Θλίψη

 Βλέπεις το livestream από την Κων/πολη, πόλεμος κανονικός· νέοι, παιδιά, ηλικιωμένοι, άντρες και  γυναίκες παλεύουν με τις αύρες, τα καυστικά και τα χημικά·οδοφράγματα και ιατρεία εκστρατείας. Οι Τούρκοι πολεμάνε ενάντια στον νεοφιλελεύθερο οδοστρωτήρα Ερντογάν, που έχει φτάσει την Τουρκία στην πρώτη θέση του Ο.Ο.Σ.Α. με τις μεγαλύτερες κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες. Οπότε να ξέρετε η ταμπακιέρα δεν είναι για τα δέντρα του Γκεζί.
 "Γυρνάς" ιστοσελίδα και πας ραδιομέγαρο. Απογοήτευση. Ένα πλήθος εν πλήρη τάξη και αρμονία ψέλνει: "μην παρακαλώ σας μη, μη παρακαλώ σας μη, μη παρακαλώ σας μη λησμονάτε την χώρα μου...". Να τους θυμίσει κάποιος να "πιάσουνε" τον Θούριο... ίσως εκεί δώσει βάση ο τοποτηρητής!
 Την άλλη μέρα η διαμαρτυρία κορυφώνεται με Μπετόβεν και μαθήματα τάνγκο.
  Και στο καπάκι βγαίνει ένας αντιπολιτευόμενος πολιτικάντης, που θέλει να γίνει καθεστώς στη θέση του καθεστώτος  και δηλώνει, ότι η κυβέρνηση έχει χάσει την κοινωνική αποδοχή και πρέπει να πάμε σε εκλογές. Τέτοια.
 Όταν μακράν το μεγαλύτερο Μ.Μ.Ε. της χώρας, με την δυνατότητα να φτάνει σε κάθε σπίτι, αυτοκίνητο και υπολογιστή ( ποιο f/b και ποιο twitter) δεν έχει την δυνατότητα να κατεβάσει τον κόσμο στο δρόμο, τότε άστο.
 Όταν από τους  100 περίπου "φίλους" μου στο f/b ηλικίας 20 με 30, δεν εξέφρασε απολύτως κανένας έστω και τον πιο μικρό προβληματισμό για το θέμα, αλλά ανεβοκατεβάζουν φωτογραφίες  με τις παραλίες και τα καινούργια μαγιό, τότε άστο. Και το ωραίο είναι ότι στις εκλογές θα τα βάζουν πάλι με τους ηλικιωμένους.
 Γι' αυτό λοιπόν φίλοι μου, ας αποσυρθούμε ήσυχα στην ουτοπία της παραλίας και της σεζλόνγκ και ας αφήσουμε την Άτροπο να κάνει την δουλειά της.
                                                                                                                                     Κουκ

 

συνέχεια »

Εσύ ποιόν λύκο ταΐζεις;

Εκείνο που φτάνεις στο αμήν και τα βάζεις με τον εαυτό σου που για ακόμη μια φορά συνομιλείς με έναν άνθρωπο που φοραει παρωπίδες και ξέρεις  πως είναι δώρων άδωρο να τον κάνεις να σε ακούσει -να σεβαστεί την γνώμη σου και αν διαφωνεί να το κάνει παρουσιάζοντας τα σωστά επιχειρήματα-  αλλά παρόλα αυτά εσύ συνεχίζεις γεμάτος αγανάκτηση ποτέ, δεν μου το δικαιολόγησα . Δυστυχώς ζούμε σε μια κοινωνία όπου οι άνθρωποι δεν έχουν μάθει να δέχονται – ακούν- σέβονται  την γνώμη του άλλου. Το βιώνεις καθημερινά. Στην οικογένεια , στην δουλεία, στους φίλους , παντού. Ποια να είναι άραγε η αιτία που ένας άνθρωπος συνεχίζει να μάχεται τόσο φανατικά ώστε να υπερασπίσει την άποψη του, ακόμα κι όταν τα επιχειρήματα του συνομιλητή του είναι πιο στιβαρά τεκμηριωμένα ενώ  τα δικά του μένουν στο ‘’ξέρω εγώ πολύ καλά δεν θα πεις εσύ έμενα’’  ;
Τι είναι; Ξεροκεφαλιά; Εγωισμός; Άμυνα του χαρακτήρα; Βλακεία; Όπως και να ονομάζεται, ένα είναι σίγουρο. Δεν μπορούμε να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο μέλλον όσο συνεχίζουμε να λειτουργούμε με κλειστά μυαλά. Είναι χρέος μας να αλλάξουμε επιτέλους, να μάθουμε από τα λάθη μας αλλά και από τα λάθη των προηγούμενων γενεών ώστε να δώσουμε τις σωστές βάσεις στα παιδιά μας. Είναι καιρός να μάθουμε να συζητάμε, να μάθουμε να διαφωνούμε, να μάθουμε να ανταγωνιζόμαστε δίχως μίσος, να μάθουμε βοηθάμε και  να αγαπάμε δίχως ανταλλάγματα.
Είναι λυπηρό να ακούς πως στην Νέα Μάδυτο τα ελάχιστα μαγαζιά που παλεύουν να κρατηθούν ανοιχτά,  έχουν ανοίξει έναν πόλεμο καταγγελιών και μηνύσεων μεταξύ τους.
Είναι λυπηρό να ακούς τόσα πικρόχολα σχόλια γιατί μια ομάδα ανθρώπων ασχολείται με αγάπη και μεράκι με τον παραδοσιακό χορό αλλά και τα πολιτιστικά δρώμενα ενός χωριού.
Είναι λυπηρό να ακούς πως ένας άλλος σύλλογος  αρνείται να δώσει  - παρά μόνο έναντι αμοιβής- τον μουσαμά που τοποθετείτε στην εξέδρα για να χορέψουν τα παιδιά του μπαλέτου και της ρυθμικής.
Είναι λυπηρό να μοιράζονται τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης και την άλλη μέρα ένα χωρίο ολόκληρο να ασχολείται με το ποιος πήρε και αν τα είχε πραγματικά ανάγκη.
Είναι λυπηρό να ντρεπόμαστε επειδή αναδείξαμε σε τηλεοπτικό σταθμό την ανεργία που μαστίζει τον τόπο που ζούμε.
Είναι λυπηρό να μην αποδεχόμαστε την πραγματικότητα. O εχθρός δεν είναι ο γείτονας-σύντροφος-συνεργάτης μας αλλά ο ίδιος μας ο εαυτός.
Ένα ινδιάνικο ρητό μας λέει πως πάνω σε ένα βράχο συνομιλούσε ένας παππούς με τον εγγονό του. Ο πρώτος εξηγούσε  πως κάθε άνθρωπος κρύβει μες την ψυχή του δύο λύκους όπου είναι σε συνεχή μάχη μεταξύ τους.
Ο ένας αντιπροσωπεύει την κακία, το μίσος, την αλαζονεία, την διχόνοια, την προσβολή, την απληστία, το ψέμα, την ματαιοδοξία, την υπεροψία και το εγώ.
Ο άλλος αντιπροσωπεύει το καλό, την αγάπη, την ευγένεια, την ελπίδα, την ταπεινοφροσύνη, την ειρήνη, την αλήθεια, την ηρεμία, την φιλανθρωπία και την ευσπλαχνία.
Τότε, ο εγγονός του τον ρωτά γεμάτος απορία ‘’ και τελικά παππού; Ποιος κερδίζει; ’’
‘’Αυτός που ταΐζεις παιδί μου ’’
Εσύ ποιόν λύκο ταΐζεις;

                                                                                                                            Καπόνιας Δήμος

συνέχεια »

Διατροφικό σκάνδαλο: Βρέθηκαν ίχνη σκ@τού σε παξιμάδια...

Ανάστατη η ελληνική κοινωνία μετά από ελέγχους σε παξιμάδια που προορίζονταν για κατανάλωση από Έλληνες πολίτες. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, στα μικροβιολογικά εργαστήρια της ΜΚΟ “Προστασία στο Παξιμάδι του Έλληνα”, βρέθηκε ότι σε παξιμάδια που υπήρχαν σε σπίτια καταναλωτών, ανιχνεύτηκαν ίχνη σκ@τού...

Έντρομοι οι καταναλωτές σπεύδουν να ελέγξουν τα παξιμάδια τους. Την ίδια ώρα διακρίνεται διχασμός στις αντιδράσεις των πολιτών. Κάποιοι προσπαθούν να κρύψουν τα παξιμάδια τους, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι δεν τους ενοχλεί η όποια νοθεία έχουν υποστεί. Αντίθετα, κάποιοι άλλοι προσέρχονται στα εργαστήρια της ΜΚΟ “Προστασία στο Παξιμάδι του Έλληνα”, με όλα τους τα υπάρχοντα-παξιμάδια προς εξέταση. Ο εκπρόσωπος τύπου της Οργάνωσης προειδοποιεί: “Παρακαλούνται όλοι οι κάτοχοι παξιμαδιών, οποιουδήποτε τύπου, να τα μεταφέρουν στα εργαστήρια για εξέταση. Σε περίπτωση που βρίσκεται κάτι ύποπτο σε αυτά θα αποσύρονται. Η Οργάνωση μάχεται, με υπερβάλλοντα ζήλο, για την προστασία των Ελλήνων καταναλωτών”.

Σύμφωνα με έγκυρες πηγές, από αύριο το πρωί σε κάθε κεντρική πλατεία πόλης ή χωριού θα υπάρχουν ειδικά συνεργεία που θα συγκεντρώνουν τα παξιμάδια των πολιτών, ώστε να εξεταστούν στα εργαστήρια της Οργάνωσης “Προστασία στο Παξιμάδι του Έλληνα”.

Οι Υπουργοί Εσωτερικών και Υγείας σε κοινή ανακοίνωση κάνουν έκκληση στους πολίτες – κατόχους παξιμαδιών να τα παραδώσουν στην Οργάνωση, καθώς είναι η πλέον αρμόδια για το θέμα. “Πάνω απ' όλα προέχει η υγεία των πολιτών”.

Εκτός ελέγχου είναι η κατάσταση σε μεγάλους δήμους της χώρας, όπου άρχισαν, από σήμερα κιόλας, να συγκεντρώνουν παξιμάδια στις πλατείες. Την ίδια ώρα, όσοι δεν έχουν πάρει σοβαρά το θέμα δημιουργούν έκρυθμες καταστάσεις, αγοράζοντας στη μαύρη αγορά και χωρίς παραστατικά ύποπτα παξιμάδια, που δεν έχουν ελεγχθεί ακόμα. Ακόμη, σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρήθηκαν “τρομοκρατικά” χτυπήματα σε σημεία συγκέντρωσης παξιμαδιών από ταραχοποιά στοιχεία και μπαχαλάκηδες..., που είτε πήραν παξιμάδια για τις οικογένειές τους, είτε άρχισαν να τρώνε ύποπτα παξιμάδια, προκλητικά, μπροστά στο συγκεντρωμένο πλήθος.

Ο δήμαρχος Χ.Χ. που ήταν παρών σε μια τέτοια τρομοκρατική ενέργεια, δηλώνει χαρακτηριστικά: “Πρόκειται για τρομοκράτες.... δεν σκέφτονται την υγεία τους, ούτε τις οικογένειές τους, ούτε τους συνδημότες τους, που τρομοκρατούν με τέτοιες ενέργειες. Ήδη είχαμε ηλικιωμένους που λιποθύμησαν μόλις τους είδαν...”.

Τέλος, να προσθέσουμε ότι αμέσως μόλις ενημερώθηκε ο αρμόδιος υπουργός για τα περιστατικά αυτά, υποσχέθηκε ότι είναι θέμα ημερών όλες οι εταιρείες παραγωγής παξιμαδιών να τοποθετήσουν Serial Number σε κάθε παξιμάδι, ώστε να υπάρχει πλήρης έλεγχος στη διακίνησή τους. Ενώ, θα απαγορεύεται η κατανάλωση χειροποίητων παξιμαδιών, αφού δεν υπάρχει τρόπος να ελεγχθεί η νοθεία τους με σκ@τό. Δεσμεύτηκε δε, ότι το συντομότερο δυνατό θα κατατεθεί σχετικός νόμος για ψήφιση, με τη διαδικασία του κατεπείγοντως, ο οποίος μάλιστα θα προβλέπει τσουχτερά πρόστιμα σε όσους συλλαμβάνονται με παξιμάδια στη κατοχή τους, για τα οποία δεν έχουν τα απαραίτητα παραστατικά.

Μαρτυρίες καταναλωτών από το συγκεντρωμένο πλήθος σε πλατεία συγκέντρωσης παξιμαδιών:

• Να τους πιάσουν...
• Όσοι σκέφτηκαν να κερδοσκοπήσουν με μια τέτοια νοθεία, δεν είναι άνθρωποι...
• Πάλι καλά που έβλεπα τηλεόραση και έπεσα πάνω σε έκτακτο δελτίο... παραλίγο να το έτρωγα...
• Δεν σεβάστηκαν, τα λαμόγια, το παξιμάδι του κοσμάκη. Ελπίζω να τους πιάσουν και να τους τιμωρήσουν παραδειγματικά...
• Μας χάλασαν το καλοκαίρι... και πάνω που άλλαζε το κλίμα. Ιούνιο μήνα να τρέχουμε στις πλατείες, με τα παξιμάδια στο χέρι; Δε σέβονται τίποτα...
• Αυτό είναι τρομοκρατικό χτύπημα. Σαμποτάζ...
• Ιγώ, παιδίμ' δεν τρώγω παξμάδια. Ευτχώς. Να 'ναι καλά η μασέλα...
• Εγώ άλλο θέλω να πω, πού βρέθηκαν τόσα παξιμάδια; Από πού τα βρήκαν αυτοί όλοι; Προτείνω να τα δηλώνουμε στη φορολογική δήλωση από 'δω και μπρος, να ξεκαθαρίσει το τοπίο... Πόθεν έσχες, κύριε, τα παξιμάδια;;;

Γ.Χ.Κ.

<<Link: http://youtu.be/wXM4upO3L6k >>

συνέχεια »

Τα τσκαλαριά

Ιούνιος λοιπόν  και καλοκαίρι σύμφωνα με την λαϊκή μέτρηση των εποχών που βασίζεται στην αγροτική παραγωγή και στους κύκλους ζωής στην ύπαιθρο.
Ένα από τα πολλά που κουβάλησαν μαζί τους οι πρόσφυγες παππούδες μας από τη Μικρασία, ήταν η τέχνη της κεραμοποιίας και η ικανότητα να επιχειρούν πάνω σ' αυτή. Έτσι μόλις αποφασίσθηκε να στεριώσουν στο βάλτο που λεγόταν Στρόλογγος (στάρι-λόγγος, σταρόλογγος- στρόλογγος)  τα επόμενα κιόλας χρόνια άρχισαν κάποιοι να ασκούν αυτή την τέχνη για να επιβιώσουν.

  Σε ιστοσελίδα κάποιων από την Βαρβάρα, στην ιστορία του χωριού τους αναφέρουν ότι προπολεμικά το χωριό τους το χτίσανε Μαϋτιανοί μαστόροι με υλικά που έφτιαχναν οι ίδιοι. Πριν στηθούν μόνιμα τα τσκαλαριά στα βάλτα της λίμνης, πηγαίναν και τα έστηναν πρόχειρα σε όποιο μέρος υπήρχε ανοικοδόμηση, για να προμηθεύσουν με υλικά τους μαστόρους.
 Οι παππούδες μου και από τις δύο πλευρές των γονιών μου έκαναν την ίδια δουλειά  και ο Χαλιάλιος και ο Λαδόπουλος· Παίρναν το τσούρμο, τους εργάτες και βγαίναν στο δρόμο. Βαρβάρα, Νέα Ευκαρπία, Μαυροθάλασσα, Γιαννιτσά, Άγιος Βασίλειος.

Μετά τον πόλεμο, όταν άρχισε να ομαλοποιείται  η κατάσταση, να φτιάχνονται οι δρόμοι και να εμφανίζονται τα πρώτα φορτηγά αυτοκίνητα, αλλάξανε τα πράγματα. Κάτω από το δρόμο και μπροστά από τη λίμνη, η οποία έφτανε μέχρι πιο πάνω από το κτήριο των σφαγείων ( που έγινε μετά), όλο εκείνο το μέτωπο από τη Γράβα μέχρι το Πανηγύρι γέμισε με τσκαλαριά, με τσκούρια και με καμίνια.
                          Του Χωματά, του Λαδόπουλου, του Σημάκια του Μπιλιάνη, του Σάββα του Λιάππη και του Τσολιά από τη μεριά του Μάκου. Κάτω από του Ψόφιου και προς τη Γράβα ήταν του Κασκάβα, του Χαλιάλιου, του Γκάγκλα , του Τήνια, του Τούλου, του Δαγδιλένη , του Νούφριου που το δούλευε ο Τσιμπούκης, του Γιώργη του Παπάζογλου, του Παναγιώτη του Τσουκαλά, του Καρατζά του Αποστόλη, του Βασίλη του Χάβου, του Διαλεχτού, του Σαφή, του Γιανακούδ, του Βουγιούκα. Ήταν όλα στημένα εκεί επειδή η διαδικασία χρειαζόταν νερό.
  Ήταν η τοπική βιοτεχνία, που έριχνε νερό στο μύλο που  κινούσε το χωριό. Μόλις έμπαινε το καλοκαίρι, όλη η Μάυτο γύριζε γύρω απ΄τα τσκαλαριά. Τσούρμο κατεβαίναν  οι οικογένειες και οι εργάτες αξημέρωτα ακόμα στις 4.00 το πρω,ί για να μπουν στο τσκούρ πριν βγει ο ήλιος απ΄το Σουγλιάνι. Το τσκουρ ήταν ένας λάκος που μέσα σ'αυτόν γινόταν η διαδικασία ζύμωσης του χώματος με νερό για να φτάσει να γίνει το εύπλαστο υλικό που μπαίνοντας στα καλούπια θα έδινε τα τούβλα και τα κεραμίδια. Όλη η διαδικασία φυσικά γίνονταν αποκλειστικά με την ανθρώπινη δύναμη χωρίς καμιά μηχανική υποστήριξη· να γεμίσει το τσκουρ με χώμα κουβαλημένο με ξύλινα βαριά καροτσάκια με σιδερένια ρόδα, να πατηθεί με τα πόδια για να πλαστεί, να ξανακουβαληθεί πάλι για να πάει στον πάγκο  και να μπει στα καλούπια, να ξανακουβαληθούν τα τούβλα και τα κεραμίδια πλέον στο αλώνι για να τα ξεράνει ο ήλιος και μετά να ξανακουβαληθούν για να μπουν στο καμίνι  να ψηθούν.
 Όλη εκείνη η περιοχή ήταν σαν ένα μελίσσι που βούιζε. Οι εργάτες που δούλευαν μέσα, οι οικογένειες που κατέβαιναν για να πλύνουν τα ρούχα τους στη λίμνη και να τα απλώσουν στις λυγαριές και στα σύρματα του Ψόφιου. Οι αραμπάδες που πηγαινοέρχονταν για να τροφοδοτήσουν τα τσκαλαριά με χώμα· Τα κάρα και τα φορτηγά που μπαινοβγαίνανε για να φορτώσουν τούβλα και κεραμίδια φεύγοντας προς κάθε κατεύθυνση. Τα κορίτσια που ανεβοκατέβαιναν με τα σεβερτασί για το φαγητό των εργατών και  που πολλές φορές είχαν συναντήσεις που καταλήγανε σε αρραβώνες...
  << Μπουμπούνιζε ή φόρτωνε ο καιρός, άιντε τρέχαμε να πάμε κάτω να μαζέψουμε 2000 κεραμίδια και 5000 τούβλα για να μην τα χαλάσει η βροχή. Και καλά άμα ήταν μέρα και το παίρναμε με χαμπάρι, όταν έβρεχε τη νύχτα; πηγαίναμε το πρωί και όλος ο κόπος της προηγούμενης μέρας ήταν ένα χαλί από λάσπη· τα μαζεύαμε,  ξανά στο τσκουρ και άιντε πάλι από την αρχή.
 Την παραμονή του παναγηριού  δε δουλεύαμε· πηγαίναμε όμως από την προηγούμενη το απόγευμα  να δουλέψουμε όλο το βράδυ με το φεγγάρι -γιατί ο Αύγουστος έχει φεγγάρια- για να μη χάσουμε τη μέρα. Και μετά στο παναγήρι ήμασταν ρημαγμένοι.
 Ένα παναγήρ ανήμερα ήρθαν δυο φορτηγά να φορτώσουν 10.000 τούβλα· οι ζουρνάδες και τα νταούλια ήταν στο φόρτε τους και 'μεις φορτώναμε ·άστα. Τουλάχιστον εμείς δε δίναμε βερεσέ. Τα πληρωνόμασταν στο φόρτωμα.

  - Μπα εμείς τα δίναμε βερεσέ και μετά έτρεχε ο καημένος ο μπαμπάς μου με το κάρο στο Σταυρό να πάρει καμιά δραχμή από το Μπελτέ, από το Μαγουνάκη, κι άλλους κι άλλους... Είχε να πάρει 100 τον δίναν δέκα· γινόντουσαν αυτοί και 'μεις πεθαίναμε στην πείνα. Άστα... >>
 




 Υ.Γ. Η πρώτη φωτογραφία είναι του 1930. Η δεύτερη του 1934. Η τρίτη  και η τέτερτη του 1937 από την Ευκαρπία και η πέμπτη του 1958.
  Υ.Γ. Ίσως στο μέλλον όταν χορτάσουμε την προγονολατρεία της βράκας και των μουσικών όλης της Βαλκανικής αλλά όχι του χωριού μας, ασχοληθούμε  κάποια στιγμή  για να αναδείξουμε τη πρόσφατη ιστορία μας τιμώντας έτσι, τους ίδιους μας τους γονείς.
                                                                                                                                                Κουκ

συνέχεια »

maditianos.blogspot.gr

 Αυτή είναι μια τυπική εβδομαδιαία επισκόπηση για την  επισκεψιμότητα του maditianos.blogspot.gr . Προφανώς όσοι μπαίνουν στον κόπο από τα πέρατα της γης να ανοίξουν το ιστολόγιο, έχουν μια κάποια σχέση με τη Μάδυτο. Γι' αυτό έχει "μαλλιάσει" το πληκτρολόγιό μου εδώ και περίπου δυο χρόνια. Κάποια στιγμή πρέπει να μπει στο παιχνίδι και το "επίσημο" χωριό. 

 Από πάντα με ενοχλούσε το γεγονός της ελλιπούς πληροφόρησης γι' αυτά που συνέβαιναν στο χωριό.Από κουβέντες του καφενείου και όπως μας τα μετέφερε ο γνωστός που τα μάθαινε από τρίτο χέρι, από κάποιον που ήταν κοντά σε ένα κοινοτικό-δημοτικό συμβούλιο ή μια απόφαση ενός συλλόγου. Αυτή είναι μέχρι και σήμερα η ενημέρωση του κόσμου.

Ή πρέπει να σηκωθεί ένα τοίχος γύρω γύρω από το χωριό και αυτά που συμβαίνουν εκεί να αφορούν μόνο τους μόνιμους κατοίκους ή επιτέλους στην εποχή της ταχύτατης και πάμφθηνης μετάδοσης της πληροφορίας, πρέπει να πληροφορεί. Ο κόσμος που δεν μένει μόνιμα στη Νέα Μάδυτο διψάει να μαθαίνει για τα τεκτενόμενά της, για τους ανθρώπους του και για την ζωή του· την πολιτική , την αθλητική, την κοινωνική και  την πολιτιστική. 

 Δεν μπορεί να σταθεί σαν δικαιολογία από καμιά κοινότητα και από κανένα σύλλογο ότι "εγώ δεν ασχολούμαι με το ίντερνετ  ή το f/b". Είναι πλέον υποχρέωση αυτών που κατέχουν τις θέσεις να ασχολούνται και με αυτό. 

Δεν μπορεί η κοινότητα να ζητάει την ψήφο όσων ακόμα είναι δημότες της αλλά όχι μόνιμοι κάτοικοι,αν δεν τους ενημερώνει εύκολα και ανέξοδα για τα πάντα. 

Δεν μπορεί κανένας σύλλογος να ζητάει τον οβολό των κατοίκων και επισκεπτών αν δεν τους ενημερώνει για το που πάει μέχρι και το τελευταίο ευρώ του ταμείου του.

 Και επιτέλους αν οι φορείς θέλουν τον κόσμο μαζί τους και συσπειρωμένο, η ξερή ανακοίνωση από τα μεγάφωνα του πλατανιού και οι θυροκολημένες  Α4 φωτοτυπίες στα καφενεία , δεν φτάνουν . Πρέπει να ενημερώσουν τον κόσμο και για τις διεργασίες που οδήγησαν στην απόφαση που ανακοινώνεται.

                                                           Κουκ

συνέχεια »

Ελλήσποντος

"Σαν κατεβεί σαν κατεβεί στο γήπεδο
η άσπρη μπλε η άσπρη μπλε  φανέλα
όλους τους πιάνει πυρετός
και το Σταυρό ( κατά περίπτωση) η τρέλα"

 Αύριο είναι οι εκλογές όπως μας ανακοίνωσαν τα παιδιά που ασχολούνται  με την πιο παλιά συλλογικότητα της Νέας Μαδύτου· το αθλητικό σωματείο του χωριού, τον Ελλήσποντο.
 Από τότε που τον ίδρυσαν κάποιοι φωτισμένοι άνθρωποι, η πορεία του είναι συνυφασμένη με τα "πάνω" και τα "κάτω" του χωριού.
 Σ΄αυτές τις ιδιαίτερα δύσκολες εποχές που η καθημερινότητα αναλώνεται στα της επιβίωσης, είναι λογικό η λάμψη του να έχει θολώσει λίγο.
  Δεν είναι η πρώτη φορά από όσο θυμάμαι που έχει μείνει έξω από τις διοργανώσεις τις Ε.Π.Σ.Μ. . Παρ' όλα αυτά ένα μεγάλο μπράβο σε όσους κρατάνε άσβεστη τη φλόγα του διατηρώντας με νύχια και με δόντια , με πολλή προσωπική εργασία και έξοδα, τα παιδικά του τμήματα.
 Παρ΄ότι εδώ και πολλά χρόνια δεν ασχολούμαι με το ποδόσφαιρο, αυτό είναι κάτι διαφορετικό· η αγωνία τους για την συνέχεια του συλλόγου φαίνεται στα μάτια τους. Ξανά μπράβο!

  Οι κάλπες στήνονται σε μια προσπάθεια να αναθερμανθεί το ενδιαφέρον του κόσμου και να ξαναπλησιάσει το σύλλογο. Οι παλιές γεννιές των ποδοσφαιριστών καλούνται να μπερδευτούν μεταξύ τους για να βγάλουν το κάρο από τη λάσπη. Περιμένουμε λοιπόν να στηρίξουμε  αυτούς που θα βάλουν το στήθος μπροστά .
 Περιμένουμε να βγάλουν τον Ελλήσποντο από την ποδοσφαιρική εσωστρέφεια που περιβάλει μέχρι τώρα τους περισσότερους συλλόγους στην Ελλάδα. Ας γίνει κάτι πιο κοινωνικό. Κάτι πιο μαζικό και  συμμετοχικό. Ας αλλάξει η εικόνα των ανθρώπων του συλλόγου που ζητάνε λεφτά σε κάθε μάζωξη του χωριού.
 Δημιουργήστε το ιντερνετικό προφίλ του Ελλησπόντου και ανακοινώστε μέσω αυτού στις "ομάδες" τα πάντα. Ποιοι ήταν οι υποψήφιοι, πόσοι ψήφισαν και πόσους ψήφους πήρε ο καθένας. Ποιοι εκλέγονται, τη συγκρότηση του Δ.Σ. , τις σκέψεις σας για το  "πως" του συλλόγου. Ανακοινώστε τα συμβούλια, τα πρακτικά τους, τον οικονομικό απολογισμό κάθε αγώνα και κάθε μήνα· τίποτα κρυφό. Τον αγώνα της επόμενης αγωνιστικής, την ενδεκάδα που έπαιξε.
 Βάλτε στο τζόγο όλο τον κόσμο που περνάει ατελείωτες ώρες στο f/b , να συζητάει για τον Ελλήσποντο. Βάλτε στο τζόγο τους Μαδυτιανούς σε Ελλάδα και όπου γης, να ενδιαφερθούν ξανά μανά για την ομάδα. Είναι η πιο ξεκούραστη και φθηνή υπηρεσία που θα προσφέρετε στο σύλλογο. Όταν  όλος ο κόσμος ξέρει για τα πεπραγμένα, θα ενδιαφερθεί να ανέβει στο γήπεδο όταν θα βγει από το σπίτι του ή θα βρεθεί στο χωριό . Είναι πολύ ψυχρό, ξερό και κρύο να ζητάς από τον κόσμο ή από κάποιους μεμονωμένα, να ενισχύσουν οικονομικά για κάτι που δεν ξέρουν προς τα πού βαδίζει.  Βγάλτε στο φως τον αγώνα που θα δίνεται κάθε μέρα για την συνέχεια του Ελλησπόντου και να είστε σίγουροι ότι θα βρεθούν άνθρωποι να αφήσουν κάτι τι την Κυριακή στο γήπεδο ή στο ταμείο του.
 Προβάλετε τον σύλλογο στο ίδιο το χωριό. Διοργανώστε αγώνες 5x5 μικρών ή μεγάλων στα γηπεδάκια την ημέρα των εκλογών (όταν γίνονται) Αντί απλά να στήνετε παγκάρι.
  Καλέστε παλαίμαχους με προσωπικές προσκλήσεις, συγκεκριμένων εποχών και γενεών και βάλτε τους να παίξουν με τις αντίστοιχες ομάδες του Σταυρού ή άλλων χωριών .
 Διοργανώστε επ' ευκαιρία των 60 χρόνων μια μεγάλη γιορτή για τον Ελλήσποντο, τις ημέρες του πανηγυριού. Καλέστε όλους όσους έχουν φορέσει την φανέλα του. Με προσωπικές προσκλήσεις στους εκτός χωριού. Βάλτε τους πιο παλιούς να πούνε δυο λόγια. Εκθέσατε ότι υλικό υπάρχει· φωτογραφίες, λάβαρα, κύπελλα, φανέλες, παλιά δελτία. Σε μια παλιότερη ανάλογη γιορτή είχα ακούσει τον Δήμο τον Παπάζογλου να λέει ότι ήταν διατεθειμένος να χαρίσει τις "σχάρες" του της δεκαετίας του '50. Κάντε τον κόσμο να συγκινηθεί που έπαιξε και να θέλει να ξανα-συμμετέχει. Κερδίστε τον κόσμο για να κερδίσει ο σύλλογος.
Για να ξαναγίνει το κοινωνικό φαινόμενο που ζωντάνευε το χωριό κάθε Κυριακή και το ( ποδοσφαιρικό ) φόβητρο των άλλων χωριών.

Υ.Γ. Η φωτογραφία καταδεικνύει το γεγονός ότι με μηδενικά μπάτζετ ( την τύφλα μας που θέλουμε και " μπάτζετ"), με ότι σορτσάκι είχε ο καθένας,  έπαιζε μπάλα και συμμετείχε στο κοινωνικό φαινόμενο  του Ελλησπόντου.
         
                                                                    Κουκ


Υ.Γ.     Αυτά που συμβαίνουν τώρα στον Ελλήσποντο τα ευχόμουν από τις 25/5/2013  που έγραψα το παραπάνω κείμενο.  Επιτέλους!  η ομάδα που τρέχει το project ( που λένε και στα μέρη μας) του Ελλησπόντου, κάνει καταπληκτική δουλειά. Μας έχει όλους κοντά του . Δεν έχω εικόνα για το ποιοι ακριβώς συμμετέχουν  σ' αυτήν την ομάδα που ξανά ανάστησε τον Ελλήσποντο και για να μην αδικήσω κανέναν, ένα μεγάλο μπράβο σε όλους!

Υ.Γ 1  Αλλά πιο πολύ γουστάρω τις περιγραφές του Antonis Tzou. Μας απογειώνεις κάθε Κυριακή!

συνέχεια »

Παρακράτος

« Έπεσε ο μέγας δρυς στη γης, σε μέγα αγώνα -

 πουλιά και φύλλα στάθηκαν στον ουρανό
η Ελλάδα τον εκράτησε στα δυο της γόνα,
στο βαθυπόρφυρο του Μάη εσπερινό
κι ενώ από τους πόρους της η οργή της αίμα ιδρώνει,
τινάζεται όλη ανάμεσα στον άγιο λαό,
κι ολόρθη τον υψώνει, μεσιανό καδρόνι,
ψηλά, στο θόλο, στης Ειρήνης το ναό».

 Με αυτό το ποίημα αποχαιρέτησε ο Γιάννης Ρίτσος, την 27η Μαΐου του 1963, τον Γρηγόρη Λαμπράκη, στο Α” Νεκροταφείο Αθηνών. 5 μέρες πριν, στις 22 του Μάη, ο Γρηγόρης Λαμπράκης έπεφτε βαριά τραυματισμένος στο δρόμο από τα χτυπήματα με κλομπ των ακροδεξιών Σπύρου Κοτζαμάνη και Εμμανουήλ Εμμανουηλίδη.
 Έκτοτε όλα τα μικρά "εκτελούνται μεταφοραί " η πιάτσα τα ονόμασε "γκοτζαμάνηδες"
 Έκτοτε κανένας δεν ξανασήκωσε λάβαρο της ΕΛΛΑΣ  πάρεξ μόνο  κομμάτων και αθλητικών εταιρειών.
Έκτοτε κανένας δεν μίλησε για ΕΙΡΗΝΗ
 Η Θεσσαλονίκη πρόσθεσε ακόμα έναν κρίκο στην μακριά αλυσίδα των πολιτικών δολοφονιών  που πραγματοποίησαν τα τέκνα της και που στο μνημείο που έστησε δεν τόλμησε να βάλει το λάβαρο που σήκωνε ο δολοφονημένος. Δηλ. "ΕΛΛΑΣ"
 Το παρακράτος συνέχισε να ζει και να βασιλεύει με την εξύψωση μάλιστα ενός εκ των ηγετών του σε "Εθνάρχη" και σε βάθρο στην παραλία (το τελευταίο μάλιστα έργο του ισοβίτη).
 Ο Β. Βασιλικός έγραψε ένα καταπληκτικό βιβλίο, το "Ζ" , που πραγματεύεται την ιστορία της δολοφονίας. Ο Γαβράς το έκανε ταινία και βγάλαν πολλά λεφτά και οι δυο τους. Μάλιστα ο ατάλαντος Βασιλικός το εξαργύρωνε μέχρι προσφάτως στις δημόσιες  συχνότητες.
 Το παρακράτος τύπου "καρφίτσας" στην Άνω Τούμπα τσαλαπατήθηκε από του ιθύνοντες . Αλλά δημιουργήθηκαν άλλα.  Βουλή,  Κόμματα, Ελληνική Αστυνομία,  Χρυσή Αυγή, Ποδοσφαιρικές Εταιρείες, Ιδιωτική Τηλεόραση. Τέτοια . Που δεν σε υποψιάζουν!
                                                                                                                                              Κουκ

συνέχεια »

Ήθη, έθιμα και παραδόσεις ... μια προσέγγιση για την Ανάσταση στη Μάδυτο.

Κοιτώντας τη φωτιά έξω από τον ιερό ναό Τιμίου Ιωάννου του Προδρόμου, καθώς και τον “εβραίο” ή “οβριό” έτοιμο να καεί, λίγο πριν πει ο ιερέας το “Χριστός Ανέστη”, αναρωτήθηκα για τα σύμβολα αυτά.

Τι συμβολίζει άραγε; Γιατί το κάνουμε κάθε χρόνο; Πότε ξεκίνησε; Ως πότε θα υπάρχουν; Ξέρουμε όλοι οι Μαδυτιανοί τι συμβολίζουν ακριβώς; Ή έχει γίνει μια συνήθεια κενή περιεχομένου; Ή μήπως διαφορετικού περιεχομένου απ' ότι αρχικά; Υπάρχει αλήθεια ο κίνδυνος, σε λίγα χρόνια, όταν κάποιος Μαδυτιανός ερωτηθεί για το έθιμο αυτό από κάποιον, που το βλέπει για πρώτη φορά, να δώσει την εξήγηση ότι: “Ανάβουμε μια μεγάλη φωτιά, για να έχει όλο το χωριό κάρβουνα να ψήσει το κατσίκι, ε και τον εβραίο τον καίμε γιατί είναι κακός άνθρωπος”;;;!!!

Σε μια εποχή που οτιδήποτε το παραδοσιακό έφτασε στα μάτια των νέων ως γραφικό και απαξιώνεται συνεχώς από όλους, μήπως προσπαθούμε να εξοντώσουμε τις παραδόσεις μας; Την ίδια εποχή τα έθιμα χάνουν το περιεχόμενό τους, στρεβλώνονται, χρησιμοποιούνται για διάφορες σκοπιμότητες και ακολουθούν κι αυτά το δρόμο προς την απαξίωση, μέσω της γραφικότητας, της κενής τυπολατρείας.

Αυτή ακριβώς την εποχή, γιατί να απορούμε για το που πήγαν τα ήθη, οι ηθικές αξίες, οι αρχές, τα συν-ήθη πρότυπα, ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τη ζωή, τη ζωή μας, τη ζωή του συνανθρώπου μας;

Την εποχή που άλλοι λαοί, εθνότητες, κοινότητες ανά τον κόσμο ψάχνουν να βρουν ταυτότητα, εμείς που την έχουμε από παλιά, μας φαίνεται φθαρμένη και παλιομοδίτικη. Θέλουμε (κι αυτό διδάσκουμε στους νεότερους) να την απαρνηθούμε, να τη σκίσουμε, να την κάψουμε σε μια φωτιά εν προκειμένω και να είμαστε έτοιμοι να υιοθετήσουμε όποια ταυτότητα καινούρια και απαστράπτουσα μας δοθεί ή όποια μας αρέσει (ζηλέψουμε). Έχουμε ζηλέψει την ανωνυμία, την απρόσωπη παρουσία μας, την μίμηση όποιου προσωπείου μας κάνει τη δουλειά μας ή τη μόστρα μας. Κι έχουμε εκπαιδευτεί καλά σ' αυτό το καθημερινό μας καρναβάλι. Γι' αυτό όταν έρθει το κανονικό καρναβάλι, το σνομπάρουμε ως γιορτή. Εμείς το έχουμε κάνει καθημερινότητα, υπάρχει επαγγελματισμός, όχι αστεία.

Όπως και να 'χει, η δική μου ερμηνεία για το έθιμο της φωτιάς και του Ιούδα της “Ανάστασης στη Μάδυτο” είναι η εξής: Τον Ιούδα (κι όχι τον εβραίο) τον μαθητή που πρόδωσε τον Ιησού, δεν τον καίμε εμείς για να εκδικηθούμε. Κανείς στην Ορθόδοξη πίστη μας δεν παραγγέλνει να πάρουμε εκδίκηση για κάτι. Ο Ιησούς δίδαξε να γυρίζεις και το άλλο μάγουλο... Η φωτιά καίει απ' το πρωί. Σιγοκαίγοντας η χαμηλή φλόγα συμβολίζει το μεγάλο πάθος, την εσωτερική φωτιά και όλες τις μορφές της ψυχικής καταπίεσης από την εβδομάδα των παθών.

Κατά τη διάρκεια της ημέρας ανάβει και το Άγιο Φώς (φωτιά κι αυτό, από την πηγή) και μεταδίδεται στις εκκλησίες. Φτάνει στην εκκλησία μας. Η ένταση της φωτιάς μεγαλώνει, για να ευθυγραμμιστεί με την ψυχική ένταση των πιστών που περιμένουν το χαρμόσυνο μήνυμα και τη λύτρωση. Ο Ιούδας καθώς βρίσκεται κοντά στη φωτιά, που δυναμώνει, θερμαίνεται όλο και περισσότερο (έχει περιλουστεί με πετρέλαιο, το οποίο αχνίζει όσο ζεσταίνεται) και προσδίδει στην εικόνα την αίσθηση ότι πλησιάζει στη κόλαση της φωτιάς.

Η φωτιά από εκείνη τη στιγμή προμηνύει κάτι το συνταρακτικό. Κάτι το κοσμογονικό. Η φωτιά ως κόλαση, αλλά και ως υπέρμετρη χαρά, εορτασμός που οδηγεί στην αναγέννηση από τη στάχτη. Η μεγάλη φλόγα, πρόσμιξη αέρα και φωτιάς συμβολίζει την πνευματική παρόρμηση. Η αποκορύφωση έρχεται όταν μεταδίδεται το χαρμόσυνο μήνυμα: Χριστός Ανέστη, μαζί με το Άγιο Φώς στις λαμπάδες των πιστών. Ενώ, μεταλαμπαδεύεται το Άγιο Φώς από λαμπάδα σε λαμπάδα, μεταλαμπαδεύεται και το χαρμόσυνο μήνυμα στις ψυχές.

Ακριβώς αυτή τη κορύφωση ακολουθεί και η φωτιά, η οποία σ' αυτό το σημείο από τη μία δείχνει την αποκορύφωση της χαράς, τη νίκη του πνευματισμού της ζωής επί του θανάτου, ενώ από την άλλη συμβολίζει τη φωτιά που καίει πια τον απαγχωνισμένο προδότη μαθητή Ιούδα και συμπληρώνει τη “κάθαρση” από την προδοσία (στα πλαίσια του εθιμικού δρώμενου). Η ακολουθία που έπεται εντός του ναού συμπληρώνει το πανηγυρικό κλίμα για τους πιστούς.

                                                                                                                 Γ.Χ.Κ

συνέχεια »