσης πληρωμών, αλλά αποφεύγουν επιμελώς να πουν πού οδηγεί το νέο πακέτο.
Στο σημείο που έχει φθάσει η Ελλάδα όλοι οι δρόμοι είναι δύσβατοι. Μία ορθολογική συζήτηση θα έπρεπε να βάλει νηφάλια στο τραπέζι τα συν και τα πλην κάθε πολιτικής, ώστε να επιλέξουμε το μικρότερο κακό, την πολιτική που έχει συνδυαστικά το μεγαλύτερο οικονομικό αποτέλεσμα και το μικρότερο κοινωνικό κόστος. Το πολιτικό σύστημα δεν διεξάγει μία τέτοια συζήτηση για τον ίδιο λόγο που δεν επεξεργάσθηκε ένα ρεαλιστικό εθνικό σχέδιο για την ανάταξη της οικονομίας.

Η άποψή μας επιγραμματικά είναι πως με το νέο πακέτο θα συμβεί ό,τι με το πρώτο Μνημόνιο. Θα αγοράσουμε πανάκριβα χρόνο, αλλά δεν θα αποτρέψουμε τη χρεοκοπία. Αντιθέτως, θα τη βρούμε μπροστά με πολύ δυσμενέστερους όρους. Παρά τα αντικοινωνικά μέτρα, η οικονομία θα βυθισθεί βαθύτερα στον φαύλο κύκλο της ύφεσης, με αποτέλεσμα τον εκτροχιασμό του προγράμματος. Ο εκτροχιασμός θα προκαλέσει δυναμική ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας - κατάρρευσης, η οποία πιθανότατα θα πετάξει την Ελλάδα εκτός Ευρωζώνης. Η Ελλάδα, γεμάτη οικονομικά και κοινωνικά ερείπια, θα έχει στερηθεί τη δημόσια περιουσία και τα εργαλεία που είναι αναγκαία για την ανασυγκρότησή της. Με άλλα λόγια, θα καταστεί για πολλά χρόνια έρμαιο των δανειστών της. Κι αυτά, εάν δεν μεσολαβήσει κοινωνική έκρηξη.
συνέχεια »

ΟΜΟΛΟΓΗΣΤΕ ΤΟ!!!ΜΑΣ ΕΧΟΥΝΕ ΜΠΕΡΔΕΨΕΙ!!!

  Έτσι είναι μάγκες.Ομολογήστε το.Όχι απλά μας έχουν μπερδέψει,αλλά μας έχουν καταμπερδέψει.Από που ν' αρχίσεις,τι να σκεφτείς,πως να δράσεις?Για πoιό λόγο ν' αφήσεις τον καναπέ σου?Τι βγαίνει πληκτρολογώντας κουμπάκια?Τι έχω να κερδίσω και τι να χάσω?Καταστράφηκα ή υπάρχουν κι άλλοι σε χειρότερη κατάσταση?Ήρθε η ώρα να βγω στον δρόμο ή θα συντελέσω στο να χειροτερέψουν τα πράγματα?Μήπως διαλύσω και τον τουρισμό με την κακή εικόνα προς τα έξω,με τις διαδηλώσεις και την αναμενόμενη προβοκάτσια?Μήπως συντελέσω κι εγώ στον θάνατο του εμποράκου?
  Μερικά από τα ερωτήματα που βασανίζουν το ζαλισμένο μου κεφάλι,χωρίς να βρίσκω απάντηση.Ή τουλάχιστον,απάντηση που να συνεχίζω να την πιστεύω και μετά την δεύτερη ή την τρίτη ''ανάγνωση''.
ΜΠΕΡΔΕWAY!!!Εντελώς όμως.Και αν συμβαίνει όλο αυτό το μπέρδεμα στο δικό μου κεφάλι,που δόξα τον Θεό έχω μια κάποια μόρφωση,τι συμβαίνει στο κεφάλι της συνταξιούχου γιαγιάς στα Ζαγοροχώρια ή στου αλατοσοβαντισμένου ψαρά της Κάσου?
  Μας έχουνε ''λιώσει''τον εγκέφαλο.Αδυναμία σκέψης-αδυναμία δράσης.Αυτό το λίγο-λίγο είναι μεγάλη πονηριά.(λίγο-λίγο τρόπος του λέγειν).Δεν στα πήρανε όλα με τη μία.Δεν σ' αφήσανε άφραγκο αμέσως.Τρίμηνο-τρίμηνο.Τρόικα-Τρόικα.Τρέμη-Τρέμη.Το μαρτύριο της σταγόνας.Τη βγάζω-δεν τη βγάζω.Και μια ανάγκη,ένας καημός να τελειώσουν όλα.Γρήγορα.Να σταματήσουν να πέφτουν σταγόνες-κεραμύδες στα κεφάλια μας.
  Έλα που δεν τελειώνει τίποτα όμως.Μοιάζει μαρτύριο νοτιοαμερικάνικης χούντας.Από εκείνες που εξαφάνιζαν ότι κινείτο κι ότι ανάσαινε.
  Φαντάζομαι ότι είναι καλοσχεδιασμένη πλεκτάνη,κατευθυνόμενη από ποιούς όμως?Ονόματα και διευθύνσεις θέλω.Κάποτε ξέραμε τον ''εχθρό''.Λεγόταν Παπαδόπουλος,Ιωαννίδης,Μεταξάς.Λεγόταν Βασιλέας,δικτάτωρ ή ηγέτης μιας υπερδύναμης.Στάλιν,Τσώρτσιλ,Ρήγκαν,Χίτλερ(φτου κακά),Μουσολίνι.Ξέραμε,βρε αδερφέ,ποιός μας έφταιγε.(ή νομίζαμε πως ξέραμε).Οι συζητήσεις κατέληγαν,μέχρι πριν λίγα χρόνια,συνήθως στο ότι φταίγανε οι Αμερικάνοι(και οι Εβραίοι κατ' επέκταση).Βγαίναμε στους δρόμους,πορεία στην πρέσβεια,''φονιάδες των λαών Αμερικάνοι''κι όλα εντάξει.Ήξερες τον υπεύθυνο της μιζέριας,της αδικίας και της ανισορροπίας αυτού του κόσμου.
  Άλλαξε κι αυτό .Κυνηγάμε ανεμόμυλους.Κεφάλαιο?τραπεζίτες?κερδοσκόποι?Δ.Ν.Τ.?Ε.Ε.?Η Μέρκελ και οι Γερμανοί?Οι Ευρωπαίοι που μας ζήλεψαν?Ο Γ.Α.Π. και η ανικανότητά του?(?)ΚΑΤΑΜΠΕΡΔΕΥΤΗΚΑΜΕ!!!ΠΑΕΙ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕ!!!Μέχρι και οι Αμερικάνοι δια του προέδρου τους κάνουν δηλώσεις συμπαράστασης!!!Η πλήρης ανατροπή!!!
Βγαίνω στους δρόμους λοιπόν,βγαίνω στο Σύνταγμα και στον Λευκό Πύργο και παλεύω ενάντια σε ποιόν και σε τι?Κανείς δεν το ξέρει κι αυτό φαίνεται.Το τι έχω διαβάσει-ακούσει σε μπλογκ,ραδιόφωνα,εφημερίδες και κανάλια δεν λέγεται.Του κακού χάμου.Άντε να φωνάξω για την απουσία διαπραγμάτευσης,τα τελευταία 2 κρίσιμα χρόνια,και θα 'χω δίκαιο.Ανίκανοι πολιτικοί με τον πρώην(ουφ!!!)πρωθυπουργό προεξέχοντα,χειρίστηκαν τα σοβαρότερα θέματα των τελευταίων δεκαετιών για τη χώρα μας,είναι γεγονός.Όμως δεν ήταν δικτάτορες,ούτε βασιλείς.Δημοκρατικά και περήφανα εκλεγμένοι ήταν,με διαφορά που λίγες φορές οι εκλογολόγοι μας συνάντησαν.
  Λίγο πιο πίσω χρονικά,πάνω κάτω τα ίδια.5χρόνια πρωθυπουργός άτολμος,ράθυμος και βαρύς.Όμως δημοκρατικά και περήφανα εκλεγμένος.
  Κακά τα ψέματα,κανείς(ή σχεδόν κανείς)δεν ξέρει πως θα βρεθεί η λύση.Γι' αυτό δεν ξέρει γιατί να φωνάξει και τι να διεκδικήσει.Δεν κυβερνά η ''επάρατη δεξια''να φέρουμε την αλλαγή και να ανασάνουμε.Δεν βρισκόμαστε στο ''σιδηρούν παραπέτασμα''να γκρεμίσουμε τους τύρρανους και να ζήσουμε την ελεύθερη μέρα.Δεν μπορούμε καν να διεκδικήσουμε την αντίστοιχη Αραβική άνοιξη, προσδοκώντας τη νέα ζωή μακριά από τους ''ελέω Θεού εξουσιαστές''.
  Διαπιστώνεται πλήρης έλλειψη στόχων και σκοπών.Αυτό είναι που δημιουργεί φόβο,πισωγύρισμα και βήματα μισά δειλά κι ατέλειωτα(βλέπε αγανακτισμένους).Αγανακτισμένοι-εξαυλωμένοι με φανερή την χαλαρή κομπιουτερική υπόστασή τους.(όχι απαραίτητα αρνητικό!).Αγανακτισμένοι-δημόσιοι υπάλληλοι και ΔΕΚΑΤΖΗΔΕΣ οι περισσότεροι,ευνοημένοι ως εχθές του συστήματος κλαίνε για τα ''χάριν βύσματος''δοσμένα,μα λόγω κρίσης,απωλεσθέντα δικαιώματά τους.Αγανακτισμένοι που σκόρπισαν λόγω διαφοράς της μεταξύς τους αγανάκτησης!Άλλο ίδιον του κράτους κι αυτό.Αγανακτισμένος ο ιδ.υπάλληλος που από τα 700 έμεινε άνεργος και χάνει και το ταμείο,αγανακτισμένος κι ο ΔΕΚΑΤΖΗΣ που χάριν καλής διαγωγής και γαλαζοπράσινου παρελθόντος αμοίβεται(ή τουλάχιστον αμοίβετο μέχρι πρότινος) με 3,4 χιλιαρικάκια ζεστά κι ακούραστα.Μπέρδεμα κι αυτό.Μεγάλο κι ανυπέρβλητο.ΑΣΥΜΦΩΝΙΑ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗΣ.(θα γίνει θέμα ενός μελλοντικού κειμένου,αν δεν με διαγράψουν οι συνμπλογκιστές μου!!!).
   Και για να μην χαρακτηριστώ εκτός θέματος,επιστρέφω στο προηγούμενο σημείο αναφοράς,εκφράζοντας την απαισιοδοξία μου,όσον αφορά τις αντιδράσεις και τον τρόπο χειρισμού της κατάντιας μας.Η μικρή μου πείρα και οι κάποιες ιστορικές μου γνώσεις μ' έχουν διδάξει πως οι πραγματικές επαναστάσεις γίνονται απ' τους απελπισμένους.Απ' αυτούς που δεν έχουν τίποτα να χάσουν.Ο Μαρξ μιλούσε για τους προλαιτάριους,παρακινώντας τους να επαναστατήσουν και θυμίζοντάς τους πως το μόνο που θα χάσουν είναι οι αλυσίδες τους.Η Γαλλική και η Ελληνική επανάσταση έγιναν από κουρελήδες,που ευτυχώς είχαν χιλιάδες τόνους από αυτά που φαντάζεστε.Φωτεινή εξαίρεση στο ιστορικό δεδομένο,μοιάζει η εξέγερση του Πολυτεχνείου.Το θαυμάζω και το χειροκροτώ,γιατί πράγματι ήταν άνθρωποι που είχαν κάτι να χάσουν,προσπαθώντας φυσικά να ξεχάσω που κατέληξαν οι περισσότεροι εξ' αυτών...
  Δύσκολο πράγμα η επανάσταση αδέρφια.Δύσκολο πράγμα να δίνεις μάχες απειλούμενος από δραχμές και χρεοκοπίες,έχοντας πίσω σου παιδιά που δεν έχουν μάθει να πεινάνε.Να τα παίζεις όλα για όλα προσπαθώντας ταυτόχρονα να μεγαλώσεις τους πιτσιρικάδες του 21ου αιώνα.Να τρέμεις στο ότι μπορεί το παιδί σου να περάσει,όχι αυτά που έσυ πέρασες ως πιτσιρικάς,αλλά αυτά που πέρασε ο πατέρας σου σε κατοχές,εμφύλιους και χούντες.Αυτός είναι ο λόγος που όλοι οι φίλοι σου έχουν μείνει στον καναπέ κι ας σου φαίνεται αδιανόητο,μεμψίμοιρο κι αταίριαστο στην βαριά κληρονομιά μας.
   Σαφώς ισχυρό ρόλο σ' αυτήν την ''διανοητική παλίρροια'' που μας συμβαίνει έχουν και οι ανύπαρκτοι πολιτικοκοινωνικοί μας ηγέτες(?).Κανείς δεν φαίνεται να μας δείχνει τον ήλιο,εκτός κι αν κάποιος μας τον δείχνει κι εμείς στη θολούρα μας κοιτάμε το δάχτυλο!
  Το πιο δύσκολο στην κρίση που περνάμε είναι να παραμείνεις με ορθή σκέψη και καθαρό μυαλό.Και να σκεφθεί ο καθένας μας πως πραγματικά θα βοηθήσει αυτή την κακόμοιρη χώρα.
   Βγαίνοντας στους δρόμους,διαδηλώνοντας και υψώνοντας τη σφιγμένη γροθιά για να φανεί σ' όλο τον κόσμο???Μένοντας στον καναπέ και πληκτρολογώντας οργισμένα κουμπάκια???Στοικά και υπομονετικά περιμένοντας να περάσει η μπόρα???Ή μήπως υπάρχουν κι άλλοι δρόμοι-τρόποι???
   Αχνά θυμάμαι μια λατινική ρήση,που νομίζω πως στην περίπτωσή μας ταιριάζει απόλυτα: ''Salus populi suprema lex esto''(η σωτηρία του λαού οφείλει να είναι ο ύψιστος νόμος)...
   ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΞΕΜΠΕΡΔΕΜΑΤΑ!!!
συνέχεια »

Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2012

Γιατί...

     Αυτό το αναθεματισμένο Γιατί με πνίγει από τότε σχεδόν που πήρα το χρίσμα του ενεργού πολίτη (δικαίωμα ψήφου) . Γιατί δεν καταλαβαίνουμε ότι μόνοι μας θα λύσουμε το  κάθε πρόβλημα που διέπει την μίζερη καθημερινότητά μας ; Γιατί πάντα περιμένουμε την έξωθεν βοήθεια η οποία δεν ξέρουμε πως ,αλλά με ένα μαγικό ραβδάκι θα μας επαναφέρει στην πουπουλένια ζωή που νομίζουμε ότι μας αξίζει; Ο μεγάλος ''άθεος'' , αφορισμένος  φιλόσοφος μας του 20ου αιώνα Ν. Καζαντζάκης τούτο πρόσταζε : ''Να  πεθαίνεις κάθε μέρα . Να λες Εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης , αν δε σωθεί εγώ φταίω'' .
     Χρέος μας λοιπόν να ορίζουμε και να διαμορφώνουμε την καθημερινότητά μας και την ζωή μας από το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο . Όταν αυτό το αφήνουμε στα χέρια άλλων, να τι συμβαίνει .
     Γιατί δεν βγαίνουμε να πολεμήσουμε για την ζωή μας; Μας υποσχέθηκε κανείς ότι αυτό που ζούμε είναι πρόβα; Έχουμε τέτοιες θρησκόληπτες αντιλήψεις; Και εδώ , η κάθε μέρα μας; Αν δεν οργανωθούμε να βγούμε στους ''δρόμους'' να πολεμήσουμε θα το κάνουν άλλοι για μας;
      Κατηγορούμε εύκολα τις προηγούμενες γενιές γιατί μας φτάσανε σ'αυτό το χάλι . Η θεωρητικά μορφωμένη και κοσμοπολίτισσα γενιά μας δεν έβλεπε το γκρεμό και το βόθρο; Άντε καλά δεν τον είδαμε . Τώρα που πέσαμε  μέσα δεν το καταλάβαμε ; Γιατί δεν ξυπνάμε; Γιατί δεν οργανωνόμαστε να πολεμήσουμε για τη ζωή μας;
   Εδώ μας το λένε κατάμουτρα. Πριν 3 χρόνια 7 στους 100 δεν είχαν δουλειά και τώρα σας φτάσαμε 20 στους 100 . Γιατί αυτοί με τις οικογένειές τους δεν βγήκαν χθες- σήμερα στο δρόμο; Θα μου πείτε πουλημένος συνδικαλισμός , απεργία για την τιμή των όπλων και διάφοροι τέτοιοι σφιγκτήρες που μας σφίγγουν πάνω στο πληκτρολόγιο. Ο πουλημένος συνδικαλισμός εκπροσωπεί x εργαζομένους. Αν κατεβούν οι x εργαζόμενοι ,οι ψ άνεργοι , οι ω οικογένειές τους και ο z λαός που είναι πάντα στην απ'έξω  παίρνουμε το παιχνίδι στα χέρια μας και οδηγούμε τις εξελίξεις . Βγείτε να οργανωθούμε και να πολεμήσουμε όλοι μαζί για τη ζωή μας
   Αν καθίσετε για δύο λεπτά να αναλογιστείτε , έστω πάνω από το πληκτρολόγιο αλλά με κλειστή την οθόνη ,τί μπορούμε να πετύχουμε ως έθνος με την συνεργασία , θα τρομάξετε...
    Μην αφήνετε τον πόλεμο μας στα χέρια των άλλων . Καραδοκεί το προβοκατόρικο παρακράτος - του καθεστώτος διοικούμενου-   για να αναλάβει πρωτοβουλίες τύπου Δεκέμβρη του '08 και να μας οδηγήσει σε δρόμους που ούτε θέλουμε ούτε μας ενδιαφέρουν .
   Δεν θέλουμε ούτε να κάψουμε την χώρα μας και τις υποδομές της ούτε να καταστρέψουμε περιουσίες. Θέλουμε να είμαστε όλοι μαζί εκεί έξω, να ακουμπάμε τους ώμους μας και να παίρνουμε κουράγια. Τον τρόπο θα τον βρούμε εκεί έξω όλοι μαζί και όχι μέσα από τα like. Δεν θα μας τον δώσει κανένας , θα τον ζυμώσουμε και θα τον πλάσουμε εκεί έξω .
   Γιατί μένουμε μέσα; Δεν καταλαβαίνουμε ότι δείχνουμε δειλία απέναντι στους επιτιθέμενους κατά της ζωής μας;
   Αν στο ''δρόμο'' ξεπεράσουμε τα προσδοκώμενα νούμερα της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ  τότε επιτέλους το παιχνίδι θα είναι δικό μας.
    Υ.Γ.  Επιτρέπετε να πάρετε μαζί σας και το πληκτρολόγιο με το ποντίκι .Ίσως χρησιμοποιηθούν σας πραγματικά όπλα εναντίων των εχθρών .
  
συνέχεια »

Απλά,σταράτα και κατανοητά!

Πολλοί προσπάθησαν(;) κατά καιρούς να μας "φωτίσουν" γύρω από έννοιες όπως "Δ.Ν.Τ.,κρίση, χρέος,Οίκοι αξιολόγησης,Αγορές.........."και τελειωμό δεν έχει η σχετική λίστα!Στη συντριπτική τους πλειοψηφία απέτυχαν παταγωδώς!Γιατί αν πραγματικά ήθελαν να μας ενημερώσουν,θα χρησιμοποιούσαν λέξεις καθημερινές και ¨εύπεπτες" απ' τον καθένα μας,χωρίς βαρύγδουπες και στομφώδεις εκφράσεις,λογοτεχνικές υπερβολές και φανφάρες!Απλά κι' αληθινά,όπως το έκανε και Νόαμ Τσόμσκι,σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Μάκη Προβατά πριν από τέσσερις περίπου μήνες.Όταν μάλιστα αυτή η απλότητα του λόγου και της έκφρασης έρχεται από έναν από τους κορυφαίους(ίσως τον κορυφαίο) γλωσσολόγους όλων των εποχών,τότε αποκτά ιδιαίτερη σημασία.Έχει χαρακτηριστεί "Αϊνστάϊν της γλωσσολογίας","Δαρβίνος της εποχής μας"και κορυφαίος ακτιβιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και διανοούμενος του κόσμου.Απολαύστε τον λοιπόν,γιατί είναι πραγματικά απολαυστικός!!!!

Πάντως ο Τσόμσκι έκανε την πρώτη ερώτηση: «Αλήθεια, τι γίνεται στην Ελλάδα; Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα».

Ετοιμαζόμαστε να καταστρέψουμε την παγκόσμια οικονομία. Ετσι μας λένε. Όμως η Ελλάδα που είναι λιγότερο από το ένα χιλιοστό της παγκόσμιας οικονομίας θα καταστρέψει όλη την υφήλιο; Δεν είναι γελοίο αυτό;

«Πιστεύω ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: η Ευρωπαϊκή Eνωση, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ ασχολούνται με το να καταστρέψουν την Ελλάδα και υπάρχει σχέδιο για αυτό. Βέβαια, για να είμαστε ειλικρινείς, και η Ελλάδα από μόνη της έχει πολλά εσωτερικά προβλήματα. Αυτά που προτείνει η τρόικα, όμως, κάνει αυτά τα προβλήματα πολύ χειρότερα και αδύνατον να λυθούν. Σχεδιάζουν και προτείνουν πολιτικές οι οποίες δεν οδηγούν στην οικονομική ανάπτυξη και στη λύση του προβλήματος και γι’ αυτό όσο προχωρούν τα μέτρα θα φέρνουν λιγότερη ελπίδα και άρα μεγαλύτερη απελπισία στον κόσμο».
Και τι θα κερδίσουν οι λεγόμενες «αγορές» από την καταστροφή της Ελλάδας;
«Ξέρετε, αυτό που ονομάζουν “αγορές”, δεν είναι κάτι ακαθόριστο. Είναι οι μεγάλες τράπεζες σε παγκόσμιο επίπεδο. Γερμανικές, γαλλικές και εμμέσως αμερικανικές τράπεζες. Η τραπεζική κοινότητα, λοιπόν, είναι αυτή που θέλει να αποπληρωθεί. Δεν τους ενδιαφέρει το τίμημα».
Πιστεύετε ότι θα τα καταφέρουν στο τέλος;
«Ήδη πληρώνονται εδώ και πολλά χρόνια. Έπαιρναν πάντα και παίρνουν ακόμη αυτό που θέλουν, αλλά το τελικό αποτέλεσμα ίσως είναι η καταστροφή της Ελλάδας. Η κατάσταση δεν είναι ανάλογη, αλλά υπάρχουν δύο παραδείγματα χωρών, όπως η Αργεντινή και η Ισλανδία, που δεν υπάκουσαν και πλέον πηγαίνουν καλά. Ωστόσο αυτές οι δύο χώρες είχαν το δικό τους νόμισμα, μπορούσαν να πουν “δεν δεχόμαστε τους νόμους του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος” και είχαν τη δυνατότητα να κινηθούν αλλιώς. Η Ελλάδα δεν μπορεί να κάνει ακριβώς αυτό, αφού δεν έχει το δικό της νόμισμα»
Πιστεύετε, παρ’ όλα αυτά, ότι μια επιστροφή στη δραχμή θα ήταν καταστρεπτική για εμάς;
«Ναι, παρ’ ότι είναι ένα πιθανό σενάριο. Γι’ αυτό πιέζει έτσι το ΔΝΤ, διότι ξέρει ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να επιστρέψει στη δραχμή και συνεπώς γνωρίζει ότι μπορεί να πιέσει. Προσέξτε τον φασισμό του οικονομικού συστήματος. Είναι σαν να μου έχετε δανείσει εσείς χρήματα, με ληστρικά κιόλας επιτόκια, να σας αποπληρώνω για κάποια χρόνια και όταν ξαφνικά δεν μπορώ να σας πληρώσω άλλο, να μου λέτε: “Ωραία, θα πληρώσουν οι φίλοι και οι γείτονες για σένα”. Αυτό είναι το ΔΝΤ. Αν ένας επενδυτής, μια τράπεζα ας πούμε, έχει επενδύσει με ρίσκο σε μια χώρα, και βέβαια πάντα με ληστρικά επιτόκια, και κάποια στιγμή η χώρα δεν μπορεί πλέον να πληρώνει, έρχεται το ΔΝΤ και λέει ότι θα πληρώσουν άλλοι για σένα. Αυτοί, φυσικά, είναι πάντα οι φορολογούμενοι των άλλων χωρών, οι οποίοι δεν πήραν ποτέ το συγκεκριμένο δάνειο. Ολα γίνονται, αρκεί να μη χάσουν οι τράπεζες. Και τελικά να μην έχουν στην ουσία κανένα ρίσκο!».
Συγγνώμη, αλλά πώς το αποκαλείτε αυτό το σύστημα;
«Είναι το οικονομικό σύστημα “στυγνή ληστεία”».
Πολύ περιγραφικό όνομα για οικονομικό σύστημα…
«Μα δεν είναι καν μυστικό, το λένε και οι ίδιοι! Πριν από μερικά χρόνια ένας υψηλά ιστάμενος του ΔΝΤ το χαρακτήρισε “κοινότητα της πίστωσης και της επιβολής”. Ακριβώς όπως η Μαφία! Οπως οι μαφιόζοι, έχουν και τα λεφτά να σε δανείσουν, αλλά και τον τρόπο να σ’ τα πάρουν πίσω».
Αρα η ανυπακοή και η μη πληρωμή του χρέους μας είναι η πρότασή σας;
«Προσέξτε. Η ανυπακοή πολλές φορές θέλει ψυχραιμία και υπομονή. Και κυρίως να βρείτε τον τρόπο που σας ταιριάζει».
Το ίδιο σύστημα, όμως, δεν επιβάλλεται και εδώ στις Ηνωμένες Πολιτείες;
«Βεβαίως. Από τα πρώτα χρόνια του Ρίγκαν και ως σήμερα, πάρα πολλές φορές έχουν κληθεί οι αμερικανοί πολίτες να πληρώσουν τα κεφάλαια τραπεζών που χάθηκαν σε επενδυτικά ρίσκα που πήραν οι ίδιες εντός και εκτός ΗΠΑ. Αυτό, προσέξτε, δεν θα συνέβαινε σε ένα καπιταλιστικό σύστημα. Αλλά συμβαίνει στο δικό μας οικονομικό σύστημα, διότι απλώς είναι “γκανγκστερικό”. Μάλιστα υπάρχει και όνομα για αυτό το σύστημα, ο Στίγκλιτζ θα σας έχει μιλήσει φαντάζομαι. Ονομάζεται “πολύ μεγάλο για να αποτύχει”. Αυτό περιγράφει στην ουσία την πολιτική “παροχής εξασφάλισης” από την πλευρά της αμερικανικής κυβέρνησης, η οποία διασφαλίζει στις τράπεζες και στους επενδυτικούς οργανισμούς πως “ό,τι ρίσκο και να πάρετε, όταν το σύστημα καταρρεύσει και δεν θα μπορείτε να πάρετε άλλα λεφτά, θα σας τα δώσουμε εμείς από τα χρήματα των φορολογουμένων”. Παρεμπιπτόντως, το σύστημα καταρρέει κάθε τόσο».
Οι οίκοι αξιολόγησης τι ρόλο παίζουν σε όλα αυτά;
«Οι οίκοι αξιολόγησης συμπληρώνουν ιδανικά το “γκανγκστερικό σύστημα”, αφού έχουν συνυπολογίσει, πριν από κάθε επένδυση, ότι αν κάτι δεν πάει καλά στη χώρα στην οποία γίνονται επενδύσεις, τότε θα αναλάβει τα χρέη η εκεί κυβέρνηση, δηλαδή οι φορολογούμενοι. Δηλαδή κάτι το οποίο αποτελεί σκάνδαλο, αυτοί το έχουν συμπεριλάβει στους υπολογισμούς τους! Γι’ αυτό και κάποιοι, πολύ λίγοι, ακόμη και μέσα σε αυτήν την κρίση, τα καταφέρνουν μια χαρά. O ρόλος των οίκων αξιολόγησης ενισχύθηκε από τη δεκαετία του ’70 και μετά, όταν το σύστημα πραγματικά απογειώθηκε και συγκεντρώθηκε τεράστιος πλούτος στα χέρια πολύ λίγων. Όλοι γνωρίζουν ότι οι ΗΠΑ είναι μια χώρα ανισοτήτων, αλλά αυτό που ίσως δεν είναι αντιληπτό είναι ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος αυτής της ανισότητας προέρχεται από το ένα τοις χιλίοις του πληθυσμού».
Και εμείς οι πολίτες, όμως, δεν αντιδράσαμε καθόλου και τα αποδεχτήκαμε όλα αυτά που καθορίζουν τη ζωή μας.

«Μα δεν τα έχουμε αποδεχτεί! Δεν μας δόθηκε καμία επιλογή και καμία εναλλακτική. Δεν μας ρώτησε κανένας: “Σας αρέσει το ΔΝΤ;”. Εμένα δεν με ρώτησε κανένας, εσάς; Απλώς το σχεδίασαν και μας το επέβαλαν».
Γι’ αυτό η Goldman Sachs, ας πούμε, αν και βασική υπεύθυνη της κρίσης, βγάζει ακόμη τεράστια κέρδη;
«Ακριβώς. Αν και είναι βασικοί υπεύθυνοι και από τους αρχιτέκτονες της κρίσης, τα πάνε μια χαρά, με τεράστιους μισθούς και με μπόνους. Αυτό συμβαίνει επειδή απλώς ανήκουν στο σύστημα που προανέφερα. Η Goldman Sachs τώρα είναι πλουσιότερη από ποτέ. Αλλά ο κόσμος δεν εστιάζει σε γεγονότα όπως αυτό, διότι η προπαγάνδα αναζητεί και βρίσκει άλλους “υπεύθυνους” να κατηγορήσει. Κατά τη διάρκεια της κρίσης, όμως, ένα από τα μεγαλύτερα λάθη είναι να στοχοποιείς διάφορες κοινωνικές ομάδες».
Η στοχοποίηση, όμως, συμβαίνει και από τις δύο πλευρές. Και από το κράτος προς κάποιους, αλλά και από τους πολίτες προς κάποιους άλλους. Δεν είναι επικίνδυνο αυτό; Υπάρχει «καλή» στοχοποίηση;
«Όχι βέβαια. Προσέξτε τι γίνεται. Από την πλευρά του κράτους έχουμε ορισμένους ιδιαίτερα εύκολους στόχους, όπως είναι για παράδειγμα οι δάσκαλοι και η Παιδεία γενικότερα. Από την πλευρά του πληθυσμού τώρα, έχουμε τον εύκολο στόχο, που είναι οι αλλοδαποί, και στην Ευρώπη εξαπλώνεται ανησυχητικά το φαινόμενο της μετανάστευσης. Στην Ουγγαρία με το νεοφασιστικό κόμμα Τζομπίκ, στην Αγγλία με το Βρετανικό Εθνικό Μέτωπο και την Αγγλική Αμυντική Λίγκα. Και αν σας ακούγεται ανακουφιστικό ότι σε διάφορες χώρες της Ευρώπης τα ακροδεξιά ρατσιστικά κόμματα παίρνουν κάτω από 10%, μην ξεχνάτε ότι το 1928 στη Γερμανία το Ναζιστικό Κόμμα είχε πάρει κάτω από 3%. Πέρυσι βγήκε στη Γερμανία το βιβλίο του Τίλο Σαραζίν “Η Γερμανία καταργεί τον εαυτό της”, στο οποίο ισχυρίζεται ότι οι μετανάστες καταστρέφουν τη χώρα. Έγινε μπεστ σέλερ. Η δε καγκελάριος Μέρκελ, παρ’ ότι καταδίκασε το βιβλίο, δήλωσε ότι η πολυπολιτισμικότητα έχει τελικά αποτύχει. Οι Τούρκοι και οι Άραβες που τους έκαναν εισαγωγή για να κάνουν τη βρώμικη δουλειά “απέτυχαν”, δηλαδή, να γίνουν ξανθοί και γαλανομάτηδες, κανονικοί άριοι…».
Υπάρχει πάντως το παράδοξο σε καιρούς οικονομικής και κοινωνικής ηρεμίας οι άνθρωποι να επιλέγουν τον καπιταλισμό και να θυμούνται όλα τα κακά του σοσιαλισμού. Οταν όμως έρχεται η οικονομική κρίση, τότε βρίζουν τα κακά του καπιταλισμού και μνημονεύουν τα καλά του σοσιαλισμού. Είναι λίγο ανόητο αυτό. Πώς γίνεται να αλλάξει;
«Αυτό είναι και το ένα και μοναδικό μήνυμα που πραγματικά έχω να δώσω. Δεν είναι συνταγή και πρέπει ο καθένας να το καταφέρει μόνος του: Χρησιμοποιήστε την κοινή λογική».
Με αυτό που λέτε ελπίζετε να βελτιώσετε τον κόσμο;
«Δεν θέλω να βελτιώσω τον κόσμο, θέλω οι άνθρωποι να τον βελτιώσουν».
Ποια είναι η άποψή σας για τον Μπαράκ Ομπάμα; Σας φαίνεται, όπως λένε, να έχει ξεχάσει ότι ο Λευκός Οίκος χτίστηκε από χέρια μαύρων;
«Όταν εξελέγη ο Ομπάμα, δεν είχα καμία προσδοκία από αυτόν. Το είχα γράψει και το είχα πει πριν από την εκλογή του. Αυτός ο άνθρωπος δεν είχε καθόλου αρχές. Είναι ένας οπορτουνιστής χωρίς αρχές. Από την άλλη όμως, το να έχουμε μια οικογένεια μαύρων στον Λευκό Οίκο είναι ένα μεγάλο ιστορικό κατόρθωμα. Συμβολίζει σπουδαία πράγματα για την τεράστια ομάδα των Αφροαμερικανών, αλλά κυρίως για την παγκόσμια κουλτούρα και τον πολιτισμό. Το να περιμένεις, πάντως, κάτι από τον Ομπάμα είναι τεράστιο λάθος».
Ολα αυτά τα χρόνια που σας ακούω και σας διαβάζω, μου θυμίζετε ήρωα της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας.
«Αλήθεια; Μισό λεπτό να καλύψω τις φτέρνες μου».
Ειλικρινά, μοιάζει σαν να προσπαθείτε να αλλάξετε τη μοίρα που οι ίδιοι οι άνθρωποι έχουν επιλέξει για τον εαυτό τους. Αυτό δεν είναι κάπως μάταιο; Στο τέλος δεν θα είναι έτσι και αλλιώς χαμένη μάχη;
«Όχι, δεν την έχουν επιλέξει οι άνθρωποι τη μοίρα τους. Εγώ πάντως δεν την έχω επιλέξει. Έχει όμως σχεδιαστεί. Ο Ανταμ Σμιθ (που έγραψε τον “Πλούτο των εθνών”) δεν ήταν ηλίθιος που έγραψε αυτά που έγραψε».
Ας περάσουμε σε κάτι άλλο που αφορά την Ελλάδα. Πώς εξηγείτε την επιθετική συμπεριφορά της Τουρκίας;
«Υπάρχουν πάρα πολλοί ιστορικοί λόγοι για αυτό. Πάντως πιστεύω ότι η Ελλάδα έχει μπει σε ένα παιχνίδι υπερβολικής σπατάλης για όπλα και αυτό έχει προκαλέσει μεγάλα προβλήματα στη χώρα, αφού ο προϋπολογισμός για τους εξοπλισμούς είναι πολύ μεγαλύτερος από όσο θα μπορούσε να αντέξει η οικονομία σας. Σκεφτείτε λίγο πρακτικά. Στην ακραία περίπτωση σοβαρής εμπλοκής μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, η πιθανότητα να χρησιμοποιηθεί όλος αυτός ο στρατιωτικός εξοπλισμός και να φέρει αποτέλεσμα είναι σχεδόν μηδενική. Διότι απλώς η δύναμη της Τουρκίας είναι πολλαπλάσια ποσοτικά».
Ομως στην ουσία οι ΗΠΑ μάς έχουν υποχρεώσει σε αυτά τα τεράστια έξοδα για εξοπλισμούς.
«Φυσικά. Το λατρεύουν αυτό οι ΗΠΑ. Σχεδόν όλη η οικονομία των ΗΠΑ στηρίζεται στους εξοπλισμούς. Σκεφτείτε ότι επί Μπιλ Κλίντον η Τουρκία έγινε αναλογικά ο υπ’ αριθμόν ένα αγοραστής όπλων στον κόσμο μαζί με την Αίγυπτο και το Ισραήλ. Αυτός είναι και ένας πολύ βασικός λόγος για τον οποίο εξοπλίζουμε το Ισραήλ. Εκτός από το ότι το κάνουμε για να ευχαριστήσουμε το ισραηλινό λόμπι, τους εξοπλίζουμε για να τους χρησιμοποιήσουμε και ως “διαφημιστικό”, ως “teaser” για άλλες χώρες. Τα όπλα που αγοράζει το Ισραήλ δεν είναι καμία σοβαρή ποσότητα, αλλά μετά έρχεται η Σαουδική Αραβία και λέει ότι θέλει εκατονταπλάσια ποσότητα από τα ίδια όπλα. Αλλά, για να είμαστε δίκαιοι, δεν το κάνουν μόνο οι ΗΠΑ. Το κάνει και η Βρετανία».
Οι μεγάλες δυνάμεις, όμως, γιατί κάνουν εδώ και δεκαετίες τα «στραβά μάτια» στις παρανομίες που έχει διαπράξει η Τουρκία;
«Μερικές φρικαλεότητες της Τουρκίας έχουν γίνει και με την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως αυτές που διέπραξε τη δεκαετία του ’90 στο νοτιοανατολικό της τμήμα εναντίον των Κούρδων, οι οποίοι είναι περίπου το ένα τέταρτο του πληθυσμού της. Μετά η Τουρκία πήρε μέρος και στον πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας».
Οι διανοούμενοι της Ευρώπης, όμως, δεν πολυμιλάνε για όλα αυτά. Τελικά ο διανοούμενος που υπηρετεί τους δυνατούς μπορεί να συνεχίσει να λέγεται έτσι;
«Αυτή της Τουρκίας δεν είναι η μόνη περίπτωση, αλλά είναι πολύ ενδεικτική της κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι διανοούμενοι της Δύσης».
Την ένταση που υπάρχει τελευταία μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ πώς την εξηγείτε;
«Αυτήν τη φορά η Τουρκία έχει έναν πολύ καλό λόγο, αφού ένα τουρκικό πλοίο δέχθηκε επίθεση σε διεθνή ύδατα και σκοτώθηκαν εννέα Τούρκοι. Αυτό ήταν κανονική πειρατεία. Οι Ισραηλινοί άλλωστε συνηθίζουν να τα κάνουν αυτά από παλιά. Κανένα κράτος δεν θα τη γλίτωνε με αυτά που κάνει το Ισραήλ, αλλά όταν έχεις τις ΗΠΑ από πίσω σου, κάνεις ό,τι θέλεις. Σκοτώθηκαν λοιπόν από τα πυρά των Ισραηλινών εννέα άνθρωποι, από τους οποίους να σημειώσουμε κανένας δεν ήταν αμερικανός πολίτης, και η Τουρκία απαίτησε από το Ισραήλ να ζητήσει συγγνώμη».
Πιστεύετε δηλαδή ότι πίσω από τις κινήσεις τις Τουρκίας κρύβεται και αίσθημα δικαίου;
«Οχι. Ξέρετε εσείς να υπάρχει κάποιο κράτος που να είναι κράτος δικαίου; Τα κράτη δεν είναι οργανισμοί ήθους και ηθικής, είναι οργανισμοί ισχύος».
Πιστεύετε ότι θα υπάρξει κάποια στιγμή στο μέλλον ένα κράτος που θα είναι κράτος δικαίου;
«Όχι, ποτέ. Εφόσον κάτι είναι κράτος δεν μπορεί να είναι δίκαιο. Βέβαια, φυσικά και υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν άνθρωποι που είναι ηθικοί και οι οποίοι προσπαθούν να επιβάλλουν το ήθος τους σε κάποια κομμάτια του κράτους. Αλλά το να περιμένεις από ένα κράτος ισχύος να συμπεριφέρεται δίκαια είναι μάταιο και ανόητο. Τα κράτη ως οργανισμοί λειτουργούν με τις δικές τους αρχές και τα δικά τους συμφέροντα. Ολη η ιστορία των κρατών είναι κάπως έτσι».
Οι λαοί, λοιπόν, κάνουν ένα διαρκές ταξίδι από ελπίδα σε ελπίδα και από όνειρο σε όνειρο, χωρίς αυτό να οδηγεί κάπου καλύτερα;
«Όχι, εγώ δεν το βλέπω έτσι. Εγώ το βλέπω περισσότερο σαν το σκαρφάλωμα ενός βουνού με στόχο να κατακτήσεις την κορυφή. Κάθε φορά όμως που φτάνεις στην κορυφή που έχεις βάλει στόχο, ανακαλύπτεις ότι από εκεί φαίνεται μια άλλη, νέα, πέρα από αυτήν που κατέκτησες, και πρέπει να αρχίσεις πάλι το ταξίδι. Τότε όμως δεν πρέπει να ξεχνάς ότι έχεις ήδη κατακτήσει τον προηγούμενο στόχο σου. Νομίζω ότι αυτή είναι όλη η ανθρώπινη Ιστορία, επαναλαμβανόμενες κορυφές, για τις οποίες κάποιοι έχουν παλέψει ώστε να κατακτηθούν. Το πιο φυσιολογικό λοιπόν είναι να βρίσκει ο άνθρωπος μπροστά του ακόμη ψηλότερες κορυφές, τις οποίες δεν γνώριζε από πριν, και θα πρέπει να τις κατακτήσει. Αρα δεν πιστεύω ότι το ταξίδι είναι χωρίς ελπίδα, είναι απλώς μια συνεχής επίτευξη στόχων».
Και το ταξίδι θα υπάρχει έπειτα από κάθε άνθρωπο και έπειτα από κάθε εποχή;
«Ακριβώς. Γι’ αυτό σε κάθε εποχή ας κάνει ο άνθρωπος τη δουλειά του, που είναι να κατακτήσει τις κορυφές που του αναλογούν. Δείτε τι συνέβη με τη Λατινική Αμερική. Ήταν επί 500 χρόνια κάτω από φοβερή καταπίεση, κυρίως των Ευρωπαίων και μετά των Αμερικανών. Όλα αυτά τα χρόνια εκατοντάδες προσπάθειες να απελευθερωθούν κατεστάλησαν και πνίγηκαν στο αίμα. Όμως τα τελευταία δέκα χρόνια οι λαοί της Λατινικής Αμερικής έχουν φέρει τα πάνω κάτω. Απελευθέρωσαν τις χώρες τους από τις χούντες και την καταπίεση με τρόπο εντυπωσιακό».
Πιστεύετε ότι μπορεί να συμβεί το ίδιο και με την «Αραβική άνοιξη»;
«Έχουν ήδη υπάρξει τεράστιες αλλαγές, οι οποίες πιθανότατα θα είναι μόνιμες. Βέβαια έχουν πολύ δρόμο ακόμη μπροστά τους, αλλά μετρούν ήδη κάποιες σημαντικές επιτυχίες. Μία από αυτές, την οποία φυσικά δεν πολυπροβάλλουν τα δυτικά ΜΜΕ, είναι η δημιουργία πραγματικού εργατικού κινήματος στην Τυνησία και στην Αίγυπτο, χώρες οι οποίες δεν είχαν ποτέ κάτι τέτοιο. Τώρα πλέον είναι δυνατόν ακόμη και σε αυτές τις δύο χώρες να δημιουργήσουν ένα ανεξάρτητο εργατικό συνδικάτο».
Αυτή η απελπισία τού σήμερα πώς μπορεί να αλλάξει και να γίνει ελπίδα;
«Δεν ξέρω. Αν γνωρίζετε την απάντηση πείτε τη και σε εμάς. Την έχουμε ανάγκη απεγνωσμένα».
Η εποχή χαρακτηρίζεται από την απουσία σπουδαίων ηγετών, ειδικά στην Ευρώπη, αλλά και αλλού. Είναι άραγε θέμα κακής συγκυρίας ή φυσιολογικό αποτέλεσμα των καιρών;
«Δεν πρέπει να ψάχνεις για σπουδαίους ηγέτες. Αν κάνεις εσύ κάτι σημαντικό, θα δημιουργήσεις τη δική σου σπουδαία ηγεσία και δεν θα επιτρέψεις να δημιουργηθεί αυτό που ονομάζεις ανεπαρκή ηγεσία».
Μήπως ένα μεγάλο πρόβλημα είναι ότι οι άνθρωποι συγχέουμε εντελώς τις έννοιες «συνηθισμένο» και «φυσιολογικό» και πλέον πιστεύουμε ότι αυτό που είναι συνηθισμένο στη ζωή μας είναι και το φυσιολογικό;
«Σωστό είναι αυτό, πρέπει όμως να καταφέρνεις να διακρίνεις μέσα σου τις αληθινές, τις ειλικρινείς κινητήριες δυνάμεις».
Για εσάς ποιες είναι αυτές οι βασικές κινητήριες δυνάμεις;
«Είναι πολλές και γνωρίζω μερικές από αυτές. Για παράδειγμα, η δυστυχία από την οποία υποφέρουν οι άνθρωποι και κυρίως αυτή για την οποία έχω συνυπευθυνότητα. Αυτό είναι βασανιστικό. Ζούμε σε μια ελεύθερη κοινωνία και τα προνόμιά μας σημαίνουν αυτόματα και ευθύνες».
Μοιάζει πάντως στην Ελλάδα οι άνθρωποι να έχουμε υποστεί συλλογική κώφωση: μιλάμε όλοι, ενώ κανένας δεν ακούει κανέναν. Δεν είναι ένα βασικό πρόβλημα αυτό;
«Θα σας πω κάτι από τη δική μου πείρα. Η οικογένειά μου ανήκε στην εργατική τάξη και υπήρχαν πολλοί άνεργοι. Αντικειμενικά τότε η κατάσταση ήταν πολύ χειρότερη απ’ ό,τι είναι τώρα. Υποκειμενικά, όμως, τότε ήταν πολύ καλύτερα τα πράγματα ως προς την προοπτική. Τώρα επικρατεί κυρίως μια τεράστια απελπισία σε σχέση με το μέλλον, ενώ τότε κυριαρχούσε η ελπίδα ότι “δεν έχουμε τίποτε, αλλά μπορούμε να κάνουμε πράγματα για ένα καλύτερο αύριο”. Μαζευόμασταν και κουβεντιάζαμε για το πώς θα βελτιώσουμε την κατάσταση για την οικογένειά μας. Αυτό ακριβώς πρέπει να κάνει κάθε μικρή κοινωνική ομάδα και τώρα στην Ελλάδα».
Είναι γνωστό ότι αγαπάτε τη χώρα μας και ότι καλός προφήτης είναι αυτός που αγαπά. Τώρα που κλείνουμε αυτήν τη συζήτηση τι θα προφητεύατε για εμάς;

«Σας εύχομαι, μέσα από την καρδιά μου, να έχετε πολλή και καλή τύχη σε αυτούς τους ιδιαίτερα δύσκολους και επίπονους καιρούς, με όλες αυτές τις ισχυρές δυνάμεις που προσπαθούν να συντρίψουν την ελληνική κοινωνία και τη χώρα σας».

Ηλίου φαεινότερο λοιπόν το τι συντελείται στη χώρα μας τη στιγμή που διαβάζετε αυτές τις αράδες.Και πολύ πιθανό να καταρρίπτεται πλήρως και ο μύθος περί ανικανότητας διαχείρισης του προβλήματος από τους "κρατούντες τα ηνία" και να ενισχύεται ακόμα περισσότερο η άποψη περί "εκτέλεσης εντεταλμένης υπηρεσίας"! Τα συμπεράσματα και η όποια δράση από δω και πέρα ανήκουν στον καθένα μας ξεχωριστά αλλά και σε όλους μαζί!!




συνέχεια »

Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου 2012

Αυστηρώς ακατάλληλο...

   Εάν διανοηθώ , ότι αυτοί οι τρυφηλοί , ράθυμοι και βραδύκαυστοι τύποι που το παίζουν πολιτικοί αρχηγοί και γενικώς πολιτικοί , χθες το βράδυ άφησαν τα ζεστά κρεβάτια των ερωμένων τους (θηλυκών -αρσενικών) για να πάρουνε μέρος σ' αυτό που η προπαγάνδα ονόμασε ''πολιτικό θρίλερ επεισόδιο Νο15΄΄ , το στόρι του οποίου ήταν :  κόβω δεν κόβω την επικουρική ή κύρια σύνταξη των απόμαχων Ελλήνων . θα πεθάάάάνω κατά τη ρήση γνωστού καθεστωτικού χιουμορίστα .
    Είμαστε το λιγότερο αθώοι και στερούμενοι κάθε κριτικής σκέψης και ιστορικής μνήμης σε βάθος 12μήνου ., εάν πιστεύουμε ότι το χθεσινό διακύβευμα ήταν οι συντάξεις και η μονιμότητα . Πόσο αστεία φαντάζουν τα επιχειρήματα της καθεστωτικής προπαγάνδας που μας λένε ότι οι κλόουν (αρχηγοί) με τα καπρίτσια τους σαν κορασίδες στον καιρό τους,  διαπραγματεύονταν για το καλό μας . Και πώς συμβαίνει αυτό το ρημάδι το καλό μας να μην το ξέρουμε εμείς , αλλά να το ξέρουν μόνο οι κλόουν της πολιτικής;
    Εμείς τα αγοράκια που υπηρετήσαμε την στρατιωτική θητεία ήμασταν γνώστες ενός μύθου(;) που λέει ότι κάτι μας βάζανε στο ρόφημα για να καταστείλουν την λίμπιντο μας( ή οποία ειρήσθω εν παρόδω στα 20-25 είναι ανεβασμένη όσο οι δείκτες του Ελληνικού χρέους) . Ε τί στο διάολο μας ρίχνουν τώρα στα μυαλά μας και μας κάνουν να πιστεύουμε στην καλοσύνη των τριάκοντα τυράννων;
    Από την ώρα που απο-σύρθηκε ο Εφιάλτης για να ξεκοκαλίσει ανενόχλητος με την οικογένειά του τα τριάκοντα αργύρια , οι εναπομείναντες κλόουν ,''διαπραγματεύονται''  μόνιμα . Τί και επί ποίου δεν μας λέει κανένας . Και ωραία , αν πιστέψουμε την προπαγάνδα , διαπραγματεύθηκαν ( λέμε τώρα ) και πήραν δάνειο . Ας μην πάμε 1 χρόνο πίσω να πούμε ότι στα μνημονιομεσοπρόθεσμα πανηγύριζαν για τα ίδια . Γιατί κάποιος ''τύραννος'' δεν μας λέει τους όρους; Δεν θέλουμε τα ψιλά γράμματα. Αυτά έτσι κι αλλιώς είμαστε τόσο μπουμπούνες που ούτε στα προσωπικά μας δάνεια δεν τα διαβάζαμε. Με τί τίμημα θα το αποπληρώσουμε ως χώρα  και ως κοινωνία αυτό που συμφώνησαν οι κλόουν με προεξάρχοντα τον Εφιάλτη; Γιατί δεν μας το λέει κανένας; Γιατί μας λένε οτιδήποτε άλλο εκτός απ' αυτό;
                                           ΜΟΝΙΜΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ
   Όποτε πάνε να κάνουνε τις μεγάλες βρομιές τους , μας πετάνε να δαγκώσουμε το τυρί για να μην δούμε τη φάκα. Ήρθε το καλό Δ.Ν.Τ. να μας ελευθερώσει από την σκλαβιά των δημοσίων υπαλλήλων .,λένε οι κλόυν( προπαγάνδα) .  Υπογράψτε και δώστε  γη και  ύδωρ που ζητάνε οι ελευθερωτές , λέει το ανιστόρητο πόπολο .  Μπράβο σας  , λένε οι ελευθερωτές ,  οι οποίοι ως πανωπροίκι θα μας οργανώσουν και το κράτος .  Από την στιγμή που το Αιγυπτιακό ιερατείο υποδέχθηκε ως ελευθερωτή τον Μέγα Αλέξανδρο στον ναό του ΄Αμμωνα Δία , για τα επόμενα 300 χρόνια δεν μιλούσαν καν την γλώσσα τους οι Αιγύπτιοι. Αλλά τί να λέμε τώρα .
       Ήρθαν οι κακοί ξένοι και ζήτησαν μείωση μισθών και συντάξεων . Όχι , μόνο πάνω από το ( σάπιο έτσι κι αλλιώς ) πτώμα μας ανακράζουν οι προδότες - κλόουν με προεξάρχοντα τον Εφιάλτη . Σας σώσαμε πανηγυρίζουν . Μπράβοοο !!! Χειροκροτούν οι χειροκροτητές .
    Ποιος όμως τους έδωσε όλους αυτούς τους τσαρλατάνους , του Εφιάλτη προεξάρχοντος , το δικαίωμα να μιλάνε για μας ; Είναι ένα μόρφωμα δοτό και παράνομο . Δεν μας εκπροσωπεί. Να βάλουμε καλά στο μυαλό μας ότι αν θέλουμε να έχουμε μέλλον σ' αυτήν την χώρα , πρέπει να ανατρέψουμε κάθε απόφασή τους . Μόνο αν κάποια στιγμή πάμε σε ανατροπές θα ελπίζουμε σε κάτι. Σε άλλες εποχές όταν μη εξουσιοδοτημένες κυβερνήσεις προσπάθησαν να καθορίσουν το μέλλον , συνέβησαν πολλά . Όταν το '45-΄46 το παρωχημένο πολιτικό προσωπικό δηλ. ο Παπανδρέου ( η κυρία επί των τιμών των  μεγάλων δυνάμεων ή  για τους επιγόνους του ''ο  γέρος της Δημοκρατίας'' χαχαχα) και οι σφουγγοκωλάριοι του ενώ δεν είχαν καμιά νομιμοποίηση αφού δεν ήταν εκλεγμένοι , με τις αποφάσεις τους στη διάσκεψη του Λιβάνου και με την υπογραφή τους στην συμφωνία της Βάρκιζας , αιματοκύλισαν την Ελλάδα για τα επόμενα 4 χρόνια . Δοτοί και μη  εξουσιοδοτημένοι ήταν και αυτοί που πούλησαν   την Κύπρο .
  Πρέπει να σταματήσουμε επιτέλους να πίνουμε το ''ρόφημα'' που μας ποτίζουν . Πρέπει επιτέλους να αρχίσει να μας ''σηκώνεται'' . Να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας .  Γιατί κάποια στιγμή οι ''βάρβαροι'' ή θα φύγουν ή θα τους διώξουμε  .  Πρέπει να είμαστε έτοιμοι  να απαντήσουμε στο ερώτημα του ποιητή : Και τώρα τί θα γένουμε χωρίς βαρβάρους . 
συνέχεια »

Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2012

Ο γάιδαρος του Χότζα

  Ο γάιδαρος του Χότζα ψόφησε ακριβώς την στιγμή που ήταν πολύ συμφέρουσα η διατήρησή του.Έπαψε να τρώει και πρόσφερε έργο χωρίς να επιβαρύνει το αφεντικό του.Στην όλη ιστορία ίσως κι ο Χότζας θα 'πρεπε να αισθάνεται κάπως ικανοποιημένος αφού τη ''γλύτωσε''χωρίς να φάει δύο ωραίες κλωτσιές στον πισινό από τον εξουθενωμένο και πεινασμένο γαιδαράκο του παραμυθιού.
   Μάγκες τα πράγματα είναι πια ξεκάθαρα.Ξεκάθαρα κι οριακά.Πίσω έχει τοίχο.Ντουβάρι.Από εκείνα τα παλιά τα πέτρινα ντουβάρια.Όχι τα σημερινά,τα ψεύτικα.ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ!!!
   Δεν ξέρω ποιός από τους ιθύνοντες το έχει αντιληφθεί αλλά ο κόσμος είναι πια στα όρια του.Δεν ξέρω αν ο τελικός σκοπός τους είναι να καταλήξουμε μια τριτοκοσμική δημοκρατία που θα πουλάει τα παιδιά και τις γυναίκες της στους ανώμαλους τουρίστες.Δεν ξέρω ακόμη,αν θέλουν να καταλήξουμε οπλοφορούντες κι αμυνόμενοι υπέρ βωμών και εστιών απέναντι στους σύγχρονους αποικιοκράτες.Ή ακόμη-ακόμη,να τρέμουμε αν έχουμε ένα πενηντάρικο στην τσέπη για τον φόβο της ληστείας.Όλ' αυτά δεν απέχουν πολύ αν συνεχίσουμε με τον ίδιο ρυθμό.Αν συνεχίσουμε ανά τρίμηνο να παραδίδουμε γη και ύδωρ,στους περίεργους,κρυόκολους που μας φορτώθηκαν ως τροικανοί και όχι ως Μοικανοί!!!(θα 'χαν τελειώσει αν ήταν Μοικανοί!!!).
     Ξεκάθαρο πια πως δεν πάει άλλο.Το σύστημά σας απέτυχε αγόρια.Ακούσια ή εκουσια δεν μπορώ να ξέρω,το ότι δεν το  αλλάζετε όμως την στιγμή που η αποτυχία ''φωνάζει''με κάνει να σκεφτομαι τον ενδεχόμενο δόλο.Συντεταγμένα ή ασύντακτα,στείλατε τον κόσμο στα συσίτια και στους σκουπιδοτενεκέδες για ρακοσυλλογή.ΜΑΛΑΚΕΣ,Ε ΜΑΛΑΚΕΣ!!!
     Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν μετριέται σε αριθμούς.Η ανεργία επίσης.Όταν είναι μέσα στο σπίτι σου δεν είναι 20%.Είναι 100%.Ρακοσυλλέκτες δεν είναι πιά οι κακοντυμένοι κουρελήδες,3-4 σ' όλη την πόλη και γνωστοί σε όλους.Τώρα πια άνθρωποι υπεράνω υποψίας,κατέληξαν με καροτσάκια να σκαλίζουν τους κάδους.Ξεχάσατε να το περηφανευτήτε,πως μία τάξη πολιτών,ανέβηκε επίπεδο.Οι ρακοσυλλέκτες είναι πιο αξιοπρεπείς πια.Οι άστεγοι επίσης.Και πολύ-πολύ περισσότεροι.Συγχαρητήρια λοιπόν για την έξυπνη πολιτική σας.Και στα συσίτια το γεμίσατε το μαγαζί,για εξοικονόμηση ενέργειας.Μη μαγειρεύουμε σε κάθε σπίτι χωριστα!!!Το ανέλυσε ο ΓΑΠ πριν καιρό το σχέδιο για ''πράσινη ανάπτυξη''.Απλά το πραγματοποιεί λιγάκι ανορθόδοξα.
     Θα διώξει λίπη,τριγλυκερίδια και χοληστερίνες αυτή η πανέξυπνη πολιτική.Θυμάστε τους πρώην ανατολικούς?Οι γυναίκες λαμπάδες,οι άντρες στυλάκια.Πείνα και των γονέων.
    Εξαθλίωση σε μεγάλο τμήμα του πληθυσμού και φόβο σε όλους.Έναν φόβο απροσδιόριστο για το άγνωστο.Αυτό μας έχουνε φορτώσει.Και είναι γνωστό πως το άγνωστο τρομάζει.Και είναι σίγουρο πως ο δρόμος που έχουμε πάρει είναι λάθος.Το ερώτημα που προκύπτει είναι το τι ''μέλλει γενέσθαι?"Εύλογο το ερώτημα,δύσκολη η απάντηση.Πρέπει σαφώς να την ψάξουμε μακριά από κόμματα-φορείς της εξουσίας και της συναλλαγής-μακριά από τις γνωστές οικογένεις,που κληρονομικά κυβερνούν αυτόν τον τόπο,και ως άλλοι Ρωμαίοι Συγκλητικοί διορίζουν ανήμπορους και αιμοφιλικούς στο ύπατο αυτοκρατορικό αξίωμα.Τα αποτελέσματα αυτών τα είδαμε και τα''λουστήκαμε''τα τελευταία 30 και πλέον χρόνια.Γιατί μπορεί το απόστημα να έσπασε τώρα,όμως γέμιζε με πύον εδώ και δεκαετίες.
   Σίγουρα έχουμε μεγαλύτερη δύναμη απ' όση φανταζόμαστε κι ας μας κάνουν τα δελτία να πιστεύουμε πως όλα είναι προδιαγεγραμμένα.Μέσα στην κατοχή,όταν οι κάτοικοι όλων των ευρωπαικών πόλεων βουβά υπέμεναν,200.000 Αθηναίοι βγήκαν στους δρόμους ενάντια στην επιστράτευση,από την δοτή κυβέρνηση(προς βοήθεια του Γ' Ράιχ)και κάνανε τον Χίτλερ να τρομάξει και ν'άλλάξει πορεία στο συγκεκριμένο ζήτημα.
  'Ολα είναι στο χέρι μας.Ακόμη και στον τρόπο που θα διαχειριστούμε τη ζωή μας και τα προβλήματά μας.Εδώ όμως θα συμφωνήσω μ' έναν φίλο της ομάδας στο f/b,που πολύ εύστοχα έγραψε πριν λίγες μέρες πως ''Όταν το μπουρδέλο δεν πάει,αλλάζουμε πουτάνες κι όχι κουρτίνες''.
   ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΣ ΚΑΙΡΟΣ ΠΟΥ ΤΟ ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ ΜΑΣ ΔΕΝ ΠΑΕΙ!!!
συνέχεια »